Megan McCafferty: Byłam odrzucona przez jogę

Z magazynu Health
Kiedy Joanna, moja agentka literacka, zasugerowała, żebym pojechała do Filadelfii na jej ulubione sobotnie poranne zajęcia jogi Vinyasa, pomyślałem, że szuka wyjątkowej alternatywy dla brunchu. Wydawało się to zabawnym zbiegiem okoliczności, kiedy dwie godziny później moja przyjaciółka Rachel zaproponowała jej otwarte zaproszenie na godzinną hatha jogę w Nowym Jorku. Następnego dnia, kiedy Lisa, członkini mojego klubu książki, zachwycała się grupą o studiu, w którym uczyła się jogi Anusara, nie mogłem dłużej ignorować wiadomości, którą wszechświat próbował mi wysłać: Jesteś nieelastyczny w umyśle i ciele . Potrzebujesz jogi.

Zapytałem Rachel, czy wszechświat jest właściwy. „Musisz oddychać” - odpowiedziała. „Zwolnij i opróżnij mózg, tylko na godzinę”. Nie mogłem się z nią kłócić. Zawsze pędziłem przez życie, próżno próbując nadążyć za moim sprinterskim mózgiem. Jeśli muszę wybierać między robieniem czegoś szybko a robieniem tego dobrze, często wybieram szybszą opcję.

Mój program treningowy jest ciężki dla cardio, chociaż kontuzja pleców wymaga, żebym zwolnił wystarczająco długo, aby się rozciągnąć i wzmocnij mój rdzeń. Ale te ćwiczenia podłogowe nie zapewniają fizycznej i emocjonalnej transcendencji. „Oddech jest ważną częścią” - zauważyła Lisa. „To właśnie sprawia, że ​​joga różni się od zwykłego rozciągania”.

Niezdolność do skupienia się na oddechu była przyczyną jednej z kilku nieudanych prób jogi. Na zajęciach Kundalini 10 lat temu instruktor Grandmamy Ziemi kontynuował przekazywanie energii oddechów do moich czakr. W mojej nieoświeconej niedojrzałości słowo „czakry” wywołało tekst „Czuję dla ciebie” („Chaka Khan, pozwól mi się kołysać, pozwól mi wstrząsnąć, Chaka Khan…”), co nie jest medytacyjną mantrą, moja szarość- miał na myśli pleciony jogin. Potem były zajęcia Ashtanga w lokalnym Y, gdzie obraziłem koleżankę z klasy i zrobiłem sobie wroga jogi, niewinnie kładąc moją matę na jej miejscu.

Ale nadszedł czas, aby ponownie spróbować jogi, więc Dołączyłam do cotygodniowych zajęć prowadzonych przez pracodawcę mojego męża. Kiedy pojawiłem się z matą, nie wiedziałem nawet, jaki rodzaj jogi będę uprawiać. Wiedziałem tylko, że jest bezpłatny i znajduje się w odległości trzech mil od mojego domu.

Być może moje niskie oczekiwania spowodowały, że otrzymałem wysokie nagrody. Instruktor przywitał mnie ciepło. Nie wyróżniałem się jako nowicjusz. Byłem zaskoczony, jak dobrze się czułem, przechodząc przez powitanie słońca, psy w dół itp., Nawet jeśli wielokrotnie potrzebowałem przypominać sobie o wdechu i wydechu przez brzuch, a nie klatkę piersiową.

Na koniec zajęć leżę na wznak w pozycji relaksacyjnej, nie spiesząc się z otwarciem oczu i zejściem z maty. Wtedy, po raz pierwszy od godziny, nie musiałem sobie zmuszać do głębokiego wdechu i wydechu; Robiłem to mimowolnie. Whoo-hoo! To rozpoznanie, oczywiście, spowodowało, że moje płuca zaczęły się zacinać, natychmiast zrywając nieświadome połączenie ciała i umysłu.

No cóż. Jestem zdeterminowany, aby to kontynuować, nawet jeśli najbliższe oświecenia kiedykolwiek doszedłem do tych krótkich chwil błogości pośród chaosu pracującego macierzyństwa, kiedy mój szalony mózg w końcu cichnie i nieruchomieje.