Syndrom oszusta queer: walka z internalizowaną bifobią jako Afro-Latynoska

„Więc myślisz, że jesteś biseksualny?”

Mam 12 lat, siedzę w łazience i patrzę, jak moja mama prostuje włosy przed pracą.

raz w domu jest cicho. Żadna mała siostrzyczka nie biegała i nie drażniła sąsiadów pod nami. Żaden ojczym nie gonił za nią i nie mówił jej, żeby była cicho. Wszystko jest białe i fluorescencyjne. Mieszkamy w tym mieszkaniu na Jersey od roku.

Moja mama wsuwa metalowe płytki po włosach, loki, które są teraz oswojone po latach ciągłego uszkodzenia przez ciepło. Następnie spokojnie mówi: „Więc myślisz, że jesteś biseksualny?”

To mnie zaskakuje. Ja, niezgrabny w ubraniu, które jeszcze nie dostosowało się do mojej przewijanej sylwetki, prycham.

Moja mama odkłada prostownicę i odwraca się od swojego odbicia, żeby na mnie spojrzeć. „Więc chcesz włożyć usta do pochwy innej dziewczyny?”

Naturalnie pojawia się więcej paniki. "Co? Nie! ”

Odwraca się do lustra. "W porządku. Tak właśnie myślałem ”.

I to było to.

Moja mama i ja nie rozmawialiśmy o mojej seksualności przez kolejne 12 lat.

W tym czasie przerwa czasu Byłem sam, często pełen wątpliwości. Myśląc, tak, prawdopodobnie ma rację.

Czytałem wszystkie te romanse o silnych mężczyznach ścigających silne dziewczyny, które stały się dla nich miękkie. Jako swego rodzaju późny rozkwit, nie miałem nikogo ważnego, dopóki nie skończyłem 17 lat. On i ja razem odkrywaliśmy wejście w dorosłość, dopóki go nie minąłem.

Poszedłem do college'u w południowym New Jersey, w małym kampusie znanym z programów pielęgniarskich i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Możesz zgadnąć, jacy byli moi koledzy z klasy.

Dojeżdżałem do pracy, więc jechałem przez Atlantic City - przeważnie Black, przytłoczony bezrobociem, obserwowany przez kasyna wystające w niebo - i do leśnych dzielnic na morzu.

Cienkie flagi z niebieską linią zdobiły trawniki domów, które mijałem, stale przypominając o tym, gdzie stali ludzie wokół mnie, jeśli chodzi o moje człowieczeństwo jako czarnej dziewczyny.

Więc oczywiście nie było dużo miejsca dla niezręcznej, zamkniętej w sobie czarnej dziewczyny, która umiała tylko nawiązywać przyjaźnie, przywiązując się do najbliższego ekstrawertyka.

Nadal czułem się nieswojo w mojej Blackness i myślę, że inne czarne dzieci na mojej uczelni mogły że.

Więc znalazłem dom na innych kierunkach literackich. Bardzo przyzwyczaiłem się do ludzi, którzy nie byli w moim typie, a jednocześnie nigdy nie byłem typem tych, którzy wzbudzili moje zainteresowanie. Stworzyło to kompleks, który doprowadził do serii spotkań seksualnych, które ujawniły moją potrzebę uwagi i uznania.

Byłam „pierwszą czarnoskórą dziewczyną” dla tylu białych cis mężczyzn. Mój spokój uczynił mnie bardziej przystępnym. Bardziej „akceptowalne”.

Wiele osób powtarzało mi, kim jestem lub czego chcę. Siedząc z przyjaciółmi w miejscach publicznych, żartowaliśmy sobie z naszych związków.

Kiedy moi przyjaciele patrzyli, jak zbieram ciało po ciele, wszyscy ci cis i mężczyźni, zaczęli żartować z słuszności mojej dziwności.

Wiele zinternalizowanych bifobii to kwestionowanie samego siebie, ponieważ inni wchodzą ci do głowy.

Osoby biseksualne stanowią nieco ponad 50 procent społeczności LGBTQIA, ale często czujemy, że jesteśmy niewidzialni lub nie należymy. Jakbyśmy byli zdezorientowani lub jeszcze tego nie rozgryźliśmy. Zacząłem kupować tę koncepcję dla siebie.

Pozostawiłem interakcję trochę zdezorientowaną, chcąc powiedzieć o tym mojemu chłopakowi, ale nie mogłem tego zrobić z powodu nie-pytaj-nie-mów charakter naszego otwartego związku.

Nadal uprawiałbym seks z kobietami podczas zabaw grupowych i nadal czułem się „niewystarczająco queer”.

Zebrałem tak wiele rozczarowujących doświadczeń z mężczyzn, ale nigdy nie wątpiłem, że do nich pociągam.

Bez queerowych przykładów w moim życiu lub w dostępnych mi mediach nie miałam pojęcia, co jest słuszne.

Mogłabym być poliamoryczna. Mógłbym być pozytywnie nastawiony do seksu i perwersyjny, i mógłbym być dziwny jak cholera. Nawet będąc w związkach z mężczyznami.

W tej początkowej rozmowie nigdy nie zapytała mnie, czy chcę położyć usta na genitaliach chłopca. Miałbym taką samą reakcję! Byłem za młody, by pojąć seks jako całość, nie mówiąc już o związanych z nim częściach ciała.

Moje uczucia do tej dziewczyny były prawdziwe, ekscytujące i cudowne. Czułem się bezpieczniejszy niż kiedykolwiek w romantycznym związku, po prostu w pokrewieństwie tej samej płci.

Kiedy to się rozpadło, zanim naprawdę się zaczęło, byłem zdruzgotany utratą tego, co prawie miałem.

Dojście do terminu biseksualny zajęło dużo czasu

Dla mnie oznaczało to pociąg do każdej płci 50-50. Zapytałem, czy obejmuje to również inne tożsamości płciowe - więc na początku wybrałem panseksualność lub queer.

Chociaż nadal używam tych słów, aby się zidentyfikować, czułem się bardziej komfortowo, akceptując to częściej termin, zrozumienie jego definicji stale się rozwija.

I szczerze mówiąc, to wszyscy. Nie czuję już potrzeby udowadniania nikomu swojej dziwności - nawet sobie.