W ruchu? Jak radzić sobie z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego podczas zmian

Istockphoto Kiedy u Emily DuBois zdiagnozowano wrzodziejące zapalenie jelita grubego w drugiej klasie liceum, otrzymała wszelkie potrzebne wsparcie od rodziny i dobrze zareagowała na leki przeciwzapalne. Jej objawy nawet się poprawiły.

„Pierwsze lata nie były dla mnie takie trudne. Brałem lek podtrzymujący przez około dwa lata i był świetny ”- mówi DuBois, obecnie 20-letni, z St. Louis. „Odniosłem wrażenie, że ta choroba jest łatwa”.

Wszystko się zmieniło, gdy DuBois wyjechał do Regis College w Denver. W połowie października pierwszego roku objawy powróciły z zapałem. W listopadzie wróciła do St. Louis i do szpitala, nieświadoma, że ​​ma przejść pierwszą z sześciu operacji. Ostatecznie DuBois usunęła całą okrężnicę.

Teraz czuje się dobrze, ale w międzyczasie opuściła półtora roku studiów i wszystkie doświadczenia z tym związane.

Jak radzi sobie młody człowiek w nowym mieście? A jeśli o to chodzi, jak ktokolwiek radzi sobie z szokiem wywołanym nowo zdiagnozowaną chorobą przewlekłą? Chociaż eksperci medyczni pomogą Ci znaleźć właściwą mieszankę leków, być może będziesz musiał skontaktować się z innymi, aby nauczyć się radzić sobie z przewlekłą biegunką, wprowadzić zmiany w diecie i uzyskać wsparcie emocjonalne.

Wsparcie jest szczególnie ważne w okresie przejściowym - powiedzmy, przeprowadzka do nowego miasta lub rozpoczęcie studiów. Nowe stresy, harmonogramy i rodzaje pożywienia mogą wywołać potencjalnie niszczycielski zaostrzenie choroby.

Dlaczego wsparcie jest tak ważne
Wsparcie społeczne jest ważne nie tylko dla leczenia choroby, ale także dla późniejszego sukcesu w życiu. Nic dziwnego, że studenci z aktywną chorobą zapalną jelit, w tym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, nie przystosowują się do college'u tak dobrze, jak zdrowi studenci, zgodnie z badaniem University of Michigan z 2008 roku opublikowanym w Inflammatory Bowel Diseases. Częste wizyty w łazience, wraz z letargiem i silnym bólem brzucha, mogą poważnie wpływać na naukę i życie towarzyskie. Ale stawka jest wyższa - badacze stwierdzili, że biedni korektorzy częściej porzucają szkołę.

„Ktoś z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego ma wiele, często dzienny ból brzucha ”- mówi Fritz Francois, lekarz medycyny, gastroenterolog z New York University Langone Medical Center i adiunkt medycyny w New York University School of Medicine. „Mają też tę potrzebę, to uczucie, jakby musieli skorzystać z łazienki, ale kiedy idą do łazienki, mogą nie zdawać dużo”.

Jednak przy planowaniu z wyprzedzeniem istnieją sposoby, aby ułatwiać przejścia podczas przeprowadzki do nowego miasta lub lokalizacji.

1. Powiedz nowym znajomym o chorobie. Początkowo, kiedy jej objawy były nadal rzadkie, DuBois powiedziała tylko nowemu kręgowi znajomych ze studiów, że ma problemy z trawieniem. Kiedy nie mogła już wyjść ani nawet wspiąć się na cztery kondygnacje schodów do swojego pokoju, musiała wyznać powagę swojej sytuacji.

„Nie mogę wystarczająco podkreślić, że kilku bliskich przyjaciół rozumie Twoją chorobę. ogromnie - mówi. Bliski przyjaciel może również zadzwonić do twoich profesorów i zająć się niektórymi szczegółami twojego życia.

2. Przygotuj się przed wyjazdem. Młodzi ludzie, którzy opuszczają rodzinę po raz pierwszy, są szczególnie narażeni, niezależnie od tego, czy przeprowadzają się do nowego miasta, czy rozpoczynają studia.

