Zatrudnienie z zaburzeniami snu: niepełnosprawność i prawa w miejscu pracy

Nie czekaj, aż zostaniesz przyłapany na spaniu w pracy, aby porozmawiać z szefem o problemie. (SCOTT GRIESSEL / FOTOLIA)

Praca podczas radzenia sobie z zaburzeniami snu może być wyzwanie: Możesz mieć problem z budzeniem się o czasie każdego dnia lub utrzymywaniem czujności przez całe popołudnie lub po prostu skupianiem się na szczegółach potrzebnych do ukończenia pracy.

Jeśli masz szczęście, Twoi przełożeni będą rozumieć i przychylnie nastawieni, jeśli potrzebujesz dodatkowej przerwy lub poduszki przy biurku, ale wielu pracodawców nie jest tak elastycznych. Z tego powodu ważne jest, aby znać swoje prawa.

Co oznacza „niepełnosprawność”
Jeśli spełniasz wymagania kwalifikacyjne, Twoje zaburzenie może być objęte ustawą Americans With Disabilities Act z 1990 roku. zgodnie ze statutem, osoba jest uważana za niepełnosprawną, jeśli ma upośledzenie fizyczne lub umysłowe, które znacznie ogranicza jedną lub więcej głównych czynności życiowych, zapis takiego upośledzenia lub uważa się, że ma takie upośledzenie.

W innymi słowy, jeśli twoje zaburzenia snu wpływają na twoją zdolność do pracy, twój pracodawca może być zobowiązany do zapewnienia rozsądnych udogodnień - chyba że po prostu nie możesz wykonywać pracy, do której zostałeś zatrudniony lub twój stan zagraża bezpieczeństwu innych. (Jeśli jesteś kierowcą autobusu, którego bezsenność sprawia, że ​​jesteś zbyt zmęczony, aby prowadzić, na przykład, możesz nie mieć zbyt wielu środków na ratunek).

Więc jakie są możliwe sposoby leczenia zaburzeń snu? Job Accommodation Network, usługa Departamentu Pracy Stanów Zjednoczonych, oferuje kilka sugestii, w zależności od tego, czy Twoim problemem jest senność, brak koncentracji, obecność lub trudności z pamięcią. Należą do nich:

Następna strona: Mówienie szefowi

4 Strategie radzenia sobie w pracy

Jak radzić sobie z zaburzeniami snu w pracy Czytaj więcejWięcej wskazówek dla jak przetrwać dzień

Istnieją również inne strategie, które możesz wypróbować, które mogą złagodzić skutki zaburzenia, takie jak krótkie spacery na świeżym powietrzu lub 20-minutowa drzemka. Ale chociaż zastanowienie się, z czym musisz sobie poradzić, to jedno, przekonanie pracodawcy, aby na to pozwolił, to coś zupełnie innego.

Mów raczej wcześniej niż później
Najlepszym wyjściem jest przedstawienie szefowi rozwiązań wcześniej twój problem ze snem staje się ewidentny. Czekanie, aż ktoś zauważy, że drzemiesz przy biurku lub napisze do ciebie, że robisz zbyt wiele przerw, tylko osłabia twoją pozycję negocjacyjną - i praktycznie zabija twoje szanse na wytoczenie powództwa przeciwko firmie.

Jesteś chroniony przez prawo tylko wtedy, gdy Twój pracodawca jest świadomy Twojej niepełnosprawności. Czekanie, aż powiesz swojemu szefowi o swoim problemie, aż zostaniesz złapany lub zwolniony, pozostawia Cię z niewielkimi środkami prawnymi, według Dave'a Jacksona, krajowego koordynatora Awake in America, organizacji non-profit zajmującej się zaburzeniami snu, która zapewnia edukację i pomoc finansową dla pacjentów bez ubezpieczenia i rzecznictwa.

Jackson zaleca skontaktowanie się z szefem z kilkoma sugestiami ( nie żądaniami) w sprawie zakwaterowania, które by pomogło - ale także pozostanie otwartym i elastycznym. Chcesz zacząć od negocjacji, a nie konfrontacji.

„Powiedz szefowi, że uważasz, że masz problem zdrowotny i że zamierzasz szukać pomocy” - mówi Jackson. „Wyślij również list polecony do swojego pracodawcy i do siebie, dokumentujący wniosek. Przedstaw informacje z wiarygodnego źródła na temat zaburzenia, które Twoim zdaniem masz - w ten sposób omówiłeś już swoją sprawę. Następnie umów się na wizytę u specjalisty od snu, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś ”.

