Niektórym młodym kobietom nie udziela się porady na temat kontroli urodzeń, kiedy naprawdę tego potrzebują: badanie

Leki, które mogą powodować wady wrodzone, nazywane są łącznie teratogenami, a nowe badania pokazują, że kiedy młodym kobietom przepisuje się te leki, często nie mówi się im o potencjalnej potrzebie zastosowania antykoncepcji, aby uniknąć ryzykownej ciąży.

W nowym badaniu, opublikowanym w czasopiśmie Pediatrics, naukowcy przyjrzeli się grupie dziewcząt i młodych kobiet w wieku od 14 do 25 lat, które odwiedzały duży akademicki pediatryczny ośrodek medyczny na Środkowym Zachodzie w latach 2008–2012. Naukowcy chcieli dowiedzieć się, jak często kobietom przepisano leki, które niosą ze sobą znane ryzyko wad wrodzonych, jeśli są przyjmowane w czasie ciąży. Nie sprawdzali, czy lekarze rozmawiali z kobietami o ryzyku teratogennym leku; chcieli raczej wiedzieć, czy młode kobiety, którym przepisano te leki, rozmawiały ze swoimi lekarzami na temat obniżenia ryzyka zajścia w ciążę, w tym doradzały w zakresie wyboru antykoncepcji lub otrzymania recepty na antykoncepcję.

Podczas 4172 wizyt w klinikach w badanym okresie naukowcy odkryli, że prawie 1700 młodych kobiet otrzymało 4506 recept na leki teratogenne. Jednak porady dotyczące antykoncepcji zdarzały się mniej niż w 30% przypadków.

Ogólnie rzecz biorąc, specjalnościami medycznymi, w których najczęściej przepisywano te leki nastolatkom, były neurologia, hematologia onkologiczna i dermatologia. Najczęściej przepisywanymi lekami były topiramat (stosowany w napadach i migrenach), metotreksat (stosowany w ciężkiej łuszczycy, ciężkim, czynnym reumatoidalnym zapaleniu stawów i niektórych typach raka), diazepam (stosowany w stanach lękowych, skurczach mięśni i drgawkach), izotretynoina (stosowana w leczeniu ciężkiego ) i enalapril (stosowany w nadciśnieniu i chorobach serca).

Naukowcy poszukiwali dokumentacji, że młode kobiety przepisujące te leki rozmawiały z klinicystą o potrzebie kontroli urodzeń, a także czy otrzymali receptę, czy też zostali skierowani do kogoś innego na tę rozmowę. Naukowcy odkryli, że liczba takich interakcji była „niepokojąco niska”. Twierdzą, że ich odkrycia, w połączeniu z wcześniejszymi badaniami, razem sugerują, że młode kobiety, którym przepisano znane teratogeny, nie są bardziej narażone na poradnictwo antykoncepcyjne niż kobiety, którym przepisano leki z niskim lub zerowym ryzykiem wad wrodzonych.

Nawet jeśli dane młodych kobiet wskazywały, że doradzano im w zakresie ryzyka wad wrodzonych związanych z teratogenami, niewiele z nich zgłosiło stosowanie środków antykoncepcyjnych. Wśród młodych kobiet, którym przepisano teratogen, ale którym doradzono w kwestii ryzyka wad wrodzonych, naukowcy podają, że tylko 11% otrzymywało lub stosuje jakąś przepisaną metodę antykoncepcji. „Można bezpiecznie założyć, że jest to problem bardziej systemowy” - mówi autorka badania Stephani Stancil, pielęgniarka z Children’s Mercy Kansas City. „Nasze badanie podnosi świadomość, że ten problem ma swoje odzwierciedlenie w populacji nastolatków i mamy nadzieję pobudzić interwencje w celu poprawy opieki reprodukcyjnej u tych wrażliwych nastolatków”.

Badanie ma ograniczenia, w tym fakt, że określenie to, czy rozmowy te miały miejsce, zależało od tego, czy klinicyści dokumentowali je fizycznie w swojej elektronicznej dokumentacji medycznej. Możliwe, że lekarze i młode kobiety prowadzili rozmowy, które nie były rejestrowane w systemie.

Możliwym rozwiązaniem, mówi Stancil, jest skupienie się na profilaktyce. „Jednym z przykładów może być normalizacja rozmów dotyczących zdrowia seksualnego nastolatków, w tym zmniejszania ryzyka, w ramach wizyty w gabinecie lekarskim” - mówi.