Rasa i medycyna: jak współczesna medycyna została napędzana przez rasizm

Medycyna ma ciemną stronę, która polega na dosłownym stosowaniu czarnych ludzi.

Postępy medycyny ratują życie i poprawiają jakość życia, ale wiele z nich wiąże się z wysokimi kosztami. Postęp medyczny ma swoją ciemną stronę - taką, która obejmuje dosłowne użycie Czarnych.

Ta mroczna historia sprowadziła Czarnych do testowania obiektów: ciał pozbawionych człowieczeństwa.

Rasizm nie tylko napędzał wiele nowoczesnych postępów medycznych, ale nadal odgrywa rolę w powstrzymywaniu Czarnych ludzi przed szukaniem i otrzymywaniem odpowiedniej pomocy medycznej.

Bolesne eksperymenty

J. Marion Sims, której przypisuje się wynalezienie wziernika pochwy i naprawę przetoki pęcherzowo-pochwowej, jest nazywana „ojcem ginekologii”.

Począwszy od 1845 roku, Simowie eksperymentowali na czarnych kobietach, które były niewolnikami, wykonując techniki chirurgiczne bez użycia znieczulenia.

Kobietom uważanym za własność niewolników nie wolno było wyrażać zgody. Ponadto uważano, że Czarni nie odczuwali bólu, a mit ten nadal ogranicza dostęp Czarnych do odpowiedniego leczenia.

Imiona czarnych kobiet, które znamy, a które przeszły przez tortury eksperymentów z rąk Simów, to Lucy, Anarcha i Betsey. Zostali zabrani do Simów przez niewolników, którzy byli skoncentrowani na zwiększeniu wydajności produkcji.

Obejmuje to rozmnażanie zniewolonych ludzi.

Anarcha miała 17 lat i przeszła trudną 3-dniową poród i poród martwy. Po 30 operacjach z wyłącznie opium, aby złagodzić ból, Sims udoskonalił swoją technikę ginekologiczną.

„Anarcha Speaks: A History in Poems”, zbiór poezji autorstwa poety z Denver, Dominique Christiny, mówi z perspektywy obu Anarcha i Simowie.

Christina, etymolog, badała pochodzenie „anarchii” i natknęła się na imię Anarchy z gwiazdką.

Po dalszych badaniach Christina odkryła, że ​​Anarcha była używana w strasznych eksperymentach, aby pomóc Simom w odkryciach naukowych. Podczas gdy posągi honorują jego dziedzictwo, Anarcha jest przypisem.

„No Magic, No How” - Dominique Christina

właśnie tam

właśnie tam

kiedy Massa-Doctor wygląda

tuż obok

sposób, w jaki ranię

powiedzieć

Czarnych mężczyzn jako „jednorazowych”

Badanie Tuskegee w Nieleczona kiła u czarnego mężczyzny, powszechnie określana jako The Tuskegee Syphilis Study, jest dość znanym eksperymentem przeprowadzonym przez amerykańską publiczną służbę zdrowia przez okres 40 lat, począwszy od 1932 roku.

Obejmował około 600 Czarnych mężczyzn z Alabamy w wieku od 25 do 60 lat i doświadczających ubóstwa.

W badaniu wzięło udział 400 czarnych mężczyzn z nieleczoną kiłą i około 200, którzy nie mieli tej choroby, aby stanowić grupę kontrolną.

Wszystkim powiedziano, że są leczeni z powodu „ zła krew ”przez 6 miesięcy. Badanie obejmowało prześwietlenie rentgenowskie, badania krwi i bolesne nakłucia lędźwiowe.

Gdy udział osłabł, naukowcy zaczęli zapewniać transport i ciepłe posiłki, wykorzystując brak zasobów uczestników.

W 1947 roku wykazano, że penicylina jest skuteczna w leczeniu kiły, ale nie podawano jej mężczyznom objętym badaniem. Zamiast tego naukowcy badali progresję kiły, umożliwiając mężczyznom zachorowanie i śmierć.

Oprócz braku leczenia naukowcy dołożyli wszelkich starań, aby upewnić się, że uczestnicy nie byli traktowani przez inne strony.

Badanie zostało zakończone dopiero w 1972 roku, kiedy Associated Press, poinformowany przez Petera Buxtona, poinformował o nim.

Tragedia badania Tuskegee na tym się nie skończyła.

Wielu mężczyzn biorących udział w badaniu zmarło z powodu kiły i chorób pokrewnych. Badanie dotyczyło również kobiet i dzieci w miarę rozprzestrzeniania się choroby. W pozasądowej ugodie mężczyźni, którzy przeżyli badanie, oraz rodziny zmarłych otrzymały 10 milionów dolarów.

