Niektórzy hospitalizowani pacjenci z COVID-19 doświadczają majaczenia na OIOM-ie - oto co to oznacza

W przypadku większości ludzi - około 80%, według Światowej Organizacji Zdrowia - COVID-19 nie spowoduje poważnej choroby. Ale to nadal oznacza, że ​​1 na 5 osób, które zachorują na infekcję, skończy z cięższą postacią choroby i będzie wymagać hospitalizacji. W najcięższych przypadkach - zazwyczaj u osób z chorobami podstawowymi, takimi jak wysokie ciśnienie krwi, problemy z sercem i płucami lub cukrzyca - pacjenci z COVID-19 mogą być przyjmowani na oddział intensywnej opieki medycznej (OIOM) w szpitalu, gdzie mogą skorzystać respirator.

Według wielu badań większość pacjentów przyjętych na OIT i wymagających wentylacji nie przeżywa. Dane z Intensive Care National Audit and Research Centre w Londynie pokazują, że z danych wyników dostępnych dla 690 pacjentów OIT, 346 (lub 50,1%) pacjentów zmarło, a 344 (49,9%) zostało wypisanych żywcem. Podobne wyniki przedstawiono we włoskim badaniu opublikowanym w JAMA: z 1581 pacjentów z dostępnymi danymi dotyczącymi oddziału na OIT pod koniec badania, 920 pacjentów nadal przebywało na OIT, ale z pozostałych 661 pacjentów 405 (61,3%) zmarło, a 256 (38,7%) zostało wypisanych ze szpitala.

Oczywiście wypisanie z OIT jest najlepszym scenariuszem, ale czasami nawet po ustąpieniu wspomagania oddychania pacjenci hospitalizowani mogą doświadczyć innego problemu: majaczenia na OIT.

„Delirium to stan zamieszania, który często występuje, gdy pacjenci przebywają na OIOM” - wyjaśnia dr Lauren Ferrante, pulmonolog i lekarz intensywnej opieki medycznej Yale Medicine, wyjaśniając Zdrowie . „Pacjent może nie być w stanie jasno myśleć, może nie rozumieć, co się wokół niego dzieje, i może widzieć lub słyszeć rzeczy, których nie ma.”

Majaczenie jest w rzeczywistości jedną z części choroby szerzej znanej jako zespół po intensywnej opiece medycznej lub PICS, który jest zbiorem problemów, które mogą wystąpić u pacjentów, którzy spędzili czas na OIT. Według ośrodka Critical Illness, Brain Dysfunction and Survivorship (CIBS) majaczenie jest powszechne wśród hospitalizowanych pacjentów i może wystąpić u 2 na 3 pacjentów przebywających na oddziałach intensywnej terapii - dotyka 7 na 10 pacjentów, gdy korzystają z respiratora lub wkrótce po zdjęciu z jednego. CIBS twierdzi, że objawy majaczenia obejmują:

Izolacja na OIOM-ie jest w zasadzie idealnym scenariuszem, w którym może rozwinąć się majaczenie. „Na przykład OIOM to hałaśliwe miejsce z jasnym światłem, które może zakłócać normalny cykl snu / czuwania pacjenta i przyczyniać się do majaczenia” - wyjaśnia dr Ferrante. „W miarę możliwości zalecamy staranie się zachować cykl snu / czuwania pacjenta, zminimalizować stosowanie leków uspokajających i często zorientować pacjentów w szpitalu, aby nie byli zdezorientowani”. Inne czynniki ryzyka rozwoju majaczenia, według CIBS, to:

COVID-19 dodaje kolejną warstwę do majaczenia na OIOM-ie, mówi dr Ferrante. Nowi pacjenci z koronawirusem nie są w stanie otaczać ich bliskich, co działa uspokajająco. „Rodziny nie mogą odwiedzać z powodu obaw o rozprzestrzenianie się infekcji, więc rodziny nie są przy łóżku, aby pomóc zorientować pacjenta. Zwykle prosimy rodziny, aby pomogły nam w utrzymaniu bliskiej osoby zorientowanej na osobę, miejsce, czas i sytuację ”- mówi dr Ferrante.

Istnieją oczywiście inne powody, dla których może wystąpić majaczenie, nawet dla osób spoza OIOM-u. „Starszy wiek zwiększa ryzyko delirium, więc wiele starszych osób przyjętych na zwykłe piętro szpitala może nadal majaczyć” - wyjaśnia. Problemy ze słuchem i wzrokiem również przyczyniają się do delirium. „Jeśli pacjent normalnie nosi okulary w przypadku problemów ze wzrokiem lub używa aparatu słuchowego w przypadku problemów ze słuchem, ważne jest, aby pacjent używał tych aparatów sensorycznych w szpitalu, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia majaczenia” - dodaje.

Na szczęście, kiedy majaczenie pojawia się szybko - w ciągu godzin lub dni, jak to ma miejsce w przypadku pacjentów z OIOM-em COVID-19 - nie trwa wiecznie. Według CIBS zwykle ustępuje po kilku dniach lub nawet tygodniu, ale niektórzy pacjenci mogą doświadczać trwałych problemów, w tym zaburzeń poznawczych, zespołu stresu pourazowego lub depresji.

Według CIBS najlepsze Sposobem pomocy w opiece nad ukochaną osobą z delirium jest zapewnienie pocieszającej, cierpliwej i pełnej zrozumienia obecności. Oznacza to spokojne mówienie i używanie prostych słów lub zwrotów; często rozmawiać o rodzinie i przyjaciołach; i dekorowanie pokoju elementami przypominającymi o domu.