Duże zaburzenie depresyjne (depresja kliniczna)

Co to jest MDD?
Objawy
Przyczyny
Leczenie
Perspektywa

Co to jest poważna depresja?

Smutek jest naturalną częścią ludzkiego doświadczenia. Ludzie mogą czuć się smutni lub przygnębieni, gdy ukochana osoba umiera lub przechodzi przez życiowe wyzwanie, takie jak rozwód lub poważna choroba.

Te uczucia są zwykle krótkotrwałe. Kiedy ktoś doświadcza uporczywego i intensywnego uczucia smutku przez dłuższy czas, może mieć zaburzenie nastroju, takie jak duże zaburzenie depresyjne (MDD).

MDD, określane również jako depresja kliniczna, jest znaczącym stan chorobowy, który może wpływać na wiele dziedzin twojego życia. Wpływa na nastrój i zachowanie, a także na różne funkcje fizyczne, takie jak apetyt i sen.

MDD jest jednym z najczęstszych schorzeń psychicznych w Stanach Zjednoczonych. Dane sugerują, że ponad 7 procent dorosłych w USA doświadczyło poważnego epizodu depresyjnego w 2017 roku.

Niektóre osoby z MDD nigdy nie szukają leczenia. Jednak większość osób z zaburzeniem może nauczyć się radzić sobie i funkcjonować podczas leczenia. Leki, psychoterapia i inne metody mogą skutecznie leczyć osoby z MDD i pomóc im radzić sobie z objawami.

Jakie są objawy dużej depresji?

Twój lekarz lub specjalista zdrowia psychicznego może postawić diagnozę dużego zaburzenia depresyjnego na podstawie objawów, uczuć i zachowań.

Zazwyczaj zadaje się Ci pewne pytania lub otrzymuje kwestionariusz, aby mogli lepiej określić, czy masz MDD lub inną diagnozę.

Aby zdiagnozować MDD, musisz spotkać się kryteria objawów wymienione w Diagnostycznym i statystycznym podręczniku zaburzeń psychicznych (DSM). Ten podręcznik pomaga lekarzom zdiagnozować schorzenia psychiczne.

Zgodnie z jego kryteriami:

musisz doświadczyć zmiany w swoim poprzednim funkcjonowaniu
objawy muszą wystąpić przez okres 2 lub więcej tygodni
przynajmniej jednym objawem jest nastrój depresyjny, utrata zainteresowania lub przyjemności

Musisz także doświadczyć co najmniej 5 z następujących objawów w okresie 2 tygodni:

Jesteś smutny lub poirytowany przez większość dnia, prawie każdego dnia.
Mniej jesteś zainteresowany większością czynności, które kiedyś lubiłeś.
nagle stracisz, przybędziesz na wadze lub zmienisz apetyt.
Masz problemy z zasypianiem lub chcesz spać więcej niż zwykle.
Odczuwasz niepokój.
Czujesz się niezwykle zmęczony i brakuje ci energii.
Czujesz się bezwartościowy lub winny, często z powodu rzeczy, które normalnie nie sprawiłyby, że czujesz się w ten sposób.
Masz trudności koncentracja, myślenie lub podejmowanie decyzji.
Myślisz o samookaleczeniu lub samobójstwie.

Co powoduje poważne zaburzenie depresyjne?

Dokładna przyczyna MDD nie jest znana. Istnieje jednak kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju choroby.

Połączenie genów i stresu może wpływać na chemię mózgu i zmniejszać zdolność do utrzymania stabilności nastroju.

Zmiany w równowadze hormonów może również przyczyniać się do rozwoju MDD.

MDD może być również wywołane przez:

używanie alkoholu lub narkotyków
pewne schorzenia, takie jak rak lub niedoczynność tarczycy
określone rodzaje leków, w tym sterydy
nadużywanie w dzieciństwie

Jak leczy się dużą depresję?

MDD jest często leczone lekami i psychoterapią. Pewne zmiany stylu życia mogą również pomóc złagodzić niektóre objawy.

Osoby z ciężkim MDD lub mające myśli o samookaleczeniu mogą wymagać pozostania w szpitalu podczas leczenia. Niektórzy mogą również potrzebować udziału w programie leczenia ambulatoryjnego do czasu poprawy objawów.

Leki

Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej często rozpoczynają leczenie z powodu MDD przepisując leki przeciwdepresyjne.

SSRI to często przepisywany rodzaj leków przeciwdepresyjnych. SSRI działają, pomagając hamować rozkład serotoniny w mózgu, powodując zwiększenie ilości tego neuroprzekaźnika.

Serotonina to substancja chemiczna mózgu odpowiedzialna za nastrój. Może poprawić nastrój i stworzyć zdrowe wzorce snu.

Często uważa się, że osoby z MDD mają niski poziom serotoniny. SSRI może złagodzić objawy MDD poprzez zwiększenie ilości dostępnej serotoniny w mózgu.

