Czy to tylko ja, czy trzymanie się kichnięcia spowoduje, że moja głowa eksploduje?

Niedawno znalazłem się w pokoju pełnym bardzo poważnych dziennikarzy uczących się jakiejś bardzo poważnej # nauki i nagle poczułem chęć kichnięcia.

Nie zamierzałem być palantem, który zakłóca całość spotykając się i rozpylając swoje zarazki na wszystkich innych, zrobiłem to, co zrobiłby każdy szanujący się kichacz: mocno to zdusiłem.

Prawdopodobnie zrobiłeś to - albo skurczysz gardło, aby przestać kichnięcie gdzieś w brzuchu lub klatce piersiowej, albo zacisniesz nozdrza, by zamiast tego to urażające kichnięcie grzechotało w twojej głowie.

I choć szybko przyznaję sobie punkty za uprzejmość, kiedy nie przeszkadzam fantazyjne spotkanie lub nie rozpylaj soku na kichanie koledze bywalca restauracji. Zastanawiam się też, czy rzeczywiście robię sobie przysługę, kichając, czy może potencjalnie angażuję się w ryzykowne zachowanie kichania.

Więc, naturalnie, wezwałem kilku lekarzy zajmujących się kichaniem, aby się dowiedzieć. Z przykrością stwierdzam, że okazuje się - w przeciwieństwie do, powiedzmy, trzymania otwartych drzwi dla nieznajomego - kichnięcie może w rzeczywistości zranić mnie (i ciebie). Naprawdę istnieje pewne przerażająco brzmiące ryzyko, że nie pozwolisz, aby kichnięcie rozerwało się, chociaż eksperci obiecują mi, że są one bardzo, bardzo rzadkie. (Myślę, że mogli powiedzieć, że byłem zdenerwowany!)

„Większość ludzi w pewnych sytuacjach towarzyskich kichała - w filmach, w restauracjach, na spotkaniach - więc dzieje się to cały czas”, Zapewnia mnie dr Erich P. Voigt, profesor nadzwyczajny otolaryngologii - chirurgii głowy i szyi w NYU Langone Health. Gdyby kichnięcie było naprawdę tak niebezpieczne, więcej z tych ludzi wylądowałoby w biurach takich jak on, mówi. „Ryzyko związane z kichnięciem jest bardzo niskie”.

Ryzyko kichnięcia eksplodującego w głowie jest tak niskie, że eksperci nie mają nawet wystarczającej liczby pacjentów, aby napisać badania naukowe; zamiast tego uciekają się do tak zwanych opisów przypadków, które szczegółowo opisują doświadczenia jednego konkretnego pacjenta ze stłumionym kichaniem. „Pojedynczy opis przypadku to rzadkie zdarzenie” - mówi dr Voigt. „Może nawet mniej niż jedna osoba na milion” - ocenia - jeśli pomyślisz o tym, ile osób prawdopodobnie kiedykolwiek kichało i nigdy nie miało żadnych wad.

Ale lista możliwych konsekwencji jest bardziej przerażająca niż nasza przyczepa. Mówimy: pęknięta chrząstka wokół krtani, ból szyi, złamania kości twarzy, pęknięcie bębenków usznych, utrata słuchu, infekcje ucha, zawroty głowy, powietrze uwięzione pod warstwą skóry, złamane żebra, przepukliny, zmiany widzenia i pękniętych tętniaków, mówi Christopher Chang, MD, otolaryngolog z siedzibą w Wirginii, chirurg głowy i szyi z Fauquier laryngologiem. Wszystko od kichania, nerwowych przyjaciół. (Pewnie w zeszłym roku, być może pamiętacie, internet oszalał, gdy 34-letni mężczyzna poderwał sobie gardło od kichnięcia).

Otolaryngolodzy nazywają zduszone kichnięcie „kichnięciem z zamkniętych dróg oddechowych” - wyjaśnia dr Chang. „Kiedy zaczyna się kichać, w twoich płucach powstaje duże ciśnienie i kichnięcie jest jednocześnie mocno wypuszczane” - mówi.

