Czy należy leczyć menopauzę męską?

Spocone, nieprzespane noce. Niewytłumaczalna zrzędliwość. Przyrost masy ciała, bóle głowy i brak popędu seksualnego. Wiele kobiet zbliżających się do menopauzy może się z tym pogodzić - podobnie jak Mike Coleman.

W zeszłym roku ciąg niespokojnych nocy wysłał 46-letniego agenta ubezpieczeniowego z Lineville w stanie Ala. Do swojego lekarza. Po badaniu krwi Coleman został poinformowany, że jego poziom testosteronu jest poniżej normy i prawdopodobnie jest odpowiedzialny za objawy, których doświadczał.

„To miało sens” - mówi. „Mój poziom energii nie był taki, jaki był kiedyś. Ale myślisz jakby: „Jak mogło mi się to przydarzyć?” '

Stan Colemana nie jest wcale taki rzadki. Spora część mężczyzn - do 25% - ma poziom testosteronu, który spada poniżej normy w wieku średnim, aw niektórych przypadkach ta zmiana powoduje zbiór objawów, które zaczęto określać jako „menopauzę męską” (lub „manopauzę”).

„Poziom testosteronu stopniowo spada wraz z wiekiem, zwykle w wieku około 40 lat” - mówi Alvin Matsumoto, MD, profesor medycyny geriatrycznej na University of Washington School of Medicine w Seattle. Chociaż spadek jest naturalny, dr Matsumoto dodaje, „nie oznacza to, że nie ma żadnych konsekwencji fizjologicznych ani klinicznych ani nie należy go leczyć”.

Czy suplementy mogą złagodzić objawy menopauzy?

Dowiedz się więcejWięcej o zdrowiu seksualnym mężczyzn

Coraz więcej lekarzy wydaje się zgadzać. W latach 1999-2008 liczba recept wystawionych w USA na żele, zastrzyki i plastry testosteronu - leczenie pierwszego rzutu dla większości mężczyzn - wzrosła o ponad 400%, do 3,3 miliona.

Testosteron Leczenie mężczyzn w wieku średnim i starszych jest jednak w dużej mierze nieudowodnione i niosą ze sobą ryzyko poważnych skutków ubocznych. Gwałtowny wzrost ich stosowania skłonił niektórych ekspertów do zastanowienia się, czy testosteron jest zbyt często przepisywany i czy tak zwana męska menopauza w ogóle wymaga leczenia.

Następna strona: Jak często występuje? Jak często to jest?
Menopauza - lub hipogonadyzm o późnym początku, jak oficjalnie nazywa się to schorzenie - zyskał swój przydomek nie bez powodu. Przypomina zmiany, którym poddawane są kobiety po czterdziestce, a najczęstsze objawy to osłabienie libido, uderzenia gorąca, zmęczenie, osłabienie, bezsenność, nastrój i przyrost masy ciała, z których wszystkie są również dobrze znanymi objawami menopauzy (kobiet).

Ale porównanie idzie tylko do tej pory. W przeciwieństwie do stosunkowo szybkich zmian, które zachodzą w okresie menopauzy, testosteron u mężczyzn ma tendencję do powolnego spadku przez wiele lat i nie zawsze jest zauważalny. Tylko u części mężczyzn z niskim testosteronem występują problematyczne objawy, podczas gdy większość kobiet w okresie menopauzy doświadcza co najmniej kilku uderzeń gorąca.

Podczas gdy aż 25% mężczyzn w wieku 30 lat i starszych ma niski poziom testosteronu, tylko około 5 % doświadcza objawów na tyle poważnych, że uzasadniają terapię testosteronem. Chociaż objawy są rzadkie, wielu lekarzy zaczęło testować u większej liczby mężczyzn w średnim wieku niski poziom testosteronu. Trend ten doprowadził do szeroko zakrojonych - i być może zawyżonych - szacunków dotyczących częstości menopauzy u mężczyzn, mówi David Zahaluk, lekarz medycyny rodzinnej w Baylor Medical Center w Carrollton w Teksasie.

I to jest nie zawsze jest jasne, że niski poziom testosteronu jest przyczyną objawów, które nękają 5% leczonych mężczyzn, ponieważ można ich łatwo pomylić z objawami wynikającymi z innych problemów zdrowotnych, takich jak stres, depresja lub choroby serca. „Kiedy przychodzisz i mówisz:„ Jestem zmęczony ”, jest tak wiele przyczyn” - mówi dr Zahaluk, który zaleca badanie testosteronu jako część corocznego treningu fizycznego. „Może to nie być niski poziom testosteronu, ale nie zostanie sprawdzony, chyba że będzie o tym świadomy”.

Wcześniej w tym roku po raz pierwszy brytyjscy naukowcy próbowali wskazać objawy, które są najbardziej ściśle powiązany z niskim testosteronem. Tylko trzy - zaburzenia erekcji, mniej porannych erekcji i mniej myśli seksualnych - były niezawodnie powiązane z poziomem testosteronu, odkryli naukowcy. Sześć innych - w tym niska energia, zmęczenie i trudności w podejmowaniu aktywności fizycznej - było mniej lub wcale związanych z niskim poziomem testosteronu. Badanie wykazało, że znacznie mniej mężczyzn niż wcześniej sądzono - tylko około 2% mężczyzn w wieku od 40 do 80 lat - doświadcza czegoś, co można nazwać męską menopauzą.

