Moja `` zabawna '' sekcja C: część 1

Teraz, gdy jestem po drugiej stronie cięcia cesarskiego, rozumiem, dlaczego lekarze, którzy doradzali mi podczas mojej ekscytującej ciąży, tak uspokajali mnie, planując tę ​​operację. Było fajnie (no prawie).

Przyjechaliśmy przed 6 rano - planowane cesarskie cięcie odbywa się wcześnie rano, częściowo dla wygody matki, która nie Pozwolono mi jeść i pić po północy poprzedniego wieczoru.

Byłam tak podekscytowana ciążą i nie mogłam się doczekać spotkania z dzieckiem, że pojechałam do szpitala z mężem na miejscu pasażera.

Tym razem się nie bałam. Myśl o tym, że mój brzuch otworzył się i moje nienarodzone dziecko zostało podniesione ze mnie, wcale mnie nie przerażała. Czułem, jak kopie ją tego ranka i znałem tego płodu, który został błędnie zdiagnozowany jako poronienie w wieku sześciu tygodni, którego mogliśmy stracić, gdy wyciekłem płyn w wieku 18 tygodni, który z powodzeniem przepłynął przez moje operacje ortopedyczne i sumiennie nas utuczył. przez cały trzeci trymestr, wreszcie była gotowa spojrzeć mi w oczy.

Bez jęków i łez, które charakteryzowały mój ostatni poród w tym szpitalu (nagłe cesarskie cięcie po infekcji macicy zagrożone życie mojej córki, podobnie jak moje), zgłosiłam się trzeźwo myśląca, ale głodna.

Proces odprawy przebiegał tylko z jednym problemem: niestety pielęgniarka, która rozpoczęła moją IV, nie była zaznajomiona z procedura tenolizy, którą przeszedłem wcześniej w tym roku. Próbowała wbić igłę bezpośrednio w gojące się ścięgna w moim nadgarstku i zajęło mi kilka minut, zanim przestałem płakać z powodu potwornego bólu.

Po kilku kolejnych próbach w końcu przygotowaliśmy kroplówkę kroplówki w moją lewą rękę i poszedłem prosto do sali operacyjnej. Słyszałem, że mój OB ma przedoperacyjną rozmowę z zespołem medycznym. - Zebraliśmy się tutaj dziś rano - powiedział, brzmiąc po ministrze - w celu wykonania cięcia cesarskiego Erici Kain, 37-letniej kobiety i matki dwójki dzieci. Kontynuował spokojne wydawanie instrukcji zespołowi, podczas gdy ja wypełniałem dokumenty.
Następna strona: Rozpocznijmy imprezę. Kropli kroplówki za nami pielęgniarka zaprowadziła mnie na salę operacyjną, gdzie jasne światło świeciło bezpośrednio środek stołu operacyjnego. Bełkotając podekscytowany, podniosłam się na stół i położyłam z dużym brzuchem pod krzyżem nitkowym.

Anestezjolog poprosił mnie, żebym położył się na boku, żeby mógł podać mi blokadę kręgosłupa. - Wygnij plecy jak kot - poinstruował, a ja ścisnąłem rękę mojego OB, podczas gdy anestezjolog wstrzyknął bolesny, odrętwiający roztwór wokół miejsca. Nie czułem dłuższej igły, którą włożył wraz z samym lekiem blokującym rdzeń.

Ten lek blokujący rdzeń był cudowny! W porównaniu z znieczuleniem zewnątrzoponowym podczas nagłego cięcia cesarskiego, które sprawiło, że trząsł się i paplałem tak mocno, że wypełnienie pękło prosto z moich zębów, było to odrętwienie, które się spełniło.

Moje prawe udo zaczęło się czuć ciepło, tak jakbym toczył się do gorącej wanny. Wtedy też zacząłem czuć to ciepło przez lewy bok. Kiedy znów zostałem przewrócony na plecy, odczuwałem tylko słabe odczucia w brzuchu i nogach.

Członkowie zespołu chirurgicznego przedstawili mi się, zakładając zasłonę na mojej klatce piersiowej, więc ja można by oszczędzić gorszych aspektów procedury. Mając na sobie fartuch i maskę, mój mąż przyjął pozycję obok mojej głowy, od czasu do czasu tylko zerkając przez zasłonę.

Pielęgniarki ogoliły mnie i pomalowały klej po obu stronach mojego podbrzusza, aby pomóc w ułożeniu rozpórka, która utrzymywałaby moje nacięcie otwarte. Drugi lekarz pomagał mojemu OB, którego oczy widziałem przez maskę, dopóki nie przeniósł uwagi na mój brzuch i powiedział: „OK, jest 8:30. Zaczęliśmy. ”

Pielęgniarka powtórzyła„ Start o 8:30 ”i zdałem sobie sprawę, że wszystko się toczy; mój lekarz otwierał nacięcie, które sprowadziło na świat moją drugą córkę. Moje ciało zostało poddane zabiegowi chirurgicznemu, gdy w tle leciał cicho album Franka Sinatry.

Czekajcie na mój następny wpis, część 2: Kolejny głos wchodzi do pokoju.