SSRI obejmują dobrze znane leki, takie jak fluoksetyna (Prozac) i citalopram (Celexa). Występują u nich stosunkowo rzadko skutki uboczne, które większość ludzi dobrze toleruje.

Podobnie jak w przypadku SSRI, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) to kolejny rodzaj często przepisywanych leków przeciwdepresyjnych. Wpływają one na serotoninę i norepinefrynę.

Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne i leki znane jako atypowe leki przeciwdepresyjne, takie jak bupropion (Wellbutrin), mogą być stosowane, gdy inne leki nie pomagają.

Leki te mogą powodować szereg skutków ubocznych, w tym przyrost masy ciała i senność. Podobnie jak w przypadku innych leków, należy dokładnie rozważyć korzyści i skutki uboczne z lekarzem.

Niektóre leki stosowane w leczeniu MDD nie są bezpieczne podczas ciąży lub karmienia piersią. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli zajdziesz w ciążę, planujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią.

Psychoterapia

Psychoterapia, znana również jako terapia psychologiczna lub terapia rozmowa, może być skutecznym sposobem leczenia osób z MDD. Obejmuje regularne spotkania z terapeutą, aby porozmawiać o swoim stanie i problemach z nim związanych.

Psychoterapia może pomóc:

dostosować się do kryzysu lub innego stresującego wydarzenia
zamień negatywne przekonania i zachowania na pozytywne, zdrowe
popraw swoje umiejętności komunikacyjne
znajdź lepsze sposoby radzenia sobie z wyzwaniami i rozwiązywania problemów
zwiększyć poczucie własnej wartości
odzyskać poczucie satysfakcji i kontroli w swoim życiu

Twój lekarz może również zalecić inne rodzaje terapii, takie jak terapia poznawczo-behawioralna lub terapia interpersonalna. Jeśli nie masz jeszcze lekarza, narzędzie Healthline FindCare pomoże Ci znaleźć lekarza w Twojej okolicy.

Innym możliwym sposobem leczenia jest terapia grupowa, która pozwala podzielić się swoimi odczuciami z osobami, które mogą odnosić się do tego, przez co przechodzisz.

Zmiany stylu życia

Oprócz przyjmowania leków i uczestniczenia w terapii, możesz pomóc złagodzić objawy MDD, wprowadzając pewne zmiany w swoich codziennych nawykach.

Pożywna żywność jest korzystna dla umysłu i ciała, a chociaż żadna żywność nie jest w stanie wyleczyć depresji, pewne zdrowe wybory żywieniowe mogą korzystnie wpłynąć na samopoczucie psychiczne.

Rozważ jedzenie:

zawierające kwasy tłuszczowe omega-3, takie jak łosoś
bogate w witaminy z grupy B, takie jak fasola i produkty pełnoziarniste
z magnezem, który znajduje się w orzechach, nasiona i jogurt

Korzystne jest unikanie alkoholu, ponieważ działa on depresyjnie na układ nerwowy i może pogorszyć objawy.

Ponadto niektóre rafinowane, przetworzone i głębokie -frytki zawierają o kwasy tłuszczowe mega-6, które mogą przyczyniać się do MDD.

Chociaż MDD może powodować zmęczenie, ważna jest aktywność fizyczna. Ćwiczenia, zwłaszcza na świeżym powietrzu i przy umiarkowanym nasłonecznieniu, mogą poprawić nastrój i poprawić samopoczucie.

Niezbędna jest wystarczająca ilość snu w ciągu nocy, która może się różnić w zależności od osoby, ale zwykle waha się od 7 do 9 godzin .

Osoby z depresją często mają problemy ze snem. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli masz problemy ze snem lub zasypianiem.

Jakie są perspektywy dla osoby z poważnym zaburzeniem depresyjnym?

Aby poprawić swoje samopoczucie, ważne jest, aby trzymać się swojego plan traktowania. Nie przegap sesji terapeutycznych lub wizyt kontrolnych u lekarza.

Nigdy nie należy również przerywać przyjmowania leków, chyba że terapeuta lub pracownik służby zdrowia tak zaleci.

W dni, kiedy pomimo leczenia czujesz się szczególnie przygnębiony, pomocne może być skontaktowanie się z lokalną placówką kryzysową lub służbą zdrowia psychicznego lub National Suicide Prevention Lifeline. Dostępne są zasoby.

Przyjazny, wspierający głos może być właśnie tym, czego potrzebujesz, aby przejść przez trudny czas.

Myśli samobójcze

Jeśli zaczniesz brać leki przeciwdepresyjne i myśli samobójcze, należy natychmiast zadzwonić do lekarza lub pod numer 911. Chociaż zdarza się to rzadko, niektóre leki MDD mogą wywoływać myśli samobójcze u osób, które dopiero rozpoczęły leczenie. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o obawach związanych z przyjmowaniem leków, które stwarzają takie ryzyko.