Więcej osób odczuwa zmęczenie współczuciem podczas kwarantanny. Oto jak sobie radzić

Nieskończona empatia, choć godna podziwu, może wpędzić cię w błoto.

Emocjonalna przepustowość to koło ratunkowe w tych czasach - a niektórzy z nas mają go więcej niż inni.

W takich chwilach często polegamy na współczuciu naszych bliskich. W końcu każdy potrzebuje ramienia, na którym może płakać.

Ale co się dzieje, gdy zawsze jesteś silnym ramieniem, opiekunem, który ma rozwiązanie wszystkich problemów?

Kiedy stale jesteś filarem pożywienia dla innych, możesz zacząć odczuwać zmęczenie współczuciem.

Zmęczenie współczuciem jest emocjonalnym i fizycznym obciążeniem wynikającym z opieki nad cierpiącymi. To całkowite wyczerpanie emocjonalne.

Osoby doświadczające zmęczenia współczuciem zwykle tracą kontakt z empatią. Czują się przytłoczeni i mniej związani z pracą i bliskimi.

Jest to coś, czego często doświadczają lekarze, pracownicy socjalni, osoby udzielające pierwszej pomocy i opiekunowie przewlekle chorych. Chociaż jest to zagrożenie zawodowe dla pracowników służby zdrowia, każdy może odczuwać zmęczenie współczuciem.

W związku z pandemią coraz bardziej polegamy na sobie nawzajem, aby przetrwać każdego dnia. W tym czasie to normalne, że chcesz opiekować się bliskimi.

Ale jeśli nie dbasz o siebie, opiekując się innymi, możesz się wypalić.

Zmęczenie współczuciem podczas COVID-19 może wyglądać jak matka żonglująca, pracująca w domu, wychowująca dzieci i ucząca się, a teraz chowająca się w łazience, aby zapewnić sobie chwilę spokoju.

Pojawia się u dorosłych, którzy musieli wychowywać siebie, swoje rodzeństwo i rodziców, którzy ich zawiedli, teraz wahają się przed odebraniem telefonu, gdy osoba po drugiej stronie przechodzi czwartą w tygodniu krach.

To nie są w stanie zrobić lekarze i pielęgniarki z izby przyjęć mrugnąć okiem do snu między całodobowymi zmianami lub małżonkiem pijącym więcej niż przeciętnie, aby poradzić sobie z całodobową opieką partnera, który zaraził się wirusem.

Bycie nieskończenie empatycznym, a jednocześnie godnym podziwu , może wpędzić cię w błoto.

Zmęczenie współczuciem często dotyka osoby z intensywną empatią. Czasami ci, którzy doświadczają zmęczenia współczuciem, mogą mieć własną traumę z przeszłości, co skutkuje nadmierną rekompensatą za dostępność wobec innych.

Ci, którzy mają historię perfekcjonizmu, niestabilne systemy wsparcia i predyspozycje do dławienia swoich uczuć są bardziej narażone na zmęczenie współczuciem.

Objawy zmęczenia współczuciem

• chęć odizolowania się i oderwania od bliskich
• wybuchy emocjonalne i drażliwość
• fizyczne oznaki stresu, takie jak napięta szczęka, bóle ramion, rozstrój żołądka lub ciągłe bóle głowy.
• samoleczenie lub zachowania impulsywne, takie jak nadmierne picie, hazard lub napadowe objadanie się
• kłopoty z koncentracją
• bezsenność lub trudności ze snem
• utrata poczucia własnej wartości, nadziei i zainteresowania hobby

Współczucie zmęczenie nie jest dziedziczne. Można się tym zająć. Jednak często jest błędnie diagnozowany jako depresja i lęk.

To nie to samo, co zwykłe wypalenie. Urlop i wyjazd na wakacje nie rozwiążą problemu. Radzenie sobie ze zmęczeniem współczuciem nieuchronnie wiąże się ze zmianami stylu życia.

Jak mogę sobie pomóc, jeśli odczuwam zmęczenie współczuciem?

Nie mówimy tylko o płynach do kąpieli i maskach na twarz. Chociaż są miłe, są tymczasowymi balsamami do większego problemu. Chodzi o słuchanie swojego ciała.

Stres przejawia się na wiele różnych sposobów. Zadaj sobie pytanie, czego naprawdę potrzebujesz i zobowiązuj się do tego. Jeśli możesz zrobić coś pozytywnego dla siebie każdego dnia, jesteś już na drodze do uzdrowienia.

Zacznij rozumieć, co jest dla ciebie szkodliwe, a stamtąd wykorzystaj ten wgląd do tworzenia i utrzymywania granic.

Kiedy wiesz, jak bardzo inni wpływają na Ciebie, możesz wyprzedzić zmęczenie współczuciem, usuwając się z wyczerpujących sytuacji.

Granice brzmią tak:

• „Zależy mi na tym, co masz do powiedzenia, ale nie mam teraz energii w pełni zaangażować się w tę rozmowę. Czy możemy porozmawiać później? ”
• „ Nie mogę już pracować w nadgodzinach ze względu na stan zdrowia, jak możemy bardziej równomiernie rozłożyć obciążenie pracą? ”
• „ Nie jestem w stanie pomogę Ci w tym teraz, ale oto, co mogę Ci zaoferować ”.

Jest to prawdopodobnie nowatorski pomysł, jeśli przywykłeś do bycia pomocną dłonią. Może choć raz niech ktoś się tobą zaopiekuje!

Poproszenie ukochanej osoby o zrobienie obiadu, załatwienie sprawy lub zrobienie prania zmniejsza obciążenie. Może dać ci więcej czasu na wyrównanie się.

Prowadzenie dzienników lub wygłaszanie upustów znajomym może pomóc Ci uwolnić się od emocjonalnego ciężaru, który nosisz. Robienie czegoś przyjemnego, na przykład oddawanie się hobby lub oglądanie filmu, może pomóc w uzupełnieniu zdolności do troszczenia się o innych.

Odpowiedni profesjonalista może poprowadzić Cię ścieżkami prowadzącymi do złagodzenia stresu i pracy nad prawdziwym źródłem problem.

Aby uniknąć zmęczenia współczuciem, najważniejsze jest, aby ludzie ustalali sobie priorytety. Kiedy Twoim powołaniem jest pomaganie innym, może to być trudne.

Jednak pod koniec dnia, jeśli nie możesz sobie pomóc, nie pomożesz innym.

powiązane historie

• Tak, „Quarantine Fatigue” jest prawdziwe. Oto jak sobie radzić
• Jak „żal z wyprzedzeniem” może pojawić się podczas wybuchu COVID-19
• Pamiętanie o swoim zdrowiu psychicznym podczas epidemii COVID-19
• 26 wskazówek WFH dotyczących samodzielnej izolacji podczas epidemii COVID-19
• Jak powstrzymać ludzi przed zadowalaniem (i nadal być miłym)