Rodzice, nie dajcie się złapać w pułapkę porównania

Jeśli Moja doskonale niedoskonała mama Życie czegoś mnie nauczyło, to tego, że nie wyświadczasz sobie (ani swojemu dziecku) żadnych przysług, kiedy zawsze porównujesz je z kimś innym.

Jako ludzie dużo porównujemy. Jest to po prostu w naszej naturze - szczególnie w dzisiejszych czasach żyjemy w tak dziwnym, dziwnym świecie, w którym nie ma wiele do zrobienia, ale rozejrzyj się, jak żyją inni ludzie.

A jako rodzice, cóż, porównywanie się z innymi rodzicami w pokoju jest nieuniknione, gdy próbujemy wychowywać własne dzieci.

I chociaż w głębi duszy wiemy, że ocenianie siebie i własnej wartości względem innych ludzi jest toksyczne, nadal to robimy. Często. Ponieważ jesteśmy ludźmi i czasami jako ludzie po prostu nie możemy sobie pomóc.

Jednak teraz, bardziej niż kiedykolwiek, musimy oprzeć się pokusie porównywania siebie (i naszych dzieci) z ludźmi wokół nas, ponieważ nikt inny nie może robić naszego życia lepiej niż my.

Łatwo się w to wpaść

Prawda jest taka, że wszyscy celowo (i nieumyślnie) mierzyliśmy nasze dzieci z ich braćmi lub siostrami lub innymi dziećmi w naszym świecie, ponieważ jesteśmy zawsze ciekawi o tym, jak dorastają dzieci i jak inni rodzą.

Zwłaszcza, gdy nasze dzieci są małe, normalne jest, że ktoś zwraca się do innych dzieci, jak dorastają, dojrzewają i postępują, ponieważ wszyscy chcemy mieć pewność, że nasze własne dzieci zostaną z gromadą.

I tak, na pewnym poziomie jesteśmy też trochę konkurencyjni, chociaż niewielu z nas chce to powiedzieć na głos.

Zbyt wielu dzisiejszych rodziców jest tak bardzo skoncentrowanych upewniając się, że ich dziecko jest doskonałe we wszystkim, co często trudno jest wiedzieć, kiedy się wycofać i pozwolić mu rosnąć we własnym tempie, a kiedy pchać. A to sprawia, że wielu z nas jest w supełkach, ponieważ nikt nie chce patrzeć, jak ich dziecko jest docierane przez wszystkich wokół.

W rezultacie rodzice na całym świecie zarządzają swoimi dziećmi w mikrozarządzaniu i wywierają na nie zbyt dużą presję, aby osiągały lepsze wyniki niż rówieśnicy, niezależnie od tego, czy są na to chętne, czy nie.

Przy tak wielu różnych funkcjach rozwojowych do zaznaczenia, zarówno w szkole, jak i poza nią, wielu rodziców ignoruje rozwój swoich dzieci i zamiast tego skupia się na tym, gdzie według nich powinny być.

Zaufaj mi, rozumiem, ponieważ byłam tą mamą i myślałam dokładnie o tych samych myślach. Nie da się tego nie robić.

Kiedy już połączymy nasze dziecko z całą gromadą innych dzieci, ta naturalna skłonność do porównywania się zaczyna. Zrób sobie więc przysługę i nie przejmuj się zbytnio, jeśli robisz to, ponieważ wszyscy do pewnego stopnia to robimy. Po prostu sprawdź się, zanim przekażesz te porównania dziecku.

Negatywne porównania wysyłają dziecku bardzo wyraźną wiadomość, że nie jest w porządku, aby rozwijało się w wygodnym dla niego tempie. A to po prostu uderza ich w sam środek poczucia własnej wartości, mówiąc im, że po prostu nie spełniają wymagań.

Zastanów się, co mierzysz

Potrzebujemy aby poczuli nasze wsparcie i naszą cierpliwość, ponieważ kiedy wiedzą, że to mają - wtedy zaczynają kwitnąć.

Oczywiście druga strona jest taka, że kiedy myślą, że nie mają naszego wsparcia i akceptacji, wtedy więdną. Kiedy zaczynają zwracać zbytnią uwagę na to, co robią wszyscy wokół nich, zwykle pojawia się wielki kompleks niższości. A jeśli już to robisz, to na pewno Cię naśladują.

Prawda jest taka, że niektóre dzieci od razu skaczą do chodzenia i nigdy się nie czołgają. Niektóre dzieci śpią całą noc, inne nie. Niektóre dzieci zareagują na swoje imię, a inne nie.

Ale docierają tam, gdzie powinni być w swoim czasie. A ponieważ tempo, w jakim się tam osiągają, jest już odciśnięte w ich DNA od pierwszego dnia, musimy przestać porównywać i zacząć się ogarniać.

A więc, gdy wejdziesz w niepewność upadku, po prostu zrelaksuj się trochę. Kochaj swoje dziecko za to, kim i gdzie jest tutaj i teraz, niezależnie od tego, co dzieje się wokół Ciebie.