Ja i moje Kegels: wykonywanie ćwiczeń miednicy może się opłacić

Jestem przy drzwiach wejściowych, z torbą na zakupy na jednym biodrze, małym dzieckiem na drugim, łowię klucze i myślę: „Nie dam rady”. Łazienka oddalona jest od niego o zaledwie 6 stóp. Kładę syna i zakupy na podłodze, biegnę, ale nie mogę rozpiąć suwaka na czas. I nie mogę przestać myśleć: „Czy oboje potrzebujemy pieluch?”

Dwa lata po porodzie nadal nie mogę kontrolować swojego pęcherza. Jestem jednym z 25 milionów Amerykanów, w większości kobiet, cierpiących na nietrzymanie moczu. Ponad połowa zdrowych kobiet w wieku od 42 do 50 lat - Im 45 - ma jakąś formę chronicznego sikania, zwykle związanego z ciążą i porodem, kaszlem, zaparciami, podnoszeniem ciężarów lub zmianami hormonalnymi. Jednak, co niewiarygodne, 90 procent z nas nigdy nie szuka leczenia.

Postanawiam, że muszę coś zrobić. Nie wydaje mi się, aby moje mięśnie dna miednicy były napięte, a położnik uważa, że ​​potrzebuję operacji. Kiedy pytam o alternatywy, sugeruje fizjoterapię: mój osobisty trener Kegla.

Znam Kegelsa i robię go od lat - ale najwyraźniej nie we właściwy sposób. Arnold Kegel, ginekolog z Uniwersytetu Południowej Kalifornii, opracował to ćwiczenie w latach czterdziestych XX wieku, aby pomóc kobietom z poporodowym nietrzymaniem moczu. Eksperci twierdzą, że dobry program Kegla może zmniejszyć cotygodniowe epizody nietrzymania moczu o 50 do 60%.

Pomyślałem więc, dlaczego nie spróbować terapii? I jak kobieta na siłowni postanawiam śledzić swoje postępy w dzienniku.

„Wygląda na to, że miałaś traumatyczny poród” - mówi Esther, certyfikowana fizjoterapeutka, kiedy ja opisać moją 2-dniową pracę pleców, godziny parcia i bliskość cesarskiego cięcia. Zapewnia mnie, że przyjmuje pacjentów w każdym wieku, nie tylko starszych. Na plastikowym modelu kobiecej miednicy pokazuje, jak dno miednicy wspiera narządy rozrodcze, moczowe i trawienne. Ale gdyby ta zawiesia mięśni znajdowała się na plaży, moja byłaby tą, którą kopnąłby piasek w twarz.

Na szczęście, ponieważ nie mam bolesnego problemu medycznego, Esther uważa, że ​​wzmocnienie mięśni miednicy może rozwiązać mój niemożność utrzymania. Moja firma ubezpieczeniowa najwyraźniej się zgadza, autoryzując osiem sesji. Esther robi badanie miednicy, żeby sprawdzić moje siły. Czuje coś, kiedy się ściskam. Jako zadanie domowe mam zrobić pięć 3-sekundowych Kegli dwa razy dziennie. Prawdziwe Kegels.

Esther pokazuje mi, że właśnie zaciskałam mięśnie ud i pośladków, a nie ściskałam te, które składają się na dno miednicy. Obiecuje, że będę pracować do 30 dziennie z 10-sekundowymi chwytami. Esther prosi mnie również o śledzenie spożycia płynów i ilości wydalanego moczu. Mówię jej, że mój syn właśnie zaczął uczyć się korzystania z nocnika. „Dobrze” - mówi. „Możecie razem ćwiczyć swój pęcherz”.

Widzę Esther dwa razy w pierwszym tygodniu, aby upewnić się, że prawidłowo wykonuję Kegels. Rozmawiamy o najlepszych pozycjach i technikach (np. Wydech na plecach z poduszkami pod tyłkiem), mojej historii i moich zmartwieniach. Potem wracam raz w tygodniu, potem co 2 tygodnie, a potem co 3. W ciągu miesiąca wypadków jest coraz mniej.

Czekaj. Myślałam, że jest odwrotnie: ćwiczenia mięśni dna miednicy dają wspaniałe orgazmy. Okazuje się, że to prawda. Ale Esther chce tylko, żebym wykonał jakiekolwiek ćwiczenie, które wzmocni te mięśnie - w tym orgazm. Hmm. Dlaczego nie powiedziała tego na początku?

Do naszej ostatniej sesji. Nie boję się już wypadku. „Pomyśl tylko”, mówi Esther, „wiele się nauczyłaś o tej części swojej anatomii, której większość kobiet nawet nie bierze pod uwagę”. To prawda. Do końca życia zabieram ze sobą dno miednicy.