Poznaj osobę, która przeżyła raka piersi, która wykonuje niestandardowe sutki, aby pomóc kobietom po mastektomii

W 2010 roku zdiagnozowano u mnie raka piersi w stadium 2 w wieku 33 lat. Mój syn miał 4 lata, a mój mąż i ja zaczęliśmy myśleć o urodzeniu kolejnego dziecka. Próbowaliśmy i próbowaliśmy, ale nie poczęłam. Poszedłem do lekarza, który po kilku kontrolach i testach przepisał mi hormony. Zapytałem innego lekarza, dlaczego musiałem wykonywać te wszystkie testy, a ona powiedziała, że ​​czasami lekarze nie chcą podawać hormonów kobietom, które mogą mieć małe guzy rosnące w ich ciałach, aby guzy nie stały się potworami. Pamiętam, że powiedziała konkretnie o potworze - coś w nim przypomniało mi gdzieś w mojej podświadomości, że mam mały guzek w piersi. Mój lekarz sprawdził to dziewięć miesięcy wcześniej i powiedział, że to nic, ale ten nowy lekarz chciał, żebym ponownie sprawdził to tak szybko, jak to możliwe.

To był niedzielny poranek i do następnego niedzielnego poranka ja miał mammografię i biopsję. Kobieta, która wykonała biopsję, powiedziała mi, że nie wygląda to dobrze, ale pamiętam, że pomyślałem, że to albo zły sen, albo popełnili błąd. Byłem zdrowy, jadłem pożywnie, nie paliłem, nie miałem w rodzinie raka. Pomyślałem: „Nie ma mowy!”

Ale to nie był błąd - okazuje się, że miałem raka. Przeszedłem chemioterapię i terapię hormonalną, a po roku tych zabiegów, które miały na celu zmniejszenie guza, nadal potrzebowałem pojedynczej mastektomii. Miałem też operację rekonstrukcyjną z implantem. Byłem łysy po chemioterapii, miałem blizny i tylko jeden sutek. Nie mogłem na siebie spojrzeć. Przez pierwsze trzy miesiące po mastektomii brałem prysznic w ciemności, ponieważ płakałem, gdybym zobaczył siebie. Nienawidziłam przymierzania kostiumów kąpielowych lub kupowania nowego stanika. Było dla mnie tak oczywiste, że jeden sutek był szczęśliwy, że miałam jedną pierś, która wciąż była moja, a po drugiej zrekonstruowaną pierś, ale bez sutka.

Miałem obsesję na punkcie tego brakującego część mnie, że musiałem to naprawić. Chciałem znowu czuć się kompletnie i nie przypominać sobie 100 razy dziennie, że nie mam sutka. Spotkałem się z lekarzem o operacji rekonstrukcji brodawki. Lekarz może wyciąć sutek ze skóry, a następnie możesz wytatuować otoczkę. Chirurg powiedział mi, że po zabiegu moja skóra jest nadal zbyt wrażliwa. Musiałbym poczekać co najmniej kolejne dwa lata.

To było o wiele za długo, żeby czekać. Pamiętam, jak wracałem do naszego domu po tym spotkaniu i kładłem się spać, a potem budziłem się po godzinie w szalonym nastroju. Powiedziałam mężowi, że idę do sklepu po zapasy do wykonania formy, z której zrobię sobie sutek. Żartował, że musiałem brać medyczną marihuanę, żeby wpaść na ten pomysł. Kiedy trochę się uspokoiłem, poszukaliśmy informacji w Internecie. Chociaż istnieją protezy dla wielu innych ludzkich narządów, nie było dobrego rozwiązania dla sutków. Chyba nikt nie sądził, że to takie ważne!

Aby otrzymywać nasze najważniejsze artykuły do ​​skrzynki odbiorczej, zapisz się do newslettera ZDROWIE

Uważam, że to ważne, więc nauczyłem się, jak zrób to sam. Wróciłem do szkoły, aby uczyć się sztuki medycznej od profesjonalistów. Byłem dyrektorem marketingu w firmie reklamowej; Myślałem, że wieczorami będę robił sutki jako hobby. Nawet gdybym był moim jedynym klientem, zamierzałem to zrobić. Ale po dwóch miesiącach stało się jasne, że są inne kobiety, takie jak ja, które nie mogą zrekonstruować własnych sutków lub nie chcą kolejnej operacji, która mogłaby użyć mojego produktu, więc zacząłem je sprzedawać i narodziła się moja firma Pink Perfect. Zaczęło się jako mała firma tutaj w Izraelu, gdzie mieszkam, a potem otworzyłem również w USA.

Moje protezy są gotowe (280 USD za dwie sztuki) lub na zamówienie (410–480 USD za dwa) silikonowe smoczki, dostępne w ośmiu różnych wersjach kolorystycznych. Są wodoodporne, więc kobiety mogą z nimi pływać i brać prysznic. Czują się jak prawdziwa skóra i przyklejają się przylepcem medycznym, zwykle przez około tydzień, zanim konieczne będzie ponowne nałożenie. Przy odpowiedniej pielęgnacji mogą trwać latami. Sprzedałem ponad 1000 i nadal sam je wszystkie wykonuję. Jestem fanatykiem. Tak długo, jak będę mógł, będę to robić, to jest dla mnie ważne. Tak, to biznes, ale nawet jeśli kobiety nic ode mnie nie kupują, chcę, żeby wiedziały, że mają opcję, która nie wymaga więcej operacji.

Chciałem zostawić raka za sobą, ale skończyło się na tym, że postawiłam przede mną raka. Gdyby ktoś powiedział mi, że mam zamiar robić sutki jako swoją pracę, pomyślałbym, że jest szalony, ale to właśnie przyniosło mi życie. Kiedy pierwszy raz zrobiłam parę dla przyjaciółki, która przeszła podwójną mastektomię, zapłakała i powiedziała: „Znowu mam piersi!”. Nie mogłem z tego zrezygnować.

Mężowie dzwonili do mnie, żeby mi podziękować. Jeden powiedział mi, że jego żona nie pokazywała mu swoich piersi od trzech lat. „Kupiłem jej te sutki, a ona je założyła i zobaczyłem ją po raz pierwszy po rekonstrukcji” - powiedział mi. - Uratowałeś moje małżeństwo. Miałam babcię, która powiedziała mi, że od dawna poddała się rytuałowi kąpieli w jacuzzi z wnukami, a po raku piersi nie czuła się już dobrze, dopóki nie spróbowała moich sutków. Myślę, że w pewien sposób mogę pomóc kobietom stać się zdrowszymi, jeśli sprawię, że znów poczują się seksowne, szczęśliwe i kobiece. Biorąc pod uwagę wszystko, przez co przeszedłem, to zaszczyt pomagać innym kobietom.