Savannah Guthrie omawia swoją podróż z akceptacją siebie: „To dla mnie walka na całe życie”

Savannah Guthrie ciężko pracuje przez ostatnie sześć godzin - a jest dopiero 10 rano przed świtem, jako część jej normalnego programu, udaje się na plan dzisiejszego programu, gdzie od 2012 roku służy jako koanchor. Teraz Savannah, lat 47, w końcu wróciła do swojej garderoby, gotowa do usunięcia codziennej garderoby i makijażu, zanim wyjdzie do swojej drugiej i najbardziej ulubionej pracy: mamy do córki Vale, prawie 5 lat, i syna Charleya, 2. koncert, który ostatnio był nieco bardziej chaotyczny niż zwykle. „W tym tygodniu wszyscy mieliśmy grypę żołądkową”, jęczy. "Wszyscy z nas. Cztery osoby z grypą żołądkową w tym samym domu to niezbyt przyjemny widok ”.

To najmniejsze z tego, z czym Savannah radzi sobie na co dzień. Po zdobyciu posady coanchor w Today w wieku 40 lat, poślubiła konsultanta ds. Komunikacji Michaela Feldmana w wieku 42 lat. W tym samym roku powitali Vale'a. To był niezwykły drugi akt dla kobiety, która w pewnym momencie obawiała się, że poślubi swoją karierę. Potem przyszedł Charley; Savannah po raz pierwszy mówi o zapłodnieniu in vitro, aby mieć go na krótko przed 45.rokiem życia, i emocjonalnej debacie, która doprowadziła do podjęcia decyzji.

Jeśli dwoje dzieci i praca, która wymaga Budzenie o czwartej rano wydaje się dużo dla jednej osoby, wiedz, że Savannah niczego nie zmieni (no może tylko część grypy żołądkowej). „Wczoraj wieczorem po kąpieli bawiłam się z dziećmi, a one tarzały się i kręciły po całym miejscu. Nie mogłam założyć pieluchy na jedną, a balsamu na drugą i pomyślałam: „Och, to takie szalone” ”- wspomina. „Ale potem pomyślałem sobie:„ A co, jeśli zamiast po prostu postrzegać to jako przytłaczające i szalone, pomyślałem: to jest dostatek. Jestem obficie pobłogosławiony tą gromadą szalonych dzieciaków, biegających nago i próbujących się z nimi zmagać ”. Dziesięć lat temu marzyłbym o tej chwili.” Spełniło się wiele marzeń Savannah. Tutaj dzieli się swoimi przemyśleniami na temat tego, co naprawdę oznacza dla niej „posiadanie tego wszystkiego”.

Myślę, że jedną wspaniałą rzeczą w byciu starszą mamą jest to, że jesteś w innym miejscu w swojej karierze, gdzie w wielu spraw, masz trochę więcej do powiedzenia na temat swojego harmonogramu i wyborów, których dokonujesz. W wieku czterdziestki, a teraz w wieku od połowy do późnej czterdziestki, masz taką różnicę w nastawieniu, gdzie możesz dowiedzieć się, co jest ważne, a co nie. I zgadnij co? Liczy się Twoja rodzina. Kropka. Czasami czuję się zmęczony, ale jestem zmęczony, ponieważ wstaję w środku nocy do pracy i mam dwoje małych dzieci. Więc myślę, że jestem wyczerpany, ale to z tego powodu, a nie z powodu mojego wieku. Posiadanie dzieci w późniejszym życiu nie było tak dużym wyborem - po prostu tak wyglądało moje życie - ale kiedy myślę o byciu po trzydziestce, o tym, co robię i próbuję zbudować karierę, byłoby to niesamowicie trudne żebym miał wtedy dzieci.

Wiedziałem, że to najlepszy los na loterię mieć jedno dziecko - miałem 42 lata, kiedy ją miałem. Więc nigdy nie marzyłem, że będę miał dwa. Ale z Charleyem zrobiłem IVF. Więc powiedziałbym, że Vale był cudem, a Charley był cudem medycznym. Podejmując decyzję, czy przejść IVF, mój mąż i ja dużo o tym rozmawialiśmy. Nie chciałem rozpoczynać procesu, w którym spędziliśmy całe nasze obecne poszukiwanie jakiejś przyszłości ... kiedy nasza teraźniejszość była tak urocza, piękna i wystarczająco. Ale wiedziałem też, że bardzo bym chciał, żeby Vale miała rodzeństwo - zwłaszcza, że ​​jesteśmy starsi, dla mnie ważne było, aby miała rodzeństwo, kogoś, z kim mogłaby żyć.

Oczywiście. Mój mąż i ja zdecydowaliśmy: „OK, spróbujmy”, wiesz? Ale skończyło się na więcej niż jednej próbie. To zajęło kilka. Ale mieliśmy szczęście. Zawsze powtarzam, że Charley był ostatnim jajkiem. Naprawdę był. Jesteśmy bardzo szczęśliwi. Przechodząc przez to, co zrobiliśmy, uświadamiasz sobie, że wszystko musi pójść dobrze, aby mieć zdrowe dziecko. Naprawdę współczuję tak wielu kobietom, które walczą, pragną i zastanawiają się: „Kiedy nadejdzie moja kolej?” Wiem. I rozumiem.