Sprecyzuj, jakie udogodnienia Twoim zdaniem mogą pomóc, mówi Jackson i wyjaśnij dlaczego. Oto kilka jego sugestii, co powiedzieć: „Myślę, że naprawdę pomogłoby, gdybym mógł mieć jedną 40-minutową przerwę dziennie zamiast dwóch 20-minutowych, aby móc się trochę przespać” lub „To by pomogło zachowuję większą czujność, gdybym mógł chodzić przez 10 minut co godzinę i oczywiście nadrabiałbym ten czas, pracując codziennie dodatkową godzinę.

Zapewnij szefa, że ​​postawiłeś swoją pracę po pierwsze, i że dostosowanie się nie wpłynie na twoją wydajność ani produktywność. „Pracodawcy zwracają uwagę na wyniki finansowe; jeśli nie chcesz stanąć na wysokości zadania i wykonywać swojej pracy, znajdą kogoś innego ”- mówi Jackson. „Jeśli zrobisz sobie 20-minutową drzemkę, musisz to pogodzić. Nie będziesz płacić za spanie. ”

Następna strona: Realizowanie swoich możliwości

Realizowanie swoich możliwości
Niezależnie od tego, czy jest to duża korporacja, czy firma rodzinna, zupełnie nowa praca lub stanowisko, które zajmujesz od lat, kwestionowanie normy może być onieśmielające. Jedną ważną rzeczą do zapamiętania (i przypomnienia pracodawcy) jest to, że właściwe leczenie, gdy już je znajdziesz, może znacznie przyczynić się do poprawy Twoich wyników.

Matt Hanover, lat 44, przypomina sobie wymarzoną pracę w telewizji kablowej, którą wylądował zaraz po ukończeniu college'u, gdy cierpiał na niezdiagnozowany obturacyjny bezdech senny. „Nie wytrzymałem długo, zanim zrezygnowałem; Po prostu nie mogłem tego zrobić - mówi Hanover, obecnie dyrektor ds. Mediów cyfrowych w Santa Monica w Kalifornii. - Codzienne przebywanie w pracy o 8 rano w płaszczu i krawacie było zbyt męczące. Zamiast tego zrezygnowałem i poszedłem do konsultacji, abym mógł spać do późna i ustalać własny harmonogram. Teraz, gdy przeszedł operację korygowania bezdechu, żałował, że nie poznał swoich możliwości znacznie wcześniej.

Są chwile, kiedy nawet podczas leczenia poważne problemy ze snem - często połączone z innymi problemami zdrowotnymi - opuszczają cię prawie bez możliwości zatrudnienia. Donna McLellan, lat 52, zarządzała restauracją, dopóki jej zespół niespokojnych nóg i bezsenność coraz bardziej utrudniały przyjście do pracy i śledzenie personelu. W końcu złożyła wniosek o rentę inwalidzką z Ubezpieczeń Społecznych. Po części dlatego, że cierpi również na fibromialgię, migreny i inne choroby przewlekłe, otrzymała stałe zasiłki i teraz pozostaje w domu jako opiekunka swoich starzejących się rodziców.

Jednak w przypadku większości osób z zaburzeniami snu nie praca nie wchodzi w grę - a najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem będzie takie, które możesz wypracować z obecnym pracodawcą. Przedstawienie wiarygodnych informacji, rozsądnych próśb i zaangażowanie w prawidłowe wykonanie pracy, miejmy nadzieję, doprowadzi twojego szefa do dobrowolnego dostosowania się do ciebie. Jeśli nie, być może będziesz musiał wywrzeć nacisk prawny. `` Często trzeba zadzwonić od lekarza zajmującego się snem lub od prawnika, żeby potrząsnąć klatką '' - mówi Jackson.

Jeśli to nie zadziała, możesz oskarżyć pracodawcę o dyskryminację, złożenie pisemnej skargi do Komisji ds. Równych Szans Zatrudnienia. Komisja w ciągu 10 dni powiadomi Twojego pracodawcę o skardze, przeprowadzi dochodzenie i spróbuje znaleźć rozwiązanie. „To nie będzie z dnia na dzień; może to zająć tygodnie lub miesiące ”- mówi Jackson. - Czy mógłbyś w międzyczasie zostać zwolniony? Tak. ”

Prawo może być po Twojej stronie, ale postępowanie sądowe nie będzie szybkie ani łatwe. „Wiele osób wycofuje się, ponieważ to długa, długa walka prawna” - mówi Jackson. Mimo to zna kilka przypadków, w których pacjenci wytrwali i wygrali.