Stimming: czym jest to zachowanie i dlaczego ludzie to robią

Alicia Howard odbija nogę w sposób, który większość ludzi nazwałaby kręceniem się. Ten powtarzający się ruch jest tak wrodzony, że często nie zauważa, że ​​to robi. „Ludzie zawsze mi powtarzali:„ Przestań potrząsać nogą! Stresujesz mnie! ”” Howard mówi Health.

„To pobudzenie” - powiedział firmie Zdrowie Philip Fizur, psycholog kliniczny medycyny behawioralnej z Cooper University Health Care w New Jersey. Osoby, które stymulują, mogą sprawiać wrażenie, jakby celowo się poruszały lub wydawały dźwięki w nonsensowny sposób, który nie służy oczywistemu celowi. Ale stymulacja ma cel; ludzie pobudzają do komunikowania się, uspokajają, a nawet dlatego, że jest to przyjemne. Oto wszystko, co musisz wiedzieć o tym zachowaniu, w tym dlaczego jest obecnie kontrowersyjne.

Stymulacja to skrót od „samostymulacji” i jest medycznie określane jako zachowanie „stereotypowe”. Ian Davidson, główny psychiatra w Adult Autism Spectrum Disorder Services w Cheshire and Wirral Partnership w Wielkiej Brytanii, wyjaśnia, że ​​prawie wszyscy ludzie angażują się w pewne samostymulujące zachowania. „Rozejrzyj się po większości poczekalni lub nudnych spotkań” - mówi dr Davidson Zdrowie . „Wiele osób rysuje, stuka palcami lub długopisami, porusza telefonami”. Te działania są zwykle opisywane jako wiercenie się; termin stymulujący ma zastosowanie, gdy zachowanie jest niekonwencjonalne, intensywne lub powtarzalne.

Howard, 39-letni artysta i mama, ma lęk, zespół lęku napadowego, ADHD i zaburzenia słuchowo-sensoryczne. Wyjaśnia, że ​​podskakiwanie nóg i inne „stymulacje” są częścią strategii radzenia sobie, która przynosi ulgę i pomaga jej funkcjonować w przytłaczających warunkach. Oprócz podskakiwania nogą opiera się na innych samostymulujących zachowaniach, takich jak dłubanie w uszach, zginanie rąk, klaskanie i od czasu do czasu uderzanie w klatkę piersiową jedną pięścią, jak King Kong.

Chociaż stymulacja zwykle odnosi się do powtarzalnych ruchów, jak opisuje Howard, może również obejmować wpatrywanie się w bodźce - takie jak światła - lub wydawanie dźwięków, takich jak wydawanie dźwięków lub buczenie, mówi dr Davidson.

Stimming jest powszechnie kojarzony z autyzmem, mówi dr Davidson. DSM-5 obejmuje nawet stymulację jako kryterium diagnostyczne zaburzenia. Kiedy ludzie z autyzmem pobudzają się, mogą to robić w sposób oczywisty i mniej akceptowany społecznie - jak trzepotanie rękami, kołysanie się w przód iw tył lub powtarzanie dźwięków lub zwrotów. Osoby ze schizofrenią, zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, a nawet zespołem stresu pourazowego mogą również angażować się w takie zachowanie, dodaje Fizur.

Stymulacja to sposób na regulowanie stresu i emocji. „Wszystkie te zachowania prowadzą do bodźców sensorycznych, ale także wyzwalają znaczne napięcie i energię” - mówi dr Davidson. „Stimming to ostatecznie mechanizm odprężający, taki jak rozmowa z przyjaciółmi, bieganie, ćwiczenia lub pisanie wierszy. Napięcie emocjonalne może towarzyszyć radosnym i ekscytującym uczuciom - nie tylko negatywnym - takim jak krzyki i wiwaty na przyjęciu domowym lub gdy drużyna sportowa wygrywa ”. Niektórzy ludzie stymulują, ponieważ pomaga w przetwarzaniu sensorycznym lub pomaga w komunikacji społecznej.

Nie jest do końca jasne, dlaczego stymulowanie jest dobre, ale Fizur mówi, że zachowanie pomaga aktywować wiele neuroprzekaźników - czyli chemikaliów mózgowych - które regulują nasze emocje. „Dopamina, serotonina i glutaminian to duże neuroprzekaźniki związane z zachowaniami samostymulującymi” - wyjaśnia.

Howard tak opisuje ulgę, jaką odczuwa dzięki stymulacji: „Moje ciało wije się, kiedy potrzebuję stymulacji - jak prawdziwe robaki poruszające się tuż pod powierzchnią skóry. Czasami, zanim nadejdzie to uczucie, mam nagły przypływ lęku lub uczucie, że wiatr mnie znokautuje ”. Mówi, że zaangażowanie stymulatora przynosi ulgę i przyjemność, a przyjemność, którą odczuwa, wzmacnia zachowanie, tworząc cykl.

