Rak nerkowokomórkowy stopnia 4: leczenie i rokowanie

• Leczenie
• Badania kliniczne
• Ocena stopnia zaawansowania raka nerkowokomórkowego
• Prognozy

Rak nerkowokomórkowy (RCC) to rodzaj raka, który atakuje komórki nerki. RCC to najczęstszy rodzaj raka nerki. Istnieje kilka czynników ryzyka rozwoju RCC, w tym:

• rodzinna historia choroby
• palenie
• otyłość
• wysoka ciśnienie krwi
• policystyczna choroba nerek

Im wcześniej zostanie wykryta, tym większa szansa na skuteczne leczenie.

Opcje leczenia RCC

Chociaż RCC w stadium 4 jest klasyfikowane jako zaawansowane stadium raka, nadal istnieją opcje leczenia.

Chirurgia

W niektórych przypadkach, gdy główny guz jest usuwalny i rak nie rozprzestrzenił się intensywnie, można przeprowadzić radykalną nefrektomię. Obejmuje to chirurgiczne usunięcie większości lub całości dotkniętej chorobą nerki.

Chirurgiczne usunięcie innych guzów może być konieczne u osób z rakiem z przerzutami. Zespół specjalistów zadecyduje, czy guzy z przerzutami można usunąć bez większego ryzyka.

Jeśli operacja nie jest możliwa, można zastosować embolizację guza. Ta procedura odcina dopływ krwi do guza, co pomaga złagodzić objawy.

Po przeprowadzeniu operacji usunięcia miejscowych guzów wiele osób może wymagać leczenia systemowego. Ten rodzaj terapii leczy raka w całym organizmie. Może pomóc zmniejszyć nawroty raka.

Leczenie systemowe RCC w 4. stopniu zaawansowania obejmuje immunoterapię, terapię celowaną, radioterapię i chemioterapię.

Immunoterapia

Immunoterapia jest technika leczenia, której celem jest pobudzenie układu odpornościowego do ataku na komórki rakowe. Nie wszyscy chorzy na RCC dobrze reagują na immunoterapię, a skutki uboczne mogą być poważne.

Immunoterapia lub terapia biologiczna to metoda, która pomaga układowi odpornościowemu w walce z rakiem. Jest często wprowadzany, gdy RCC nie może zostać usunięty chirurgicznie.

Immunoterapia wykorzystuje kilka różnych rodzajów leków:

Twój układ odpornościowy wykorzystuje system „punktów kontrolnych” do rozróżnienia komórek zdrowych i rakowych. Celem inhibitorów punktów kontrolnych jest pomoc układowi odpornościowemu w znajdowaniu komórek rakowych, które ukrywają się przed układem odpornościowym.

Niwolumab (Opdivo) jest inhibitorem punktu kontrolnego podawanym dożylnie, który w ostatnich latach stał się częściej stosowany w leczeniu RCC .

Efekty uboczne obejmują:

• wysypka
• zmęczenie
• biegunka
• nudności
• ból głowy
• wysypka skórna
• ból stawów
• ból brzucha
• trudności w oddychaniu

Interleukina-2 (IL-2, Proleukina) to sztuczna kopia białek zwanych cytokinami, których celem jest aktywacja układu odpornościowego w celu zaatakowania komórek nowotworowych.

Wykazano, że może on wyleczyć chorobę u niektórych osób. Może mieć poważne skutki uboczne, więc jest stosowany tylko u zdrowych osób, które są bardziej skłonne do tolerowania skutków ubocznych.

Jedno badanie skuteczności z 2017 r. Na przeważnie białych mężczyznach z agresywną postacią RCC przyniosło wyższe przeżycie częstość stosowania interleukiny 2 w dużej dawce.

Efekty uboczne to:

• zmęczenie
• krwawienie
• dreszcze
• gorączka
• niskie ciśnienie krwi
• płyn w płucach
• uszkodzenie nerek

Interferony mają właściwości przeciwwirusowe, antyproliferacyjne (hamuje wzrost komórek rakowych) i immunomodulujące (wpływa na układ odpornościowy organizmu). Interferon alfa ma na celu powstrzymanie podziału i wzrostu komórek nowotworowych.

Interferon jest czasami podawany z innymi lekami, takimi jak bevacizumab (Avastin).

Efekty uboczne interferonu obejmują:

• nudności
• objawy grypopodobne
• zmęczenie

Interferony zostały w większości zastąpione przez terapię celowaną w monoterapię. Zwykle nie stosuje się już terapii interferonem z jednym lekiem.

Terapia celowana

Terapia celowana RCC oznacza stosowanie leków, które są ukierunkowane konkretnie na komórki rakowe. Leki celowane są pożądane, ponieważ nie uszkadzają ani nie zabijają zdrowych komórek organizmu.

Istnieje kilka leków celowanych na raka w stadium 4, które działają hamująco na wzrost komórek. Ich celem jest białko zwane czynnikiem wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), które stymuluje wzrost komórek rakowych.

Opracowanie tych leków celowanych pomogło przedłużyć życie niektórych pacjentów w stadium 4. Leczenie okazało się na tyle obiecujące, że naukowcy nadal opracowują nowe leki celowane.

Lek bevacizumab (Avastin) blokuje VEGF i jest podawany dożylnie.

