Zaburzenia snu u starszych osób

• Przyczyny
• Diagnoza
• Terapia snu
• Inne terapie
• Dalsze kroki

Dlaczego osoby starsze potrzebują więcej snu?

Zaburzenia snu są dość powszechne u osób starszych. Wraz z wiekiem zmieniają się wzorce snu i nawyki. W rezultacie możesz:

• mieć problemy z zasypianiem
• spać mniej godzin
• często budzić się w nocy lub wcześnie rano
• gorszej jakości sen

Może to prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak zwiększone ryzyko upadków i zmęczenia w ciągu dnia.

Wiele starszych osób zgłasza problemy z utrzymaniem dobrej nocy odpoczynek, a nie zasypianie. Większość badań wskazuje, że terapie behawioralne są lepsze niż leki, które mogą powodować niepożądane skutki uboczne, takie jak nudności.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem, jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, ma problemy ze snem. W zależności od przyczyny możesz zauważyć korzyści wynikające ze zmiany stylu życia lub przyjmowania leków.

Co powoduje zaburzenia snu u osób starszych?

Pierwotne zaburzenia snu

Główny sen zaburzenie oznacza, że ​​nie ma innej przyczyny medycznej lub psychiatrycznej.

Pierwotnymi zaburzeniami snu mogą być:

• bezsenność lub trudności z zasypianiem, zasypianiem lub niespokojny sen
• bezdech senny lub krótkie przerwy w oddychanie podczas snu
• zespół niespokojnych nóg (RLS) lub przytłaczająca potrzeba poruszania nogami podczas snu
• okresowe zaburzenia ruchu kończyn lub mimowolne poruszanie kończynami podczas snu
• zaburzenia snu związane z rytmem okołodobowym lub zaburzony cykl snu i czuwania
• zaburzenia zachowania REM lub żywe odgrywanie snów podczas snu

Bezsenność to jedno i drugie objaw i zaburzenie. Stany takie jak depresja, lęk i demencja mogą zwiększać ryzyko zaburzeń snu, zwłaszcza bezsenności, według badania przeprowadzonego przez pielęgniarkę.

Stany zdrowotne

Badanie dotyczące problemów ze snem u starszych Singapurczyków zgłosili, że ci, którzy mieli problemy ze snem, częściej mieli istniejące schorzenia i byli mniej aktywni fizycznie.

Te stany obejmują:

• chorobę Parkinsona
• chorobę Alzheimera
• przewlekły ból, taki jak ból stawów
• choroby układu krążenia
• schorzenia neurologiczne
• schorzenia żołądkowo-jelitowe
• choroby płuc lub układu oddechowego
• słaba kontrola pęcherza

Leki

Wiele starszych osób przyjmuje leki, które mogą zakłócać sen. Należą do nich:

• leki moczopędne na nadciśnienie lub jaskrę
• leki przeciwcholinergiczne dla osób z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)
• leki przeciwnadciśnieniowe na nadciśnienie tętnicze ciśnienie
• kortykosteroidy (prednizon) na reumatoidalne zapalenie stawów
• leki przeciwdepresyjne
• blokery H2 (Tagamet) stosowane w chorobie refluksowej przełyku (GERD) lub wrzodach trawiennych
• lewodopa na chorobę Parkinsona
• leki adrenergiczne stosowane w stanach zagrażających życiu, takich jak ataki astmy lub zatrzymanie akcji serca

Powszechne substancje

Kofeina, alkohol, a palenie może również przyczyniać się do problemów ze snem.

Jak rozpoznaje się zaburzenia snu?

Aby postawić diagnozę, lekarz zapyta o objawy i przeprowadzi badanie fizykalne. Ma to na celu poszukiwanie podstawowych warunków. Twój lekarz może również poprosić Cię o wypełnienie dzienniczka snu przez jeden do dwóch tygodni, aby dowiedzieć się więcej o wzorcach snu.

Jeśli lekarz podejrzewa pierwotne zaburzenie snu, wyśle ​​Cię na polisomnogram lub badanie snu.

Badanie snu

Badanie snu jest zwykle wykonywane w nocy w laboratorium snu. Powinieneś móc spać tak, jak zwykle w domu. Technik umieści na Tobie czujniki, aby monitorować:

• ruchy ciała
• oddychanie
• chrapanie lub inne odgłosy
• serce tempo
• aktywność mózgu

Możesz także mieć urządzenie palcowe do pomiaru poziomu tlenu we krwi.

Technik obejrzy Cię przez kamerę wideo w pokoju. Możesz z nimi porozmawiać, jeśli potrzebujesz pomocy. Podczas snu urządzenia będą stale zapisywać informacje na wykresie. Twój lekarz użyje tego do zdiagnozowania, czy masz zaburzenia snu.

Jak terapia pomaga w zaburzeniach snu

W przypadku osób starszych zaleca się najpierw zastosować leczenie niefarmaceutyczne, takie jak terapia behawioralna. Dzieje się tak, ponieważ osoby starsze zwykle już przyjmują wiele leków.

