Czy choroba afektywna dwubiegunowa jest dziedziczna?

(GETTY IMAGES) Rodzice zazwyczaj lubią widzieć swoje własne cechy odzwierciedlone w ich dzieciach, takie jak zielone oczy córki lub nieśmiałość synów. Jednak badania pokazują, że choroba afektywna dwubiegunowa występuje również w rodzinach, a eksperci twierdzą, że większość osób żyjących z tą chorobą może zidentyfikować co najmniej jednego krewnego z chorobą dwubiegunową lub depresją. Co się dzieje, gdy jedno lub oboje rodziców cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową i u ich dziecka zdiagnozowana jest choroba, która jest przyczyną wielu trudności rodzica?

„Z pewnością znajdziesz większe ryzyko w rodzinach, w których ktoś ma chorobę afektywną dwubiegunową” - mówi Greg Simon, MD, psychiatra i badacz w Group Health Cooperative w Seattle oraz przewodniczący naukowej rady doradczej Depression and Bipolar Support Alliance. „Ale ryzyko nadal nie jest tak wysokie w wartościach bezwzględnych.”

Czy jesteś dwubiegunowy? Weź naszą ocenę

Czytaj więcejWięcej informacji o chorobie dwubiegunowej

Innymi słowy, powiązanie genetyczne nie oznacza, że ​​jeden rodzic z chorobą dwubiegunową lub nawet dwoje z nich koniecznie spłodzi dziecko z chorobą dwubiegunową. Inne czynniki, w tym stresujące wydarzenia życiowe, nagłe zmiany wzorców snu i przewlekłe choroby, mogą przyczyniać się do ryzyka osób.

Badania wskazują, że wśród dzieci z jednym zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wskaźniki choroby afektywnej dwubiegunowej wynoszą od 4% do 15% rodzic, w porównaniu z 0% do 2% u potomstwa rodziców, którzy nie mają tej choroby. A jeśli oboje rodzice są dwubiegunowi, a nie tylko jedno, dziecko jest około 3,5 razy bardziej narażone na rozwój choroby.

Niektórzy rodzice z chorobą dwubiegunową żałują.
Mimo to, gdy rodzic z chorobą dwubiegunową widzi choroba objawia się u dziecka, statystyki nie wydają się już mieć znaczenia. Po prostu wydaje się, że choroba jest po prostu dziedziczna.

38-letnia Stacey Galka z Denver jest samotną matką, u której zdiagnozowano chorobę afektywną dwubiegunową, gdy miała 26 lat. W tym momencie jej córka miała już 5 lat. lat. Stacey mówi, że jej własna diagnoza przyniosła ulgę, ponieważ pomogła jej zrozumieć, dlaczego jej życie zawsze było tak chaotyczne, ale kiedy u jej córki zdiagnozowano chorobę afektywną dwubiegunową w wieku 13 lat, Stacey miała problemy z zaakceptowaniem tego. „Szczerze mówiąc, gdybym wtedy wiedziała to, co wiem teraz, nigdy nie miałabym dziecka” - mówi. „To było dla mnie wystarczająco trudne, aby przejść przez to, co zrobiłem”.

Chociaż szanse niektórych dzieci na chorobę afektywną dwubiegunową zwiększają czynniki genetyczne, istnieją sposoby leczenia tej choroby. Dr Ronald R. Fieve, psychofarmakolog prowadzący prywatną praktykę w Nowym Jorku, zauważa, że ​​leki zrewolucjonizowały życie osób z chorobą afektywną dwubiegunową i zapewniły skuteczne leczenie.

W celu złagodzenia wystąpienia choroby afektywnej dwubiegunowej zaburzenia u każdego dziecka z grupy ryzyka, jednak dr Fieve mówi, że ogólny stan zdrowia jest bardzo ważny: normalne wzorce snu, zdrowa dieta, regularne ćwiczenia oraz unikanie narkotyków i alkoholu. Brak snu lub poważny stres życiowy mogą przyspieszyć wystąpienie epizodu maniakalnego lub depresyjnego.

Brandi, lat 34, mieszka w Colorado Springs. Zdiagnozowano ją po pierwszej ciąży, w wyniku której wpadła w epizod manii, a leki ustabilizowały jej nastrój. Teraz ma dwie córki. Chociaż martwi się, że odziedziczą chorobę, mówi, że jest bardziej zaniepokojona tym, jak może wpłynąć na nią jej własna choroba afektywna dwubiegunowa. Jako rodzic z chorobą dwubiegunową ma tendencję do krzyczenia, podejmowania złych decyzji dotyczących jedzenia lub zakupów, a gdy objawy nasilają się, łatwo się denerwuje. „Martwię się, że coś im się uda. Bacznie obserwuję mojego 3-latka ”- mówi. „Muszę powtarzać sobie:„ To normalne zachowanie trzylatka. Ona jest po prostu w porządku. Więc myślę, że to nie kwestia obaw, że będzie dwubiegunowa tak bardzo, jak obawiam się, jak ona się stanie z powodu mojego dwubiegunowego.

Genetyka test dwubiegunowy na horyzoncie
Eksperci odkryli, że w chorobie dwubiegunowej może być zaangażowanych znacznie więcej genów, niż początkowo sądzili naukowcy.

Dr n. med. Alexander B. Niculescu III, adiunkt psychiatrii i neurobiologii medycznej z Indiana University School of Medicine pracują nad stworzeniem testu genetycznego, który wraz z innymi informacjami, takimi jak historia rodziny, oceniłby ryzyko rozwoju choroby u dziecka.

„Te testy być tylko kolejną informacją, która mówi, że możesz być na wyższym (lub niższym) ryzyku ”- mówi. „Twoje geny niekoniecznie są Twoim przeznaczeniem. Aby choroba się ujawniła, musisz mieć wpływ na środowisko - stres, narażenie na infekcje, neurotoksyny, leki. W końcu profilaktyka i wczesna interwencja u osób z grupy ryzyka mogą mieć duże znaczenie ”.

Dr. Niculescu i jego zespół opracowują również testy biomarkerów krwi, aby ocenić nasilenie choroby i zmierzyć odpowiedź na leczenie. „Gdy choroba już się ujawni, musimy mieć obiektywne narzędzia, aby lepiej leczyć ludzi i pomagać w personalizacji leczenia” - mówi. „Testy biomarkerów krwi są takimi narzędziami”. Zarówno testy genetyczne, jak i testy biomarkerów będą prawdopodobnie dostępne w ciągu najbliższych pięciu lat.