Żadne z moich rozstępów nie pochodzi z ciąży - ale i tak je obejmuję

Po raz pierwszy zauważyłem własne rozstępy, gdy zauważył je znajomy. Urosłem o siedem cali latem wcześniej i miałem różowe i fioletowe smugi na biodrach i udach, co jest wynikiem intensywnego zrywu wzrostu i ogólnie dojrzewania. Miałam około 12 lat, kiedy zmieniałam ubrania w tym samym pokoju co koleżanka, a ona je wskazała.

„Moja mama też je ma, ale to dlatego, że była w ciąży” - powiedziała. faktycznie. Potem szybko się zawstydziła. „Och, ale nie miałem tego na myśli. Przepraszam - przeprosiła obficie. Zajęło mi chwilę, zanim zdałem sobie sprawę, że była zawstydzona, ponieważ myślała, że ​​sugerowała, że ​​moje ciało jest większe niż zwykle, tak samo jak kobieta w ciąży. Zajęło mi kolejną sekundę, zanim zdałem sobie sprawę, że implikacja była taka, że ​​ja też powinienem być zawstydzony.

Wraz z wiekiem moje rozstępy stały się moimi najbardziej przerażającymi fizycznymi punktami odniesienia, jeśli chodzi o to, co będzie dekadą -długa obsesja na punkcie utraty i tycia. Gdy zacząłem college i nie miałem już cotygodniowych, godzinnych treningów sportowych, rozstępy zaczęły pojawiać się na moich piersiach i wyżej na biodrach.

Kiedy miałem 19 lat, zacząłem nową formę porodu kontrolę i szybko zyskał 10 funtów. Wtedy zauważyłem pierwsze ślady na moich ramionach. To była noc przed rodzinnym rejsem, kiedy goliłem się pod pachami i przejechałem palcem po jednym, czując znajomy miękki rowek. Płakałam pod prysznicem, przekonana, że ​​moja podróż była zrujnowana - że nie zasługiwałam na to, by czuć się dobrze w kostiumie kąpielowym lub odpoczywać przy basenie. Rozstępy były jedynym dowodem na to, że nie udało mi się osiągnąć mojego życiowego celu, jakim była utrata wagi - zmniejszenie się wagi.

Dopiero kilka lat po ukończeniu college'u odkryłem takie rzeczy, jak neutralność ciała i zdrowie w każdym rozmiarze, obie koncepcje, które, co zaskakujące, przedstawiły mi głównie wpływowe osoby. Byli to ludzie, którzy z dumą publikowali na Instagramie swoje ciała i niepewność. Nauczyli mnie, że mógłbym być szczęśliwy bez względu na rozmiar - na to zasługiwałem. Przypomnieli mi również, że nie jestem jedyną osobą na świecie, która miała rozmiar 14 lub rozstępy.

Po raz pierwszy naprawdę uwierzyłem, że żadna z tych rzeczy nie oznacza, że ​​jestem niezdrowy, brzydki, albo porażka pojawiła się dopiero w wieku 24 lat. Ale gdy kontynuowałem śledzenie tych pozytywnych wpływów na ciało, jedna narracja dostała się pod moją skórę - ta, która sprawiła, że ​​zacząłem zastanawiać się, czy naprawdę mogę sobie radzić z rozstępami. I to jest ten, który wiąże się z ciążą.

Widziałem post za postem, na którym ktoś dumnie pokazywał swoje rozstępy, zdjęcie było połączone z podpisem, który zawsze brzmiał: „Mam te rozstępy, ponieważ byłam w ciąży i stworzyłam nowe życie. Tworzenie nowego życia jest piękne i dlatego moje rozstępy są piękne ”. Oczywiście rzeczywiste wiadomości były prawie zawsze bardziej wymowne - ale przesłanie leżące u ich podstaw było dokładnie takie samo. Ciąża sprawiła, że ​​rozstępy były piękne, naturalne, akceptowalne.

W tym momencie miałam rozstępy na brzuchu, biodrach, ramionach i klatce piersiowej, a żadne z nich nie było wynikiem ciąży. Chociaż byłem szczęśliwy, widząc, że inni ludzie są pewni czegoś, w związku z czym czułem się niepewnie od tak dawna, zastanawiałem się, czy ta narracja w ogóle zawiera ciała takie jak moje.

Ashley Dorough to moda dla puszystych i osoba mająca wpływ na styl życia, często publikująca posty o wizerunku ciała. Wcześniej opublikowała również posty o własnych rozstępach - coś, o czym mówi, że miała na długo przed zajściem w ciążę z dwójką dzieci.

„Moje najgorsze wspomnienia z liceum to powrót do domu i bal maturalny, ponieważ zmuszono mnie do odsłonięcia ramion i byłam tak przerażona, że ​​ktoś to zauważy” - mówi Dorough. „Zacząłem rozwijać zarówno zdrowotne, jak i niezdrowe obsesje związane z jedzeniem i ćwiczeniami, a nawet przy mojej najniższej wadze lub najsilniejszym okresie w moim życiu, te rozstępy pozostały”.

