Osoby LGBTQ są bardziej narażone na zaburzenia odżywiania. Dlatego

Co najmniej 30 milionów Amerykanów żyje z zaburzeniami odżywiania, według National Association of Anorexia Nervosa and Associated Disorders (ANAD) - i nawet ta liczba może nie być całkowicie dokładna. „Nie znamy konkretnych liczb z powodu zaniżania danych” - mówi Claire Mysko, prezes Krajowego Stowarzyszenia ds. Zaburzeń Odżywiania (NEDA). Ale wiemy, że: zaburzenia odżywiania zabijają więcej ludzi niż jakakolwiek inna choroba psychiczna, a jedna śmierć co 62 minuty jest bezpośrednio skutkiem zaburzeń odżywiania, donosi ANAD. Zaburzenia odżywiania wpływają również na wszystkie rasy i grupy etniczne, a duży wpływ na nie ma kombinacja genetyki, czynników środowiskowych i cech osobowości.

Jednak często nie mówi się o tym, jak bardzo zaburzenia odżywiania wpływają nieproporcjonalnie na niektóre społeczności - w szczególności społeczności lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych, przesłuchujących lub queer (LGBTQ). „Wiemy, że ta populacja jest narażona na wysokie ryzyko rozwoju zaburzeń odżywiania” - mówi Sydney Brodeur McDonald, starszy dyrektor usług klinicznych w Veritas Collaborative, systemie opieki zdrowotnej zajmującym się leczeniem zaburzeń odżywiania. Statystyki nie kłamią: ANAD donosi, że 16% studentów w wieku college'u zgłosiło zaburzenia odżywiania; aw tym samym ogólnokrajowym badaniu studentów college'u 3,5% kobiet z mniejszości seksualnych i 2,1% mężczyzn z mniejszości seksualnych zgłosiło zaburzenia odżywiania.

NEDA ma również statystyki: Zgodnie z istniejącymi badaniami cytowanymi przez organizacji uważa się, że homoseksualiści stanowią zaledwie 5% całej populacji mężczyzn, ale stanowią oni 42% mężczyzn z zaburzeniami odżywiania; w porównaniu z mężczyznami heteroseksualnymi, homoseksualiści siedem razy częściej zgłaszali objadanie się i 12 razy częściej zgłaszali przeczyszczanie. Również kobiety, które zidentyfikowały lesbijki, osoby biseksualne lub „głównie heteroseksualne”, dwukrotnie częściej zgłaszały objadanie się co najmniej raz w miesiącu w ciągu ostatniego roku w porównaniu z kobietami heteroseksualnymi.

NEDA twierdzi, że brakuje bardziej dogłębnych badań, dlaczego osoby LGBTQ są ​​bardziej narażone na zaburzenia odżywiania, mówi Mysko, dodając, że zaburzenia odżywiania generalnie otrzymują mniejsze fundusze niż inne diagnozy zdrowia psychicznego. „Nie mamy solidnych podstaw badawczych” - wyjaśnia, dodając, że NEDA opowiada się za większą liczbą badań dotyczących wpływu zaburzeń odżywiania na społeczność LGBTQ. Jednak pomimo skąpych badań eksperci mają pewien wgląd w to, dlaczego członkowie tej społeczności częściej cierpią na zaburzenia odżywiania - i co należy zrobić, aby zwrócić większą uwagę na zaburzenia odżywiania wśród osób LGBTQ, aby pomóc zaradzić tej dysproporcji.

Zaburzenia odżywiania najczęściej rozwijają się między 12 a 24 rokiem życia, mówi McDonald - w tym też wieku wielu nastolatków i nastolatków zaczyna doświadczać znęcania się. Młodzież LGBTQ jest jedną z najbardziej narażonych na prześladowanie, a także nękanie i przemoc. „Wiemy, że istnieje silny związek między zastraszaniem a zaburzeniami odżywiania” - mówi Mysko. NEDA donosi, że aż 65% osób z zaburzeniami odżywiania twierdzi, że zastraszanie przyczyniło się do ich stanu.