Ludzie, którzy używali stymulacji, byli zwykle zachęcani do oduczania się zachowania, czasami przy pomocy terapii i / lub leków. W dzisiejszych czasach większość lekarzy zaczęła akceptować stymulację i uważa, że ​​nie trzeba jej ograniczać, jeśli nie powoduje szkód, mówi Fizur. „Skutki uboczne leków stosowanych do kontrolowania stymulacji mogą wyrządzić więcej szkody niż pożytku - dlatego najlepiej jest rozwiązać ten problem poprzez modyfikacje zachowania, jeśli w ogóle trzeba się nim zająć”.

Niektórzy ludzie są pójść o krok dalej i celebrując ich stymulacje, szczególnie w mediach społecznościowych. Z drugiej strony, idea, że ​​stimming jest rozpraszająca i powinna być wykonywana na osobności lub wcale, nadal obowiązuje. Jest to kontrowersyjna kwestia, zwłaszcza biorąc pod uwagę jedno badanie autystycznych dorosłych, które powiedziały badaczom, że czują się zdezorientowani, źli, urażeni, zdenerwowani, lekceważeni i zawstydzeni, gdy powiedziano im, że powinni przestać ćpać.

Osoby autystyczne biorące udział w badaniu również czuły że neurotypowi ludzie często źle rozumieją stymulowanie, które może prowadzić do wyzwań społecznych i niezdolności do dobrego funkcjonowania, jeśli stymulacja jest ich zwykłym mechanizmem radzenia sobie.

Howard mówi, że jej mama zachęcała ją, by stawała w obronie siebie, jeśli ludzie traktowali jej strategie radzenia sobie tak, jakby były nieważne lub nie do przyjęcia. Ale wiele osób, które stymulują, uczy się maskować lub kamuflować to zachowanie. Chociaż dr Davidson uważa, że ​​modyfikowanie ich działań może być właściwym wyborem w pewnych środowiskach, nadal nie dotyczy to pierwotnej przyczyny tego zachowania.

„Ludzie, którzy stymulują, komunikują się, a kiedy ograniczysz stymulację, usunąłeś im drogę do opowiedzenia o swoich doświadczeniach” - dodaje Fizur. „Jeśli są zaniepokojeni, wyeliminowałeś również sposób, w jaki mogą radzić sobie ze stresorem. Co się dzieje, gdy ludzie nie mają innych możliwości? ”

Jeśli zamierzasz stymulować, upewnij się, że nie wyrządzasz krzywdy. „Jeśli jest jasne, że to zachowanie jest szkodliwe, na ciele pojawią się siniaki, blizny lub otarcia” - mówi Fizur. Uzyskaj pomoc, jeśli stymulowanie prowadzi do bólu lub urazów, abyś mógł opracować zdrowsze strategie radzenia sobie. Howard dodaje: „Przez lata pracowałem, aby pozbyć się stymulacji graniczącej z samookaleczeniem - na przykład wbijanie paznokci w skórę, aż prawie krwawię”.

Kiedy stymulujesz publicznie, Fizur sugeruje noszenie karta, która wyjaśnia Twoje zachowanie, komunikuje Twoje potrzeby i zapewnia otoczenie, że jesteś bezpieczny. Ta karta może zawierać informacje, które uczą osoby, które nie są zaznajomione ze stymulowaniem. Jeśli czujesz presję, aby nie stymulować publicznie, stwórz afirmującą przestrzeń do ćwiczenia stymulacji w domu i wyjaśnij swoim bliskim, dlaczego te zachowania są ważne dla Twojego dobrego samopoczucia.

Ponieważ stymulowanie jest sposobem radzenia sobie lub komunikacją umiejętności, zachowanie może pomóc ci dowiedzieć się więcej o tym, co wyzwala twoje emocje lub uczucie przytłoczenia. Znalezienie wsparcia społeczności może pomóc ci dowiedzieć się więcej o tych wyzwalaczach, a pro-stymulujące przestrzenie w mediach społecznościowych mogą pomóc ci poczuć się mniej samotnie.

Ostatecznie nie pozwól innym wstydzić się zmiany nieszkodliwych zachowań - ale nie Nie wstydź się, jeśli zdecydowałeś się ukryć swoje stymulowanie w określonych środowiskach lub chcesz je zmodyfikować lub przestać je robić. Wybór powinien być dokonany tylko przez Ciebie.