To właśnie odkrycie na Instagramie ludzi, którzy jasno mówili o swoich „podróżach miłością do ciała, problemach ze zdrowiem psychicznym i macierzyństwie”, ostatecznie zmotywowało Dorough do poczucia pewności siebie we własnym ciele, bez względu na wszystko. I nie tylko to, ale także aby zacząć dzielić się jej podróżą.

Dorough była jedną z pierwszych osób, które widziałem, jak rozmawiały o rozstępach na Instagramie w sposób, który znormalizował je jako istniejące poza macierzyństwem. Od razu poczułem się mniej samotny. To był pierwszy raz, kiedy w pełni przyznałem się przed sobą, że od dawna nie mogę się doczekać, kiedy kiedyś będę w ciąży, bo w końcu będę miała „wymówkę” na swoje rozstępy. Coś, co w końcu sprawiło, że były w porządku, sprawiło, że wszystko w porządku.

Był to również pierwszy raz, kiedy w końcu zaakceptowałem, że większość moich uczuć i wstydu związanych z rozstępami ma związek z fatfobią, niezależnie od tego, czy lubiłem to przyznać, czy nie .

„Ludzie kojarzą rozstępy z tłuszczem, a ludzie boją się otyłości” - mówi Dorough. „Zostaliśmy uwarunkowani, aby wierzyć, że tłuszcz jest zły, tłuszcz oznacza, że ​​jesteś niezdrowy itp. Kiedy naprawdę nie możesz tak naprawdę określić czyjegoś zdrowia na podstawie wagi jego ciała lub ilości widocznego tłuszczu na ciele.”

Impuls uzasadniający rozstępy lub poprawiający je poprzez dowolny rodzaj narracji jest ostatecznie odzwierciedleniem faktu, że nie wystarczy ludziom (w szczególności kobietom) po prostu istnieć w ich ciała. Oczekuje się, że przejdziemy przez tak wiele ćwiczeń umysłowych, aby wyjaśnić coś, co ostatecznie jest naturalną częścią istnienia w ludzkim ciele.

Whitney Catalano jest zarejestrowanym dietetykiem i prowadzącym popularny podcast, Zaufaj swojemu projektowi ciała. Catalano mówi, że społeczna obsesja „utraty wagi i wstydu przybierania na wadze jest naprawdę widoczna w rozmowie na temat rozstępów”.

„Całkowicie pomijamy rolę normalnego wzrostu człowieka w powstawaniu rozstępów. A potem staje się to naprawdę haniebna rozmowa, kiedy rozstępy pojawiają się z różnych powodów ”- mówi Catalano. „Twoja skóra potrzebowała tylko trochę dodatkowego miejsca. Otóż ​​to. To nie jest nic, co musimy czytać. To nie jest dobre ani złe. Jest neutralne. ”

Catalano mówi również, że nikt nie powinien być zmuszony do usprawiedliwiania jakiejkolwiek części swojego ciała, z jakiegokolwiek powodu - dotyczy to również rozstępów.

„Nie jesteś nikomu winien wyjaśnienia, jak wygląda Twoje ciało” - mówi Catalano, ani nie musisz identyfikować się z przesłaniem, że Twoje ciało może być „wadliwe”, o ile to z powodów funkcjonalnych. Dotyka czegoś, o czym myślę, że Instagram może czasami utrudniać zapamiętanie: czyjaś podróż nie musi wyglądać jak Twoja.

Tylko dlatego, że ktoś inny zaakceptował ich rozstępy, jeśli były one wynikiem ciąży, nie oznacza, że ​​moja podróż do akceptacji musi wyglądać tak samo, aby była ważna. W rzeczywistości Instagram także sprawia, że ​​czasami trudno jest zapamiętać, że w ogóle nie musi być żadna podróż.

Kiedyś myślałem, że pilnowanie mojego ciała i jego zmiany były sposobem na uniknięcie zażenowania lub wstydu w taki sam sposób, w jaki byłem, kiedy miałem 12 lat, a mój przyjaciel po raz pierwszy zwrócił uwagę na moje rozstępy. Pomyślałem, że jeśli moje rozstępy mają źródło, które jest czymś innym niż moje ciało zajmujące więcej miejsca, to byłbym o wiele bardziej godny poczucia pewności siebie.

Teraz wiem, że w świecie, w którym wszyscy są mówiąc, że rozstępy są piękne, ponieważ stworzyły nowe życie, wystarczy pomyśleć, że są piękne, ponieważ są częścią twojego życia - twojego istnienia. Wystarczy też w ogóle o nich nie myśleć.

„Nie musisz być dumny z żadnej części swojego ciała, ale pod koniec dnia ty i twoje ciało jesteście w tej samej drużynie ... i wolno wam istnieć i czuć się godnymi miłości, szacunku i dobroci oraz… satysfakcjonującego życia w taki sam sposób, jak każdy inny ”- mówi Catalano. „Nie musisz na to zarabiać”.