To badanie jest tylko jednym z przykładów tego, dlaczego Czarni rzadziej szukają pomocy medycznej lub uczestniczą w badaniach.

Częściowo ze względu na badanie Tuskegee uchwalono ustawę National Research Act w 1974 r. powołano Krajową Komisję ds. Ochrony Ludzkich Przedmiotów Badań Biomedycznych i Behawioralnych.

Wprowadzono również przepisy wymagające świadomej zgody uczestników badań finansowanych przez Departament Zdrowia, Edukacji i Opieki Społecznej.

Obejmuje to pełne wyjaśnienie procedur, alternatyw, zagrożeń i korzyści, aby ludzie mogli zadawać pytania i swobodnie decydować, czy wezmą udział.

Po latach pracy Komisja opublikowała raport Belmonta. Obejmuje zasady etyczne dotyczące kierowania badaniami na ludziach. Obejmują one szacunek dla ludzi, maksymalizację korzyści, minimalizację szkód i równe traktowanie.

Podkreśla również trzy wymogi świadomej zgody: informacje, zrozumienie i dobrowolność.

Kobieta zredukowana do celi

Henrietta Lacks, 31-letnia czarna kobieta, została zdiagnozowana i leczona z powodu raka szyjki macicy w 1951 roku.

Lekarze zachowali próbki tkanki z guza bez zgody Lacksa lub jej rodziny. Świadoma zgoda nie istniała w tamtym czasie.

Komórki rakowe, które wzięli od Lacksa, były pierwszymi, które rosły w laboratorium i hodowały bez końca. Rosły szybko i wkrótce stały się znane jako HeLa.

Dziś, prawie 70 lat po śmierci Lacksa, miliony jej komórek żyją dalej.

Podczas gdy pięcioro małych dzieci Lacksa zostało bez matki i bez odszkodowania za to, co było cennymi komórkami miliony ludzi skorzystały z nieświadomego wkładu Lacksa. Dowiedzieli się, że komórki Lacksa były używane, gdy naukowcy zażądali od nich próbek DNA w 1973 roku.

Żyjąc w biedzie, rodzina Lacksów była zdenerwowana, gdy dowiedziała się, że komórki Henrietty zostały wykorzystane do wyprodukowania miliardów dolarów bez ich wiedzy lub zgody.

Chcieli dowiedzieć się więcej o swojej matce - ale ich pytania pozostały bez odpowiedzi i zostały odrzucone przez naukowców, którzy chcieli tylko rozwinąć własną pracę.

Komórki, uważane za nieśmiertelne, były używane w ponad 70 000 badaniach medycznych i odegrały znaczącą rolę w postępach medycyny, w tym w leczeniu raka, zapłodnieniu in vitro (IVF) oraz szczepionkach przeciwko polio i wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV).

Dr. Howard Jones i dr Georgeanna Jones wykorzystali to, czego nauczyli się podczas obserwacji komórek Lacksa, do ćwiczenia zapłodnienia in vitro. Dr Jones jest odpowiedzialny za pierwsze udane zapłodnienie in vitro.

W 2013 roku genom Lacksa został zsekwencjonowany i upubliczniony. Stało się to bez zgody jej rodziny i stanowiło naruszenie prywatności.

Informacje zostały ukryte przed opinią publiczną, a National Institutes of Health później zaangażowało rodzinę Lacków i doszło do porozumienia w sprawie wykorzystania danych, decydując, że będą one dostępne w bazie danych o kontrolowanym dostępie.

Depriorytyzacja anemii sierpowatej

Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa i mukowiscydoza to bardzo podobne choroby. Oboje są dziedziczeni, bolesni i skracają życie, ale mukowiscydoza otrzymuje większe fundusze na badania na pacjenta.

Niedokrwistość sierpowatokrwinkową jest częściej diagnozowana u osób rasy czarnej, a mukowiscydoza częściej diagnozowana jest u osób rasy białej.

Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa to grupa dziedzicznych chorób krwi, które powodują, że czerwone krwinki mają kształt półksiężyca zamiast dysków. Mukowiscydoza jest chorobą dziedziczną, która uszkadza układ oddechowy i pokarmowy, powodując gromadzenie się śluzu w narządach.

Badanie z marca 2020 r. Wykazało, że w USA współczynnik urodzeń z anemią sierpowatą i mukowiscydozą wynosi 1 na 365 Czarnych i Odpowiednio 1 na 2500 białych ludzi. Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa występuje 3 razy częściej niż mukowiscydoza, ale otrzymali podobne fundusze federalne od 2008 do 2018 roku.