Dał mi znać do raportu z 2000 roku z dziennika Kliniczne choroby zakaźne, w przypadku których stwierdzono zduszone kichanie, mogą wytwarzać aż 176 milimetrów słupa rtęci (mm Hg) ciśnienia. Nie proś mnie o wyjaśnienie, dlaczego do pomiaru ciśnienia używa się milimetrów słupa rtęci, ale zamiast tego porównaj to z tym, ile ciśnienia wytwarza się, gdy kichasz kichnięciem: marne 4,6 mm Hg. To dramatyczna różnica, potwierdza dr Chang, i „kiedy trzymasz kichnięcie, to ciśnienie musi gdzieś iść”.

Nasze ciała są nieco elastyczne i rozciągliwe, obvi, więc porównuje nas do piłki do piłki nożnej: „Piłka prawdopodobnie nie wyskoczy, ale rzadko tak się stanie, jeśli będziesz wywierać wystarczający nacisk. Może się rozciągnąć i wrócić do normalnej formy. Tak jak w przypadku piłki nożnej, wystarczający nacisk może spowodować uszkodzenie ciała, ale zdarza się to dość rzadko. ”

Jeszcze dziwniejsze jest to, że ty, bardziej duszący od kichania, kontrolujesz, gdzie to niewłaściwie skierowane ciśnienie dociera do twojego ciała - co może wtedy wpłynąć na to, co niczego nie podejrzewające i niezasłużone części ciała pękną, pękną lub pękną. Jeśli szczypiesz w nosie, wymuszasz nacisk, szukając „wylotowej” dziury w twarzy, co zwiększa prawdopodobieństwo pęknięcia błony bębenkowej lub pogorszenia wzroku - mówi dr Chang. Ktoś, kto zamyka gardło, aby złapać ciśnienie kichania w klatce piersiowej, jest bardziej narażony na złamanie żebra lub uszkodzenie strun głosowych. Stłumione kichanie przesuwa się po całym ciele „w zależności od tego, gdzie jest zawór ciśnieniowy” - mówi dr Voigt.

Teraz wydaje się, że to odpowiedni moment, aby przypomnieć Ci, że wszystkie te równania kichania są bardzo, bardzo, bardzo rzadkie. Ale! Możesz być nieco bardziej zagrożony, jeśli masz podstawowy problem, taki jak mały otwór u podstawy czaszki (omg), osłabienie mięśni w gardle (hm…) lub osłabienie wyściółki płuc (ang. .

Jeśli trzymasz kichnięcie i zdarzy się, że masz jedną z tych obaw, mówi dr Voigt, możesz cierpieć z powodu komplikacji tych warunków - a co gorsza, możesz nie wiedzieć, że masz, dopóki kichnięcie nie przekaże cię do ER.

Jeśli jesteś w cichym biurze, cenionym teatrze, restauracji z innym stolikiem, który jest zbyt blisko twojego, możesz chwilowo odwrócić uwagę od kichania w tym niezręcznym momencie . „Każdy ma inne małe sztuczki, które może zrobić” - mówi dr Chang. Niezależnie od tego, czy chodzi o pocieranie, wycieranie nosa czy łaskotanie (lol!), Dodaje dr Voigt.

To, moi nerwowi przyjaciele, było bardzo długa droga do dojścia do mojego prawdziwego celu: po prostu wypuść cholerne kichnięcie (najlepiej w chusteczkę lub łokieć). „Ogólna rada brzmi: nigdy nie kichaj, ponieważ mogą się zdarzyć złe rzeczy - a naprawdę nic złego się nie dzieje, jeśli kichasz bez próby powstrzymania go” - mówi dr Chang. „Ale jeśli nadchodzi kichnięcie, to nadejdzie” - mówi dr Voigt.