W tygodniowym raporcie śmiertelności i zachorowalności opublikowanym przez Centers for Disease Control and Prevention w czerwcu 2018 r. Agencja zdrowia przyjrzała się sześciu różnym kategoriom priorytetowych zachowań zdrowotnych wśród młodzieży i młodych dorosłych: zachowania, które przyczyniają się do niezamierzonych urazów i przemocy, palenie tytoniu, używanie alkoholu i innych narkotyków, zachowania seksualne związane z niezamierzoną ciążą i zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, niezdrowa dieta zachowania i brak aktywności fizycznej. Raport wykazał, że uczniowie szkół średnich, którzy zidentyfikowali się jako lesbijki, geje lub osoby biseksualne (LGB), znacznie częściej doświadczali cyberprzemocy (27,1%), jak i zastraszania na terenie szkoły (33%) niż ich heteroseksualni rówieśnicy (13,3% i 17,1%, odpowiednio). Problem jest tak poważny, że według raportu CDC jedna dziesiąta osób LGB twierdziła, że ​​unikała uczęszczania do szkoły ze względu na obawy o ich bezpieczeństwo.

Istnieje wiele powodów, dla których zastraszanie może powodować rozwój odżywiania zaburzenia, Chelsea Woodard, LPC-MHSP, dyrektor ośrodka w The Renfrew Center w Nashville, krajowej sieci ośrodków leczenia zaburzeń odżywiania, mówi Health. „Tak więc w przypadku zastraszania, szczególnie w przypadku młodszych ludzi, prowadzi to do poczucia odłączenia i obniżenia poczucia własnej wartości” - wyjaśnia Woodward. „Dlatego często, próbując poczuć się bardziej połączeni, widzimy, że nasi klienci będą się rozwijać i zmieniać swój wygląd, aby lepiej pasować”. Woodward dodaje, że dodatkowo niektórzy ludzie zwracają się ku nieuporządkowanemu odżywianiu po tym, jak byli prześladowani, aby spróbować zlekceważyć skutki, jakie wywarło na nich zastraszanie.

Wiadomo, że trauma, która jest definiowana jako głęboko niepokojące doświadczenie, odgrywa rolę w rozwoju zaburzeń odżywiania. Badania z 2018 roku opublikowane w czasopiśmie Appetite wykazały, że spośród 182 osób przebywających w ambulatoryjnej placówce leczącej zaburzenia odżywiania 35% doświadczyło co najmniej jednego traumatycznego wydarzenia, którego przykładem było wykorzystywanie seksualne, przemoc w rodzinie i śmierć bliskiej osoby. „Dostawcy pracujący z nastolatkami, u których zdiagnozowano zaburzenia odżywiania we wszystkich stanach wagi, powinni rozważyć ocenę przeszłych i obecnych urazów” - czytamy w artykule.

Osoby LGBTQ są ​​również bardziej narażone na traumatyczne wydarzenia niż ich heteroseksualni rówieśnicy, według National Child Traumatic Stress Network (NCTSN). Typowe traumatyczne wydarzenia, jakich doświadcza młodzież LGBTQ, obejmują w szczególności przemoc między partnerami, wykorzystywanie seksualne i fizyczne, traumatyczne straty i nękanie, między innymi, zgodnie z NCTSN.

Mysko podkreśla, jak dużą rolę może odegrać trauma w rozwoju zaburzeń odżywiania się wśród osób LGBTQ. „Zaburzenia odżywiania nie istnieją w próżni” - mówi, dodając, że wielu członków społeczności LGBTQ „ma w przeszłości traumę”. Z tego powodu eksperci wezwali do dostępności terapii opartej na traumie dla osób zmagających się z zaburzeniami odżywiania. „Podejścia oparte na informowaniu o traumie w leczeniu zaburzeń odżywiania są potrzebne, aby uniknąć potencjalnie aktywujących lub zaostrzających stres związany z traumą u nastolatków w leczeniu zaburzeń odżywiania” - napisali autorzy artykułu Appetite.