Osoby z anemią sierpowatą są często piętnowane jako poszukujące leków, ponieważ zalecane leczenie ich bólu jest związane z uzależnieniem.

Zaostrzenie lub bliznowacenie płuc związane z mukowiscydozą jest traktowane jako mniej podejrzane niż ból spowodowany niedokrwistością sierpowatokrwinkową.

Badania sugerują również, że pacjenci z anemią sierpowatą czekają 25–50 lat procent dłużej, aby być na oddziale ratunkowym.

Zwalnianie czarnego bólu trwało przez wieki, a osoby z niedokrwistością sierpowatokrwinkową regularnie doświadczają tej formy ogólnoustrojowego rasizmu.

Poważne niedostateczne leczenie bólu pacjentów rasy czarnej jest powiązane z fałszywymi przekonaniami. W badaniu z 2016 roku połowa z 222 białych studentów medycyny stwierdziła, że ​​uważają, że czarni ludzie mają grubszą skórę niż biali.

Wymuszona sterylizacja

We wrześniu 2020 roku pielęgniarka poinformowała, że Immigration and Customs Enforcement (ICE) nakazał wykonanie niepotrzebnych histerektomii kobiet przebywających w areszcie w Georgii.

Przymusowa sterylizacja to niesprawiedliwość reprodukcyjna, pogwałcenie praw człowieka i uważana przez ONZ za formę tortur.

Przymusowa sterylizacja to praktyka eugeniki i zapewnienie kontroli. Szacuje się, że w XX wieku przymusowo wysterylizowano ponad 60 000 osób.

Fannie Lou Hamer była jedną z osób dotkniętych chorobą w 1961 roku, kiedy trafiła do szpitala w Mississippi, prawdopodobnie po usunięciu guza macicy. Chirurg usunął jej macicę bez jej wiedzy, a Hamer dowiedział się o tym dopiero, gdy plotka rozeszła się po plantacji, na której była dzierżawcą.

Ten rodzaj naruszenia przepisów medycznych miał na celu kontrolowanie populacji Afroamerykanów. Było to tak powszechne zjawisko, że nazwano je „wycięciem wyrostka robaczkowego Mississippi”.

Dążenie do równości w medycynie

Od badań eksperymentalnych po odmawianie ludziom autonomii nad własnym ciałem, systemowy rasizm negatywnie wpłynęło na Czarnych i inne osoby kolorowe, obsługując inne programy.

Poszczególni biali ludzie, jak i cała biała supremacja, nadal odnoszą korzyści z uprzedmiotowienia i oczerniania Czarnych i ważne jest, aby zwracać uwagę na te przypadki i problemy leżące u ich podstaw.

Należy zająć się nieświadomymi uprzedzeniami i rasizmem, a także wprowadzić systemy, aby uniemożliwić osobom na stanowiskach władzy manipulowanie ludźmi i okolicznościami w służbie ich własnego rozwoju.

Aby zapewnić równy dostęp do opieki zdrowotnej i leczenia, należy przyznać się do okrucieństw z przeszłości i zająć się bieżącymi problemami w konkretny sposób. Obejmuje to zmniejszenie bólu, możliwość udziału w badaniach i dostęp do szczepionek.

Równość w medycynie wymaga szczególnej uwagi wobec grup marginalizowanych, w tym Czarnych, rdzennych mieszkańców i osób kolorowych.

Ścisłe przestrzeganie wymogu świadomej zgody, wdrażanie protokołu przeciwdziałania rasizmowi i nieświadomym uprzedzeniom oraz opracowywanie bardziej odpowiednich standardów finansowania badań nad chorobami zagrażającymi życiu mają kluczowe znaczenie.

Każdy zasługuje na troskę - i nikt nie powinien być za to poświęcany. Postępuj w medycynie, ale nie krzywdź.

powiązane historie

• Rasa i medycyna: 5 niebezpiecznych mitów medycznych, które ranią czarnych ludzi
• Rasa i medycyna : Jak rasizm powoli osłabia zdrowie czarnych ludzi
• Rasa i medycyna: koszt uprzedzeń medycznych, gdy jesteś chory, czarny i żeński
• Rasa i medycyna: potrzebujemy więcej Czarni Lekarze. Te organizacje mogą pomóc
• Rasa i medycyna: 5 czarnych ludzi opowiada, jak to jest kierować wyścigiem w służbie zdrowia.