Nie wiem. Ty mi powiedz! Poczucie winy mamy jest bardzo realne. A ja jestem najszczęśliwszą mamą, bo większość dnia wracam do domu w południe. Co oznacza, że ​​mogę odebrać malucha z jego żłobka Montessori, możemy zjeść razem lunch, on idzie na drzemkę, ja idę na drzemkę, odbieramy córkę ze szkoły i mamy razem całe popołudnie . Mój mąż wraca do domu wcześnie, więc jemy razem obiad. Kładę je do łóżka przez większość nocy. Ale czuję się winny, jeśli pójdę nawet na zajęcia gimnastyczne. Więc tak naprawdę staram się to zaplanować, kiedy moja córka jest w szkole, a mój syn drzemie. Ale to dla mnie oznacza krótszą drzemkę ... a kiedy twoja praca zaczyna się o 4 rano, drzemka wydaje się całkiem ważna.

Czuję się o wiele lepiej, jeśli się zdrzemnę. A potem wypijam dużą filiżankę kawy, co też chyba nie. To powinna być rubryka dla magazynu Un-Health: Wypijam dużą kawę około 2:00; wtedy czuję się świetnie. Prowadzi mnie przez kolację, przed snem i tak dalej.

Niezupełnie! Nie należę do osób, które uwielbiają ćwiczyć. Uwielbiałem biegać, ale już nie. Czuję, że moje ciało nie może tego zhakować. Sześć miesięcy temu próbowałem biegać po moście brooklyńskim i pomyślałem: „Oto biegnę! Robię to!" Następnego dnia zostało przycięte do: pochyliłem się, ściskając za plecy, tak bardzo bolało. Jenna Bush Hager to moja sąsiadka i dobra przyjaciółka, a nasze dzieci są praktycznie w tym samym wieku. Więc często robimy randkę, a ona i ja chodzimy razem na lekcje tańca cardio, a to jest zabawne, bo wtedy czujesz się tak, jakbyś dobrze się bawił ze swoim przyjacielem i ćwiczyłeś. To dobry talerz combo. Zwłaszcza jeśli możemy to uzupełnić koktajlami. Chcę ćwiczyć, ponieważ wiem, że jest to dobre dla mojego umysłu i ciała. Tak naprawdę nie przeklinam siebie, żebym miał jakąś idealną figurę, ponieważ, szczerze mówiąc, wiem, że jest to dla mnie nieosiągalne.

To dla mnie walka na całe życie. Nigdy nie czułam się dobrze, widząc, jak wyglądam na zewnątrz. Myślę, że wszystkie kobiety spędzają tyle czasu, nie czując, że dorównujemy. A co za strata energii. Jeszcze mnie tam nie ma, ale to jest mój cel. Wielu z nas prowadzi mentalny dialog, w którym patrzymy w lustro i mówimy „Ugh”. A to po prostu nie jest zdrowe. Naprawdę myślę o tym z moją córką, bo po prostu nie chcę jej tego przekazać. Powstrzymuje nas od radości. Powinniśmy być szczęśliwi i dumni z naszych ciał, i dumni z tego, że mamy 47 lat i wciąż kopiemy! To wspaniale! Poza tym nigdy nie wyglądałam dobrze w bikini. Więc nawet nie jestem smutny ani nie opłakuję przeszłości. To nigdy nie istniało!

Zasadniczo unikam węglowodanów i staram się jeść dużo zieleni. W ciągu tygodnia czuję się naprawdę dobrze, a potem w weekend szaleję. Czuję, że musisz pozwolić sobie na zabawę. A dla mnie jedzenie jest fajne. A ja lubię pizzę w piątek wieczorem. Ale w ciągu tygodnia mogę pozostać na prostej i wąskiej. Kolację staram się zjeść około 18:30. albo tak, i staram się nie jeść śniadania do 9 rano po koncercie, więc próbuję własnej małej wersji przerywanego postu, ale prawdopodobnie nie robię tego wystarczająco długo i mam kawę ze śmietaną w rano, więc prawdopodobnie nie robię tego dobrze. Naprawdę powinienem ważyć dużo mniej niż robię, więc chyba robię coś źle. Co to mogło być? Prawdopodobnie wszystko, co robię przez cały weekend. Pizza. I jem deser. I piję. Ponownie, są to świetne wskazówki dla magazynu Un-Health.

To niewykonalne. Ale nie mam wiadomości z telewizji kablowej przez cały dzień. A jeśli chodzi o mój telefon, sprawdzę go i jest tam, ale nie brzęczy, nie wydaje dźwięków, nie mam żadnych takich alertów i staram się trzymać go na blacie. Ponieważ szczególnie teraz, gdy moje dzieci zobaczą mój telefon, będą chciały się nim bawić.

Zdecydowanie wskazałeś na duży problem. Nie mogę tego wyłączyć i nie powinienem tego wyłączać, ale jest wiele trudnych wiadomości, które omawiamy przez cały czas, a ja muszę znaleźć sposób na oderwanie się. Były historie, nad którymi prywatnie płakałem, które złamały mi serce, o których wciąż myślę do dziś. Jedną rzeczą, którą robię, jest modlitwa. Modlę się za nich i przekazuję wszystko, co mogę, Bogu i mojej wierze, a to naprawdę mi pomaga. A poza tym szukam tych małych kieszonek spokoju, tych momentów, w których mogę zadać sobie pytanie: „Czy muszę to przeczytać teraz, czy mogę nadrobić to później?” Jeśli nie ma mnie w pracy, prawdopodobnie odpowiedź brzmi: „To może poczekać”.