Woodard wyjaśnia, że ​​doświadczanie traumy może prowadzić na zaburzenia odżywiania z wielu powodów. Wśród nich jest motywacja do stłumienia uczuć, które powstały w wyniku traumatycznego incydentu. „Wiemy również, że osoby LGBTQ + są bardziej podatne na przemoc seksualną” - podkreśla Woodard. Dodaje, że czasami osoby LGBTQ +, które doświadczyły traumy, próbują zmienić swoje ciało, aby poczuć się mniej ukierunkowane. „Używają tych zachowań, aby manipulować swoim ciałem w sposób, który wydaje się bezpieczniejszy” - wyjaśnia Woodard. `` W szczególności miałem wielu klientów transpłciowych, którzy zmniejszyli się, co pomaga im poczuć, że są mniej celem, mniej widzianym.

Ponadto osoby, które doświadczyły traumy, mogą rozwijają zaburzenia odżywiania, ponieważ dają im poczucie kontroli, dr Kasey Goodpaster, psycholog i dyrektor nauk behawioralnych w Bariatric & amp; Metabolism Institute w Cleveland Clinic, mówi Zdrowie. „Jeśli doświadczyli przemocy lub traumy, prawdopodobnie rozwiną się u nich PTSD” - wyjaśnia dr Goodpaster. Fałszywe poczucie kontroli, jakie może dać komuś zaburzenie odżywiania, „może w pewnym sensie złagodzić niektóre objawy związane z zespołem stresu pourazowego”, mówi dr Goodpaster, wyjaśniając, że może tak być, ponieważ niezależnie od traumy, jakiej doświadczył dana osoba, poczuła się poza kontrolą.

Kolejny powód, dla którego zaburzenia odżywiania wpływają na społeczność LGBTQ bardziej niż inne społeczności, sprowadza się do presji wywieranej na osoby identyfikujące się z określonymi płciami (problem, który oczywiście dotyka osoby o wszystkich orientacjach seksualnych, ale może być szczególnie uciążliwe dla gejów). Ponadto ludzie, którzy identyfikują się jako LGBTQ, mogą uczestniczyć w pewnych zaburzonych zachowaniach żywieniowych (takich jak ograniczanie spożycia pokarmu lub przeczyszczanie), próbując ścigać drugorzędne cechy płciowe, wyjaśnia McDonald. „Zaburzenia odżywiania pełnią funkcję: mogą przestać mieć miesiączkę. Ich biodra będą mniejsze ”- mówi.

Presja kulturowa, by wyglądać w określony sposób, jest szczególnie problematyczna w społeczności gejowskiej, gdzie mężczyźni często są naciskani, by dążyć do niebezpiecznie małych rozmiarów, Ryan Sheldon, ambasador dla NEDA, mówi Health. Jako członek społeczności LGBTQ, u którego zdiagnozowano również zaburzenie z napadami objadania się, Sheldon aż za dobrze wie, co ta zewnętrzna presja może zrobić dla zdrowia psychicznego homoseksualistów. „To takie uczciwe stwierdzenie, gdy powiem, że drugi raz ujawniłem się, jest drugim nasileniem moich zaburzeń odżywiania” - mówi Sheldon. Presja wywierana na Sheldona, aby był mniejszy, była tak wielka, że ​​zadawał trudne pytania o to, co oznacza dla niego jego tożsamość. Czasami może się wydawać, że utrata wagi wiąże się z terytorium bycia gejem. „Albo umawiam się z kobietami, albo schudnę” - mówi Sheldon.