Terapia może trwać ponad sześć tygodni lub dłużej i obejmuje edukację w zakresie snu, kontrolę bodźców i ograniczenia czasu spędzanego w łóżku.

A randomizowane badanie z grupą kontrolną wykazało, że terapia poznawczo-behawioralna (CBT) znacznie poprawiła jakość snu u osób bezsennych. Badanie sugeruje, że terapia poznawczo-behawioralna jest bardziej skuteczna, ponieważ pomaga ukierunkować jakość snu, a nie przejście do snu.

Możesz rozwinąć dobre nawyki związane ze snem,:

• kładąc się spać i budząc się o tej samej porze każdego dnia
• używając łóżka tylko do snu i seksu, a nie inne czynności, takie jak praca,
• ciche czynności, takie jak czytanie, przed snem
• unikanie jasnego światła przed snem
• utrzymywanie kojącej i wygodnej sypialni
• unikanie drzemek

Jeśli masz problemy z zaśnięciem w ciągu 20 minut, możesz spróbować wstać i coś zrobić przed powrotem do łóżka. Wymuszanie snu może utrudniać zasypianie.

Badanie dotyczące radzenia sobie z zaburzeniami snu u osób starszych sugeruje również:

• ograniczenie płynów przed snem
• unikanie kofeiny i alkohol
• jedzenie na trzy do czterech godzin przed snem
• regularne ćwiczenia, ale nie tuż przed snem
• wzięcie ciepłej kąpieli dla relaksu

Jeśli te zmiany nie wystarczą, lekarz może zalecić leki. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tabletkach nasennych i innych metodach leczenia.

Które leki pomagają w zaburzeniach snu?

Jeśli masz choroby podstawowe, które zakłócają sen, lekarz może przepisać leki. Leki nie powinny zastępować dobrych nawyków związanych ze snem.

Melatonina

Melatonina, syntetyczny hormon, pomaga szybciej wywoływać sen i przywraca cykl snu i czuwania. Klinika Mayo zaleca od 0,1 do 5 miligramów na dwie godziny przed snem przez kilka miesięcy, jeśli masz bezsenność. Ale melatonina nie poprawia jakości snu.

Tabletki nasenne i skutki uboczne

Leki nasenne mogą złagodzić objawy zaburzeń snu, szczególnie jako uzupełnienie dobrych nawyków związanych ze snem . Twój lekarz może zalecić, które leki będą dla Ciebie najlepsze i jak długo należy je przyjmować, w zależności od przyczyny bezsenności.

Zaleca się krótkotrwałe przyjmowanie tabletek nasennych. Oznacza to mniej niż dwa do trzech tygodni dla leków benzodiazepinowych, takich jak Triazolam i tylko sześć do ośmiu tygodni dla leków innych niż benzodiazepiny (leki Z), takie jak zolpidem lub Ambien.

Tabletki nasenne:

• są dobre do krótkotrwałego stosowania, aby zresetować cykl snu
• są pomocne przy dobrze przespanej nocy
• mogą powodować minimalne objawy odstawienia przy odpowiedniej pielęgnacji

Tabletki nasenne:

• mogą zwiększać ryzyko upadków
• mogą powodować czynności związane ze snem, takie jak prowadzenie pojazdu podczas snu
• uzależnienie może wystąpić długotrwałe stosowanie

Długotrwałe stosowanie tabletek nasennych może powodować komplikacje, szczególnie u osób starszych. Inne częste działania niepożądane benzodiazepin i leków Z to:

• bóle głowy
• zawroty głowy
• nudności
• zmęczenie
• senność

Należy unikać picia alkoholu podczas przyjmowania środków nasennych.

Inne metody leczenia

Inne metody leczenia obejmują:

• urządzenie z ciągłym dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (CPAP) stosowane w leczeniu bezdechu sennego
• leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu bezsenności
• leki dopaminowe stosowane w zespole niespokojnych nóg i okresowych zaburzeniach ruchu kończyn / li>
• zastępcza terapia żelazem w przypadku objawów niespokojnych nóg

Środki nasenne obejmują dostępne bez recepty leki przeciwhistaminowe (OTC), które wywołują senność. Ale tolerancja na leki przeciwhistaminowe może wzrosnąć w ciągu trzech dni.

Porozmawiaj z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek leków OTC. Mogą negatywnie oddziaływać na leki, które już zażywasz.

Co możesz teraz zrobić

U osób starszych ciągłe zaburzenia snu mogą prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak depresja i ryzyko upadku. Jeśli głównym problemem jest jakość snu, terapie behawioralne mogą być bardziej korzystne. Oznacza to rozwijanie dobrych nawyków dotyczących snu poprzez edukację dotyczącą snu, kontrolę bodźców i ograniczenia czasu spędzanego w łóżku. Zmiany mogą potrwać do sześciu tygodni lub dłużej.

Jeśli terapie behawioralne nie działają, lekarz może przepisać leki lub inne metody leczenia. Ale leki nasenne nie są rozwiązaniem długoterminowym. Przekonasz się, że najlepszym sposobem na uzyskanie wysokiej jakości snu jest przejęcie kontroli nad nawykami związanymi ze snem.