Wady wrodzone związane z zapłodnieniem in vitro mogą pochodzić od matek, a nie być leczone

Według badania opublikowanego dzisiaj w New England Journal, niemowlęta poczęte w wyniku zapłodnienia in vitro (IVF) są bardziej narażone na wady wrodzone niż dzieci poczęte naturalnie, ale zwiększone ryzyko może wynikać z rodziców, a nie z samego leczenia medycyny.

W badaniu, jednym z największych do tej pory tego typu, naukowcy przeanalizowali ponad 300 000 urodzeń w Australii i stwierdzili, że ryzyko wad wrodzonych jest o 26% wyższe w przypadku IVF niż w przypadku naturalnego lub samodzielne poczęcie - odkrycie zgodne z wcześniejszymi badaniami.

Jednak praktycznie całe zwiększone ryzyko związane z zapłodnieniem in vitro, które obejmuje zapłodnienie komórek jajowych poza ciałem i umieszczenie jednego lub więcej embrionów w macicy matki, można przypisać do profilu zdrowotnego i demograficznego matki, w tym jej wieku, wskaźnika masy ciała, statusu społeczno-ekonomicznego i wszelkich dolegliwości zdrowotnych (takich jak cukrzyca), których mogła doświadczyć przed ciążą lub w jej trakcie.

Bezpośredni wpływ IVF w ruchu k wad wrodzonych wydaje się być „bardzo skromne” - mówi główny badacz dr Michael J. Davies, profesor nadzwyczajny położnictwa i ginekologii na Uniwersytecie Adelaide w Australii.

Linki pokrewne :

„Ważne jest, aby doradzać parom w kwestii ryzyka zapłodnienia in vitro, ale biorąc pod uwagę wszystkie czynniki zakłócające, nie ma tak naprawdę zwiększonego ryzyka dla dzieci poczętych za pomocą IVF” - mówi dr George R. Attia. , dyrektor endokrynologii reprodukcyjnej i niepłodności na University of Miami Miller School of Medicine, który nie był zaangażowany w badanie.

Jednak to samo może nie dotyczyć wszystkich metod leczenia niepłodności. Intracytoplazmatyczne wstrzyknięcie plemników (ICSI), inna tak zwana technologia wspomaganego rozrodu, którą badali naukowcy, wiązała się z 77% wyższym ryzykiem wad wrodzonych w porównaniu z zapłodnieniem bez pomocy. Liczba ta spadła do zaledwie 57% po uwzględnieniu rodziców, co sugeruje, że sama procedura wiąże się z pewnym ryzykiem.

ICSI polega na usunięciu komórki jajowej z organizmu, wstrzyknięciu jej jednym starannie dobranym plemnikiem i wszczepienie zarodka matce. W porównaniu z zapłodnieniem in vitro procedura jest „mechanicznie bardziej inwazyjna i omija szereg procesów selekcji, które w przeciwnym razie mogłyby wykluczyć zapłodnienie tego plemnika” - mówi Davies.

W sumie około 18 000 dzieci biorących udział w badaniu urodziło się z jedna lub więcej wad wrodzonych, takich jak porażenie mózgowe lub wady serca. Odsetek wad wynosił około 7% w przypadku IVF i około 10% w przypadku ICSI, w porównaniu z około 6% w przypadku samodzielnego zapłodnienia.

Chociaż wyniki wydają się sugerować, że IVF jest mniej ryzykowne niż ICSI, oba procedury nie są do końca porównywalne. W przeciwieństwie do IVF, ICSI jest stosowane głównie, gdy mężczyzna ma problemy z płodnością, takie jak bardzo niska liczba plemników.

Jak zauważono w badaniu, możliwe jest - podobnie jak w przypadku IVF - że wady wrodzone związane z ICSI mogą powodować z przyczyn niepłodności męskiej, a nie leczenia. Badacze nie byli w stanie przetestować tej teorii, ponieważ obecne badanie skupiało się na matkach i uwzględniało wyłącznie zawód ojca.

Wcześniejsze badania wiązały zapłodnienie in vitro z wadami wrodzonymi, a także ze zwiększonym ryzykiem autyzmu i raka dziecięcego, ale nie jest jasne, jakie ryzyko można bezpośrednio przypisać tej procedurze.

Nowe odkrycia dotyczące IVF powinny `` uspokajać pacjentów '' - powiedział Glenn Schattman, MD, prezes Society for Assisted Reproductive Technology, profesjonalnej organizacji zrzeszającej lekarzy zajmujących się leczeniem niepłodności, w oświadczeniu.

W innym odkryciu badanie potwierdziło wcześniejsze badania dotyczące praktyki zamrażania i przechowywania zarodków dla przyszłe wykorzystanie, znane jako kriokonserwacja. Zarówno w przypadku IVF, jak i ICSI, dzieci urodzone z zamrożonych zarodków rzadziej miały wady wrodzone niż te urodzone ze świeżych zarodków, być może dlatego, że proces zamrażania pomaga wyeliminować słabsze zarodki.

„Najsilniejsze i najzdrowsze mają tendencję do przetrwać, zmniejszając w ten sposób ryzyko na kolejnych etapach rozwoju ”- mówi Davies.

Badanie miało kluczową wadę, którą trzeba będzie usunąć w przyszłych badaniach. Wszyscy uczestnicy przeszli terapię niepłodności w latach 1986-2002, więc odkrycia nie odzwierciedlają nowych postępów w dziedzinie, które mogły wpłynąć na ryzyko wad wrodzonych, twierdzą autorzy.

Davies i jego współpracownicy zaprezentowali swoje odkrycia dziś na Światowym Kongresie Budowania Konsensusu w Ginekologii, Niepłodności i Perinatologii w Barcelonie w Hiszpanii.