Mam poniżej pięciu stóp wzrostu z powodu rzadkiego stanu - ale to nie powstrzymało mnie przed ukończeniem 70 wyścigów z przeszkodami o kulach

Misty Diaz urodziła się z rozszczepem kręgosłupa, ale dopiero gdy miała 20 lat, spotkała inną osobę z tą chorobą. „Chodziłam po okolicy, myśląc, że jestem jedyną osobą, która ma tę niepełnosprawność” - mówi. Teraz, mając 30 lat, sportowiec z Los Angeles podróżuje po całym kraju, biegnąc na wyścigach i inspirując innych z niepełnosprawnościami (i bez).

Rozszczep kręgosłupa to wada wrodzona kręgosłupa i rdzenia kręgowego. W przypadku Diaz uszkodziło to jej kręgi L5. „Wpłynęło to na moje chodzenie, wzrost i pęcherz” - mówi. W rezultacie Diaz ma zaledwie 4'4 ”, waży 80 funtów i używa kul do poruszania się. To nie powstrzymało jej przed ukończeniem biegów na 5 i 10 km, półmaratonów, a nawet ekstremalnych torów z przeszkodami.

Dwa lata temu Diaz został pierwszym sportowcem adaptacyjnym, który ukończył Red Bull 400, 400- metr sprintem w górę skoczni narciarskiej w Parku Olimpijskim w Utah w Park City. Kiedy po raz pierwszy usłyszała o wyścigu w filmie na Facebooku, od razu wiedziała, że ​​musi spróbować. Diaz zaczęła trenować górną część ciała, ćwicząc dużo wiosłowania i wyciągania mięśni najszerszych, aby mogła pokonywać prawie pionowe nachylenie o kulach. Na szczyt dotarła w 35 minut. W 2018 roku zmniejszyła swój czas o całe 10 minut.

Diaz nie zawsze była sportowcem. Po 28-tak, 28-tej operacji, ciężkim rozstaniu i walce z ciężką depresją, Diaz pragnął dużej zmiany w życiu. Pamięta, jak pomyślała: „Mogę pozostać w tej sytuacji z nadzieją na inny rezultat, albo mogę przyjąć to, przez co przechodzę i czuję, i mogę spróbować czegoś zupełnie innego”. Wtedy właśnie odkryła fitness.

Diaz zaczęła od małych, wykonalnych celów: jej pierwszym kamieniem milowym było przedostanie się z jej mieszkania do skrzynki pocztowej. Potem chciała przejść cały blok; potem na pobliską plażę. „Byłam konsekwentna i głośno opowiadałam o swoich postępach” - mówi. „Pozytywna energia dodała mi sił, by chcieć robić więcej.”

Trochę więcej w końcu stało się charytatywnym spacerem na 5 km. Pojawiła się na wyścigu w fioletowej spódniczce tutu, czerwonej szmince i koszuli z kołnierzykiem. „Nie miałam pojęcia, co robię” - mówi - „ale ani razu nie brałam pod uwagę, że mam kule. Zacząłem, gdy wszyscy zaczynali, zatrzymywali się, gdy wszyscy się zatrzymywali, a przekroczenie tej linii było jak próg ponownego rozpoczęcia mojego życia ”.

Ten pierwszy wyścig zainspirował Diaza do zapisania się na drugi - i tym razem włożyć trochę więcej wysiłku w trening. „Nigdy nie byłam na siłowni, ale dostałam karnet na siłownię” - mówi. „Nie możesz po prostu wygooglować, jak używać bieżni, skoro o kulach” - niczego nie znajdziesz ”- mówi. Wejście na siłownię było przytłaczające, ale poradziła sobie z tym w sposób, w jaki radzi sobie z każdą przeszkodą: rób rzeczy powoli, ucz się na podstawie tego, co robią osoby nieadaptacyjne, zadawaj pytania i wykorzystuj swoje umiejętności rozwiązywania problemów, aby dowiedzieć się, w jaki sposób może naśladować ruchy.

Bycie super przyjaznym też nie bolało. „Chciałabym po prostu powiedzieć:„ Hej, chłopaki! ”- mówi energicznym ćwierkaniem. „Zaprzyjaźniłem się z kierownikiem siłowni, który widział, że mam problemy z dotarciem do rzeczy”. Kierownik dał jej przepustki dla gości, aby przyjaciele mogli bezpłatnie przyjść z nią poćwiczyć. „Byłem bardzo wdzięczny” - mówi Diaz. „Wiele osób zrezygnowałoby z pierwszej i drugiej wizyty, ale znalazłem to, co mi pomogło”.

Jej drugi bieg na 5 km zamienił się w więcej wyścigów, w tym półmaratony i ostatecznie wyścigi z przeszkodami. Mówi, że teraz skończyła 70 lat na całym świecie. Rasy dają jej wyjątkowy sposób na łączenie się z innymi ludźmi, którzy zwykle mogą być nieco bardziej ostrożni w stosunku do kogoś z jej stanem. „Ludzie wokół mnie mogą być onieśmieleni” - przyznaje. To jeden z powodów, dla których jej charakterystyczna czerwona szminka stała się podstawą wyścigów. „Dało to ludziom wejście, przełamanie lodów”. Komplement był łatwym początkiem rozmowy, a ona mówi, że zbudowała przyjaciół wyścigowych z prostego: „Podoba mi się twoja szminka”.

Dzięki łączności z mediami społecznościowymi poznała wirtualnych przyjaciół na całym świecie, także. Skontaktują się z nią rodzice, zainspirowani do ścigania się w imieniu swojego dziecka z rozszczepem kręgosłupa. Jest także mentorem dla dzieci z chorobą. „Nazywam je pięknymi kręgosłupami” - mówi. „Nigdy nie lubiłem być„ dziewczyną z rozszczepem kręgosłupa ”, ale po prostu wiedziałem, że jeśli będę kontynuował wyścig, powoli, ale na pewno zacznę odkrywać rzeczy o sobie i być może będę w stanie pomóc innym ludziom. ”

„ Kiedy spotykam kogoś z rozszczepem kręgosłupa, chcę, żeby wiedział, że wszystko jest możliwe ”- mówi Diaz. „Nadal możesz osiągnąć wszystko, co chcesz, po prostu możesz spróbować trochę bardziej”.