Mój wyprysk był tak osłabiający, że nie mogłem spać w łóżku przez rok

Nigdy nie znałem życia bez egzemy. Wszystkie moje najwcześniejsze wspomnienia z dzieciństwa dotyczą mojej skóry: w wieku 5 lat swędzi mnie w nogach tak bardzo, że krew przecieka przez moje ubranie; w wieku 7 lat wyciągnął się na podłodze w kuchni, płacząc z bólu. Nie masz zbytniej samokontroli, kiedy jesteś tak młody - wiesz tylko, że swędzisz i musisz go podrapać.

Na moich nogach były ślady paznokci, gdzie Niszczyłem swoją skórę. Dzieci oczywiście to zauważyły; pytali mnie o zadrapania i miałem mnóstwo wymówek. Och, ślizgałem się grając w softball, albo mój szczeniak podrapał mnie po nogach. Potem szedłem do domu, kąpałem się w płatkach owsianych i znieczulałem skórę okładami z lodu. Gorszy był jednak brak snu. Całą noc swędziłam, a potem musiałem się obudzić i iść do szkoły, a kiedy wracam myślami do tamtych dni, po prostu pamiętam, że cały czas byłam zmęczona. Egzema to nie była tylko wysypka; to była choroba.

Aż do liceum moja skóra pozostała stosunkowo taka sama. (Miałem nawet krótką ulgę, gdy miałem dwadzieścia kilka lat). Ale kiedy miałem około 26 lat, mój wyprysk przekształcił się w coś całkowicie wyniszczającego. To nie była tylko sucha skóra - miałem otwarte, sączące rany, których nigdy wcześniej nie doświadczyłem. W tamtym czasie prowadziłem wiele spotkań i prezentacji z klientami i musiałem wyglądać profesjonalnie - niełatwo, kiedy krwawisz przez ubranie. W tamtych czasach nosiłam dużo czerni i zawsze miałam zapasowy komplet ubrań w samochodzie.

Mój chłopak, obecnie narzeczony, w zasadzie został moim opiekunem. Każdej nocy zawijał moją skórę w paczki lodu. Przez około rok nie spaliśmy nawet w tym samym łóżku - mogłem spać tylko w skórzanym fotelu w moim salonie, ponieważ materiał był fajny i nie powodował swędzenia. Zacząłem też mieć obsesję na punkcie rzeczy. Pamiętam, że ciągle zmieniałem szampon, próbowałem dowiedzieć się, czy to jest coś, czego używam, czy nakładam na skórę. Próbowałem zastrzyków alergicznych, akupunktury, różnych diet. Nic nie działało.

To było naprawdę przerażające Myślę, że wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że poza charakterystyczną dla marki wysypką wyprysk może mieć inne skutki, np. wyczerpanie psychiczne. Był czas, kiedy spotykałem się z czterema różnymi lekarzami jednocześnie: alergologiem, dermatologiem, psychologiem i psychiatrą - wszystko z powodu tej choroby.

Cztery lata temu uczestniczyłem w corocznym konkursie Swędzenie przez wyleczalny spacer, sponsorowany przez Krajowe Stowarzyszenie Wyprysków (NEA). Po raz pierwszy w życiu spotkałem ludzi, którzy przechodzili przez to samo co ja. A kiedy zacząłem otwierać się na innych w kwestii mojej skóry, zdałem sobie sprawę, że istnieje ogromny system wsparcia.

Był taki czas w moim życiu, kiedy przysięgałem, że nigdy nie będę mieć dzieci. Pomyślałem, że gdyby była choćby niewielka możliwość, żebym zaraził się tą chorobą, nie zrobiłbym tego. Ale teraz istnieje tak wiele różnych terapii, które mogą pomóc w leczeniu egzemy. Kiedy dorastałem, jedyne, co mogłem zrobić, to stosować miejscowe sterydy i kąpać się w płatkach owsianych. Kiedy myślę o przyszłości, mam nadzieję, że ludzie nie będą musieli cierpieć tak, jak ja.