Objawy wścieklizny i zapobieganie: jak zapewnić sobie i swojemu zwierzakowi bezpieczeństwo

Może bardziej martwisz się komarami, pająkami lub innymi sezonowymi pełzającymi pełzakami, ale jeśli twoje letnie plany podróży mogą obejmować spotkania z bezpańskimi psami lub trzepoczącymi nietoperzami, lepiej być bezpiecznym niż żałować i poznać objawy wścieklizna - zarówno u ludzi, jak iu zwierząt - także.

Tak, wścieklizna z pianki przy ustach - i nie, to nie jest tylko film o zombie. Na szczęście wścieklizna jest obecnie dość rzadka w Stanach Zjednoczonych: od 2008 roku odnotowano tylko 23 przypadki wścieklizny u ludzi, według Centers for Disease Control and Prevention (CDC).

Ale nadal nie może boli być przygotowanym. Health rozmawiało z Aaronem Glattem, MD, prezesem medycyny i epidemiologiem szpitalnym w South Nassau Community Hospital w Oceanside w stanie Nowy Jork i rzecznikiem Amerykańskiego Towarzystwa Chorób Zakaźnych, aby dowiedzieć się więcej o objawach wścieklizny, leczeniu i zapobieganiu. Oto, jak zachować bezpieczeństwo i - miejmy nadzieję, że nigdy tego nie potrzebujesz - jak stwierdzić, czy masz wściekliznę.

Wścieklizna to wirus zwykle przenoszony przez ukąszenie wściekłego zwierzęcia. „Musisz mieć kontakt ze zwierzęciem chorym” - mówi dr Glatt; nie możesz po prostu zapaść na wściekliznę. Jednak nie musi to być mocny kęs, ostrzega. Zadrapanie lub inne otarcie od zwierzęcia z wścieklizną, a nawet ślina wściekłego zwierzęcia dostająca się do otwartej rany, może przenieść na ciebie wirusa, mówi.

Podczas gdy większość ludzi kojarzy wściekliznę z nietoperzami lub szopami przenoszenie na ludzi jest zwykle związane z psami. Dr Glatt mówi, że w przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych, wiele innych krajów ma duże populacje bezdomnych, z których niektóre mogą być zarażone.

Na liście znajdują się również fretki, skunksy, lisy, kojoty, a nawet świstaki. zwierząt, które mogą przenosić wściekliznę. „Ludzie często martwią się szczurami i myszami, ale nigdy nie chorują na wściekliznę” - mówi dr Glatt. Wiewiórki też nie.

Nie zawsze jest tak oczywiste, jak pieniące się usta, że ​​zwierzę ma wściekliznę. Czasami zwierzę może po prostu nie zachowywać się tak jak samo, mówi dr Glatt. Dlatego po każdym ukąszeniu zwierzęcia należy zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli nie masz pewności co do wścieklizny lub statusu szczepienia tego zwierzęcia - ale o tym później.

U ludzi początkowe objawy wścieklizny mogą zacząć się kilka pierwszych dni po ugryzieniu - lub tygodnie lub nawet miesiące później. Na początku objawy wścieklizny mogą przypominać grypę: ból głowy, zmęczenie, ogólne złe samopoczucie, mówi dr Glatt. Według CDC niektórzy ludzie odczuwają swędzenie, kłucie lub inny dyskomfort w miejscu ukąszenia.

Wścieklizna może być śmiertelna, ponieważ wirus atakuje ośrodkowy układ nerwowy i infekuje mózg. Ludzie mogą odczuwać niepokój, dezorientację, halucynacje, lęk przed wodą, nadmierne ślinienie, bezsenność i paraliż - mówi dr Glatt. Przy takich objawach rokowanie nie jest dobre. „Niestety, w ciągu zaledwie kilku dni może szybko doprowadzić do śmierci” - mówi. Dlatego, kontynuuje, tak ważna jest natychmiastowa wizyta u lekarza po ukąszeniu. „Nie czekaj, aż pojawią się objawy. Wtedy może być już za późno ”.