Efekty uboczne obejmują:

• biegunka
• utrata masy ciała
• omdlenie
• utrata apetytu
• zgaga
• owrzodzenia jamy ustnej

Inhibitor kinazy tyrozynowej (TKI) zatrzymuje wzrost nowych naczyń krwionośnych w guzach i występuje w postaci tabletek. Przykłady tego typu narkotyków obejmują:

• sorafenib (Nexavar)
• kabozantynib (Cabometyx)
• pazopanib (Votrient)
• sunitynib (Sutent)

Skutki uboczne TKI obejmują:

• wysokie ciśnienie krwi
• nudności
• biegunka
• ból dłoni i stopy

Mechanistyczny cel inhibitorów rapamycyny (mTOR) działa na białko mTOR, które sprzyja rozwojowi raka nerkowokomórkowego.

Należą do nich:

• temsirolimus (Torisel) podawany dożylnie
• ewerolimus (Afinitor), przyjmowany doustnie w postaci tabletek

Efekty uboczne to:

• wysypka
• osłabienie
• utrata apetytu
• owrzodzenia jamy ustnej
• gromadzenie się płynów na twarzy lub nogach
• wysoki poziom cukru we krwi i cholesterol

Radioterapia

Promieniowanie wykorzystuje wysokoenergetyczne X -promieniowe promienie do zabijania komórek rakowych. Promieniowanie można również stosować po operacji, aby zabić komórki nowotworowe pozostawione po leczeniu.

W zaawansowanym RCC często stosuje się je w celu złagodzenia objawów, takich jak ból lub obrzęk. Ten rodzaj leczenia nazywa się opieką paliatywną.

Skutki uboczne promieniowania to:

• rozstrój żołądka
• zaczerwienienie skóry
• zmęczenie
• biegunka

Chemioterapia

Chemioterapia to tradycyjna metoda leczenia kilku rodzajów raka. Polega na zastosowaniu leku lub kombinacji leków do zabijania komórek rakowych.

Leki chemioterapeutyczne nie są jednak celem, więc zabijają również zdrowe komórki i powodują wiele skutków ubocznych.

Chemioterapia często nie działa dobrze u osób z RCC. Jednak twój lekarz może to zalecić, jeśli immunoterapia i leczenie celowane nie zadziałały.

To leczenie jest albo dożylne, albo w postaci tabletek. Podaje się go w cyklach z przerywanymi okresami odpoczynku. Zwykle chemioterapia jest wymagana co miesiąc lub co kilka miesięcy.

Efekty uboczne obejmują:

• zmęczenie
• owrzodzenia jamy ustnej
• nudności i wymioty
• biegunka lub zaparcia
• wypadanie włosów
• utrata apetytu
• zwiększone ryzyko infekcji

Badania kliniczne

Inną opcją dla osób z rakiem nerkowokomórkowym w stadium 4 jest zaangażowanie się w badania kliniczne. Badania kliniczne to badania naukowe mające na celu testowanie nowych leków i metod leczenia.

Możesz omówić aktualne badania kliniczne - a także ich potencjalne ryzyko i korzyści - ze swoim lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia.

Ocena stopnia zaawansowania raka nerkowokomórkowego

Lekarze, którzy diagnozować i leczyć raka nerkowokomórkowego i innych rodzajów raka za pomocą systemu oceny zaawansowania. Każda osoba z RCC otrzymuje oznaczenie numeryczne od 1 do 4. Etap 1 to najwcześniejszy etap choroby, a etap 4 to najnowszy i najbardziej zaawansowany.

Stopień zaawansowania raka nerkowokomórkowego opiera się na:

• wielkość guza pierwotnego w nerce
• rozprzestrzenianie się komórek rakowych z guza pierwotnego do pobliskich tkanek
• stopień przerzutów
• rozprzestrzenianie się raka na inne narządy w organizmie

RCC w stadium 4 może obejmować różne kombinacje kryteriów oceny zaawansowania:

• Gdy guz pierwotny jest duży i rozprzestrzenił się w nerkach i do pobliskich tkanek. W tym przypadku komórki rakowe mogą, ale nie muszą, rozprzestrzenić się do innych narządów w ciele.
• Gdy rak ma przerzuty i jest obecny w odległych narządach. W tym przypadku guz pierwotny może mieć dowolną wielkość, a w tkankach bezpośrednio otaczających nerkę może, ale nie musi, występować rak.

Perspektywa

5-letni względny wskaźnik przeżycia dla osób z RCC w stadium 4 wynosi 12 procent. Jednak różne scenariusze mogą skutkować wyższymi wskaźnikami przeżycia.

Osoby, które mogą poddać się operacji usunięcia guzów przerzutowych, mają lepsze wskaźniki przeżycia, a wiele osób leczonych celowanymi lekami przeżywa dłużej niż osoby, które tego nie robią .

Więcej w walce o przyszłość z rakiem nerkowokomórkowym

• 8 rzeczy do zrobienia podczas miesiąca świadomości raka nerki
• 7 wskazówek, jak poprawić z dnia na dzień -Codzienne życie z rakiem nerkowokomórkowym
• 7 miejsc, w których można znaleźć wsparcie w przypadku raka nerkowokomórkowego z przerzutami
• Immunoterapia raka nerki z przerzutami
• Dieta na raka nerki: żywność dla Jedz i unikaj
• Wyświetl wszystko