Oświadczenie American Addiction Centers, firmy zajmującej się opieką zdrowotną specjalizującą się w uzależnieniach behawioralnych i nadużywaniu substancji, podsumowuje część tego złożonego problemu w ten sposób: „Badania sugerują, że zaburzenia odżywiania są częstsze wśród mężczyzn identyfikujących się jako homoseksualiści… częstość występowania może być częściowo spowodowana presją kulturową w tej społeczności mężczyzn ”. Mysko dodaje, że ta „presja kultury zewnętrznej na wizerunek ciała” ma wpływ na osoby LGBTQ. „To są wszystkie elementy, które mają wpływ na zaburzony sposób myślenia o jedzeniu. To skomplikowany kawałek - mówi Mysko. Sheldon dodaje, że problem jest zaostrzany przez media, które rzadko pokazują zdjęcia gejów o większej budowie ciała. „Masz takie programy jak Queer Eye. Każdy facet, który tam jest - pasuje do tego kulturowego ideału. Gdzie są wszyscy więksi geje? ”

Poczucie izolacji - bez względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową - może przyczynić się do rozwoju zaburzeń odżywiania. Artykuł opublikowany w Journal of Psychology w 2011 roku wyjaśnia: „Zaburzenia odżywiania - w tym jadłowstręt psychiczny, bulimia i zaburzenia odżywiania, które nie zostały określone inaczej, w tym zaburzenia z napadami objadania się - stanowią wyzwanie dla zdrowia. Każda z tych diagnoz odnosi się konkretnie do samotności ”. Ta konkretna emocja może zaostrzać objawy spowodowane zaburzeniami odżywiania, pisze dalej.

Nie jest tajemnicą, że identyfikacja jako członek społeczności LGBTQ może być szczególnie izolująca. „Oczywiście istnieje obawa przed ujawnieniem się i jeśli zostaną zaakceptowani, czują się bardzo samotni, odizolowani” - wyjaśnia McDonald. Dodaje, że kiedy osoby LGBTQ internalizują odrzucenie społeczne, to również może wywoływać objawy zaburzeń odżywiania. McDonald mówi, że samotność odczuwana przez osoby LGBTQ może być również spowodowana zarówno zinternalizowaną homofobią, jak i strachem przed odrzuceniem, co prowadzi do poczucia izolacji.

Samotność może wywołać zaburzenia odżywiania, gdy osoba dotknięta chorobą wierzy, że ciało może prowadzić do mocniejszych połączeń niż te, które mają w życiu. „Widzimy, że ludzie rozwijają zaburzenia odżywiania jako metodę łączenia się z innymi ludźmi” - mówi Woodard, dodając, że niska samoocena odgrywa rolę w tym procesie. Niestety, dodaje, zaburzenia odżywiania mogą w rzeczywistości sprawiać, że ludzie czują się mniej związani z otaczającymi ich ludźmi, ponieważ zaburzenia odżywiania mogą okradać ludzi z ważnych doświadczeń społecznych.

Ze wszystkich wymienionych powyżej powodów - znęcanie się, trauma, kulturowe presja i samotność; z których wszystkie mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania - ważne jest, aby aktywnie wspierać osoby LGBTQ, które znasz w pracy, szkole, w rodzinie lub gdziekolwiek indziej, dodaje McDonald. „To, co wiemy o osobach LGBTQ, które radzą sobie najlepiej - są połączeni z silną, afirmującą społecznością. To, co mogą zrobić rodzice i bliscy, to zapewnić wsparcie afirmatywne ”- wyjaśnia, dodając, że konieczne jest użycie swojego głosu, aby pokazać tym osobom, że jesteś z nimi i dla nich. „Istnieją sposoby na zaangażowanie się w statek sojuszniczy” - mówi McDonald. „Mówiąc rzeczy w rodzaju:„ Rozumiem, że identyfikujesz się jako wesoły. Będę szedł obok ciebie ”. To coś innego niż bierne akceptowanie.