„W przypadku wielu studentów z chorobami przewlekłymi rodzina sobie z tym poradziła” - mówi Sarah Van Orman, MD, dyrektor wykonawczy University Health Services na Uniwersytecie Wisconsin – Madison. „Zacznij rok lub dwa lata przed rozpoczęciem studiów, przygotowując się do samodzielnej opieki nad sobą, wizyty u lekarza, planowania własnych wizyt, zrozumienia historii choroby”.

Studenci, którzy nie radzili sobie z własnym życiem, zwykle mają trudniej, dodaje dr Lynn Royster, dyrektor Chronic Illness Initiative w DePaul University School for New Learning w Chicago.

Następna strona: Zdobądź zaufanych lekarzy w swoim nowym mieście 3. Uzyskaj lekarzy, którym ufasz w swoim nowym mieście. „Ogólnie zalecam, aby podążali za tobą dwaj lekarze, chirurg i gastroenterolog” - mówi dr Laurence Sands, kierownik oddziału chirurgii okrężnicy i odbytnicy oraz profesor nadzwyczajny chirurgii na University of Miami Miller School of Medicine . „Jeśli napotkają kłopoty, przynajmniej mają w pobliżu chirurga, który im pomoże”.

Ponadto trzymaj się leków. To może być ostatnia rzecz, na jaką masz ochotę, ale niepodejmowanie leków w połączeniu ze stresem związanym z nowym życiem i nowym środowiskiem może skutkować wizytą na ostrym dyżurze lub gorzej.

„Schematy są bardzo trudne ”- mówi dr Francois. „W zależności od dawki mogą przyjmować od 14 do 20 tabletek kilka razy dziennie. Średnio od 6 do 10 i to jest konserwatywny pogląd. I biorą wszystkie tabletki dwa do trzech razy dziennie ”.

4. Natychmiast skontaktuj się ze służbą zdrowia uczelni. Powinieneś to zrobić, gdy tylko dotrzesz do kampusu. Poinformuj również swoich profesorów i miejscowych lekarzy. „Polecam studentom spotkać się ze mną, nawet jeśli dobrze sobie radzą” - mówi dr Van Orman. To złagodzi ból związany z opuszczaniem zajęć lub nawet późniejszym wycofywaniem się.

„Jest to bardzo pomocne, jeśli studenci powiadomią swoich profesorów z wyprzedzeniem” - mówi Royster. „Jeśli pojawią się w siódmym tygodniu zajęć i powiedzą, że nic nie zrobili przez ostatnie cztery tygodnie, ponieważ byli chorzy, profesorowie nie przyjmują tego zbyt dobrze”.

5. Poznaj zasady obowiązujące w Twojej szkole. Jeśli chcesz zrezygnować ze szkoły z powodu choroby, musisz wcześniej zapoznać się z polityką pomocy finansowej w szkołach. „Zapoznanie się z polityką jest naprawdę ważne” - mówi Royster. „Na przykład, mamy zasadę, że studenci mogą dokonać wypłaty z powrotem pieniędzy tylko raz w ciągu całej swojej kariery licencjackiej. Gdy pierwszy raz mają problem, mogą wybrać tę opcję, ale lepiej byłoby współpracować z profesorem i wziąć niepełne ”.

Powinieneś wiedzieć jak najwięcej o polityce szkoły , ale nie bój się brać urlopu, jeśli go potrzebujesz, mówi dr Van Orman.

6. Znajdź wsparcie lokalnie i online. DuBois skontaktowała się z Crohns and Colitis Foundation of America (CCFA) wkrótce po jej drugiej operacji. Dzięki tej grupie mogła rozmawiać z rówieśnikami z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Poszukaj lokalnych oddziałów organizacji w pobliżu kampusu uczelni. Często takie stowarzyszenia organizują wydarzenia, podczas których można spotkać dziesiątki ludzi na tej samej łodzi, mówi DuBois, który jest teraz członkiem Narodowej Rady Młodzieży Liderów CCFA.

„Grupy wsparcia są ważne, jeśli chodzi o zrozumienie choroby, zrozumienie odżywiania, zrozumienie innych leków ”- mówi dr Francois. „Pomagają ludziom zadbać o siebie”.

Dubois dodaje: „Na własnej skórze przekonałem się, że nie mam grupy wsparcia. Wszyscy moi przyjaciele byli naprawdę wyrozumiali, kiedy im to powiedziałem, ale byłoby to o wiele łatwiejsze - szczególnie w sytuacjach towarzyskich - gdybym po prostu im powiedział.