Jeśli zwierzę cię ugryzie, pierwszą rzeczą, jaką musisz zrobić, jest zachowanie spokoju. „To nie jest jak trucizna, która sparaliżowałaby cię natychmiast w ciągu 10 minut” - mówi dr Glatt. „Naprawdę musisz się tym zająć, ale jest to infekcja, której rozprzestrzenianie się w organizmie zajmuje trochę czasu”. Masz czas na rozważenie, na przykład, jakie jest prawdopodobieństwo, że zwierzę, które ugryzło, rzeczywiście ma wściekliznę.

Na przykład większość zwierząt domowych została zaszczepiona przeciwko wściekliźnie - więc prawdopodobnie można bezpiecznie założyć, że jeśli przyjacielski pies z sąsiedztwa skubie ci kostkę w psim parku, nie dostaniesz wścieklizny. Z drugiej strony, jeśli zostałeś podrapany lub ugryziony przez bezpańskiego psa, który wędrował do ciebie w kawiarni na świeżym powietrzu na wakacjach w innym kraju, w którym nie ma możliwości ustalenia statusu szczepienia tego szczenięcia, potrzebujesz pomocy medycznej.

Masz również czas na kolejny bardzo ważny krok: dokładnie oczyść ugryzienie wodą z mydłem. „Bardzo dobrze umyj ten obszar, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo infekcji” - mówi dr Glatt. (Samo ugryzienie może również wymagać dodatkowego leczenia, w domu lub w gabinecie lekarskim).

W takim razie czas na fachową pomoc. Jak tylko się pojawi, lekarz poda pierwszą dawkę szczepionki przeciw wściekliźnie po ekspozycji, która według Światowej Organizacji Zdrowia może zapobiec przedostaniu się wirusa do ośrodkowego układu nerwowego. Otrzymasz jeszcze trzy dawki, wyjaśnia dr Glatt: Jeden trzy dni po ukąszeniu, jeden tydzień później i jeden dwa tygodnie później, w sumie cztery dawki w ciągu 14 dni. Możesz być również leczony ludzką immunoglobuliną przeciw wściekliźnie, która zapewnia przeciwciała zebrane od osób, które miały wściekliznę, mówi.

Na szczęście wścieklizny można zapobiec - a najważniejszym krokiem w zapobieganiu jej rozprzestrzenianiu się jest szczepić swoje zwierzęta. Dobrze jest też chronić zwierzęta domowe przed dzikimi zwierzętami.

Zgłaszaj wszelkie bezpańskie zwierzęta (lub takie, które zachowują się nietypowo) do lokalnej kontroli zwierząt i trzymaj się z dala od bezpańskich zwierząt podczas podróży. „Nie powinieneś głaskać bezpańskich psów” - mówi dr Glatt. (Przykro nam, miłośnicy zwierząt odrzutowych).

Kiedy przebywasz w pobliżu jakiegokolwiek psa, rozsądnie jest zastosować się do kilku podstawowych wskazówek dotyczących zapobiegania ukąszeniom od American Society for the Prevention of Cruelty to Animals: Don't spróbuj pogłaskać psa, który śpi, je, żuje, szczeka lub warczy. Psy, które są przestraszone, opiekuńcze lub nieznane, mogą być bardziej podatne na ugryzienie. Nie próbuj prześcignąć psa. Jeśli możesz, ofiaruj coś innego - na przykład kurtkę lub torebkę - psu, który chce ugryźć.

Porozmawiaj z lekarzem, jeśli podróżujesz do obszarów dotkniętych wścieklizną lub pracujesz w kontakcie ze zwierzętami, które może być zakażony. Możesz być kandydatem do tak zwanego szczepienia przed ekspozycją lub zaszczepienia się, zanim dojdzie do potencjalnego narażenia na wściekliznę.