Te i inne badania sugerują, że leczenie jest potrzebny tylko wtedy, gdy niski poziom testosteronu i objawy podobne do menopauzy występują razem, mówi dr Matsumoto. „Przez długi czas ludzie leczyli osoby z niskim poziomem testosteronu” - mówi. „Dopiero niedawno doceniono, że leczenie powinno być rozważane tylko u mężczyzn z objawami i oznakami niskiego poziomu testosteronu, jak również stale niskim poziomem testosteronu”.

Następna strona: Leczyć czy nie leczyć Leczyć czy nie leczyć
FDA jako pierwsza zatwierdziła terapię testosteronem dla mężczyzn z bardzo niskim poziomem testosteronu spowodowanym przez określone problemy medyczne, takie jak rak jądra. Wieloletnie badania wykazały, że terapia testosteronem jest skuteczna w przypadku tych - zazwyczaj młodszych - mężczyzn, ale wartość leczenia mężczyzn z utratą testosteronu związaną z wiekiem jest nadal niepewna. Kilka badań, które przeprowadzono na starszych mężczyznach, przyniosło mieszane wyniki dotyczące korzyści i zagrożeń związanych z tą terapią.

To nie powstrzymało starszych mężczyzn przed chęcią leczenia - ani lekarzy przed ich leczeniem. Mężczyzna z bardzo niskim testosteronem i licznymi objawami - stracił libido, nie może uprawiać seksu, jest cały czas zmęczony i nie ma sił - odpowiada na leczenie niezależnie od wieku, mówi dr Matsumoto. „Nie ma żadnych dowodów na to, aby leczyć starszych mężczyzn w ten sposób, ale z tego, co wiemy o młodszych osobach, które były leczone kombinacją tych objawów i oznak oraz bardzo niskim poziomem testosteronu, spodziewalibyśmy się pewnych korzyści” - mówi.

Dr. Matsumoto pomógł opracować zestaw zaktualizowanych wytycznych dotyczących terapii testosteronem, które zostały opublikowane w czerwcu przez Endocrine Society, profesjonalną organizację zajmującą się badaniami hormonalnymi. On i jego koledzy zniechęcali do ogólnego stosowania terapii testosteronem u starszych mężczyzn z niskim poziomem testosteronu, chyba że ich poziom był stale niski i narzekali na znaczące objawy fizyczne i seksualne.

Ważne jest, aby pacjenci omawiali ryzyko i korzyści terapii z lekarzami przed podjęciem decyzji, mówi dr Matsumoto. Miesięczne leczenie testosteronem może wahać się od 50 do 200 USD, w zależności od zastosowanej metody i częstotliwości leczenia, więc mężczyźni ze stosunkowo łagodnymi objawami seksualnymi i fizycznymi mogą lepiej zaoszczędzić pieniądze.

Następna strona: Strona efekty, duże i małe Efekty uboczne, duże i małe
Koszt nie odstraszył Colemana, który najpierw spróbował codziennego plastra testosteronowego (co uznał za irytujące), a następnie comiesięcznych zastrzyków (które uznał za niewygodne). Pomijając dyskomfort, Coleman zaczął czuć się lepiej na zastrzykach. Spał lepiej, był mniej zrzędliwy, a także zauważył wzrost libido - przynajmniej na początku. Ale po około czterech do sześciu miesiącach zaczął odczuwać łagodne bóle głowy i zauważył skok wagi po każdym strzale.

„Byłem na diecie, więc spadłem do około 190. A potem Zrobiłbym sobie zastrzyk, mógłbym przybrać od 4 do 6 funtów w tydzień lub dwa, bez wyraźnego powodu ”, mówi.

Te reakcje nie są rzadkie i mogą być uciążliwe, ale istnieją poważniejsze potencjalne skutki uboczne. Terapia testosteronem może spowodować, że organizm zwiększy produkcję czerwonych krwinek, zaburzając krążenie i zwiększając ryzyko chorób serca i udaru. I chociaż związek nie został udowodniony, może nawet zwiększyć ryzyko raka prostaty. `` Nawet w przypadku braku jakichkolwiek dowodów musisz poinformować pacjentów, że istnieje potencjalne ryzyko z powodu doświadczeń kobiet z zastępowaniem estrogenów i rakiem piersi '' - mówi dr Matsumoto.

Z powodu tych potencjalnych zagrożeń, lekarze uważnie obserwują pacjentów leczonych. Jeśli ich organizm nie wchłania testosteronu lub nie utrzymuje efektów leczenia, niektórym zaleca się nawet przerwanie terapii zastępczej. „To nie jest większość przypadków, ale zdarza się” - mówi dr Zahaluk.

O wiele częściej mężczyźni przerywają terapię testosteronem, ponieważ ona po prostu nie działa. Tak było w przypadku Colemansa. Ostatecznie zrezygnował z leczenia, gdy nie udało mu się podnieść poziomu testosteronu do średniego zakresu. „Nie widziałem, żebym odnosił tyle korzyści, w przeciwieństwie do tego, z czym musiałem się godzić” - mówi.