Jestem edytorem odchudzania 225 funtów. Pogódź się z tym.

Autor: Shaun Chavis

Mam problem z wagą odkąd skończyłem 6 lat. Ważyłem aż 256 funtów, a obecnie mam około 225. Przy tej wadze i stojąc 5 ' 4 ', moje BMI wynosi 38,6, co czyni mnie „otyłym” lub „skrajnie otyłym”, w zależności od tego, który wykres przeczytasz.

Pomyślałem, że wypowiem to na początku mojego bloga atour, bo na pewno ktoś przejrzy moje zdjęcie współautora i zorientuje się, że nie jestem szczupłą kobietą. Nigdy nie byłem mniejszy niż rozmiar 14 (chociaż nadal jestem zdeterminowany, aby dostać się do rozmiaru 12). I tak jak mój kolega z cukrzycy, Sean Kelley, wie więcej niż większość o swojej chorobie, ja wiem całkiem sporo o mojej.

Jest zabawna rzecz w naszym postrzeganiu osób z nadwagą. Akceptujemy fakt, że ludzie chorujący na cukrzycę, raka, celiakię lub jakąkolwiek inną chorobę wiedzą wystarczająco dużo, aby nauczyć resztę z nas kilku rzeczy. Ale nie oczekujemy, że ludzie, którzy zmagają się z dodatkowym tłuszczem, będą wiedzieć cokolwiek o tym, jak z nim walczyć. I naprawdę denerwuje niektórych, że ci, którzy uczą o zdrowym odżywianiu, mają oczywiste problemy z nadwagą.

Lata temu, Cooking Light, siostrzany magazyn Health, opublikował zdjęcia pracowników w grudniowym numerze. Personel miał wyżu demograficznego: jedna trzecia była w ciąży lub niedawno urodziła, kiedy robiono zdjęcie. Odpowiedź? Czytelnicy wysyłali paskudne listy o tym, jak grubi wyglądali. Jednak wśród personelu Cooking Light są zarejestrowani dietetycy i specjaliści od kuchni testowej, którzy rozumieją naukę zdrowego, przyjaznego dla diety gotowania lepiej niż większość kucharzy przeszkolonych w szkołach kulinarnych. (I, jeśli mnie pytasz, lepiej też niż ludzie, którzy robią beztłuszczowe sosy sałatkowe.)

Prawda jest taka, że ​​nawet mając wszystkie referencje, najpierw jesteśmy ludźmi. Większość życia spędziłem na próbach zrzucenia wagi, a kiedy dołączyłem do zespołu Health i zacząłem badać zarządzanie wagą jako redaktor, zyskałem cenną perspektywę. Wykorzystując mózg dziennikarza, pozwolę sobie cofnąć się i zająć się rozwiązywaniem problemów pod innym kątem. Od tamtej pory udało mi się z powodzeniem wykorzystać to, czego nauczyłem się jako dziennikarz, w kwestii odchudzania.

Oto, co 225-funtowy redaktor ds. Odchudzania może wnieść do dyskusji utraty wagi:

1. Lata odchudzania - byłem na nich i poza nimi od około 9 roku życia - ostro dopracowały mój miernik BS. Pominę Lemonade Cleanse i każde odrodzenie diety z kapustą, ponieważ ufam swojemu organizmowi tylko w planach odchudzania, które nauka i rozsądek podpowiadają mi, że powinny zadziałać, i zachęcam Was do zrobienia tego samego. (To powiedziawszy, to, co działa dla mnie, może nie działać dla ciebie. Nie ma jednej magicznej kuli.)

2. Lubię myśleć o moim magisterium z gastronomii (fantazyjnym sposobie opisania studiów z antropologii żywności, historii żywności, polityki żywieniowej itp.) Jako o filtrze `` uzyskaj prawdziwy '': pozwala mi zawsze pamiętać, że prawdziwi ludzie używają nauki że naukowcy wymyślają, aby dokonywać wyborów w kuchniach, sklepach spożywczych i restauracjach. (Skoro już jesteśmy na temat mojego CV, powinienem również ujawnić, że nie jestem zarejestrowanym dietetykiem). Słyszałem, jak studenci żywienia mówią: „Ale jeśli ludzie wiedzą, że tego potrzebują, dlaczego nie?”. Utrata masy ciała i odżywianie wydają się proste, kiedy wyklucza się kulturę, styl życia, osobiste preferencje, ludzką naturę i emocje. Ale nikt tak nie żyje.

3. Jak każdy inny redaktor zajmujący się odchudzaniem (i dobry dziennikarz), jestem podłączony do badań, ekspertów, źródeł - i być może najbardziej wartościowego sukcesu. Wszyscy słyszeliśmy te same, zmęczone statystyki o tym, jak niewielu ludzi skutecznie schudło i powstrzymało się. Jeśli szanse są tak duże, dlaczego nie dać z siebie wszystkiego i rozerwać pudełko kawy Häagen-Dazs Coffee & amp; Batoniki Almond Crunch? Ponieważ mimo że mam wiele do zrobienia, smakowałem sukcesem: schudłem 31 funtów i chodzę co najmniej trzy mile dziennie przez większość dni w tygodniu. Dostaję też e-maile, listy i zdjęcia od osób, które straciły 30, 50 i 100 funtów lub więcej. Właśnie w tym tygodniu usłyszałem od kobiety, która schudła 146 funtów. Nie żartuję - od czasu do czasu te historie doprowadzają mnie do łez lub biegania po korytarzu, chwytając kogokolwiek w zasięgu wzroku: „ohmigosz, czy wierzę, co ta kobieta ZROBIŁA?”. Kluczem do sukcesu, którym dzielą się ci czytelnicy, jest bogata skrytka, którą chętnie się z wami podzielę. Wspólny motyw? Cholera statystyki. Można to zrobić.

4. Empatia. Siedzenie przy biurku przed dietetykiem chudego minnie i rozmowa o pozbyciu się tłuszczu nie jest łatwe. Zastanawiasz się: „Czy ona też mnie osądzi?” Zawsze łatwiej mi było się zrelaksować i otworzyć się na moje zmagania, gdy wiem, że dietetyk jest na moim miejscu. (Weight Watchers wykorzystuje tę dynamikę: nowe osoby na diecie czują się trochę bardziej komfortowo, gdy wiedzą, że ich lider również ma nadwagę). Ktoś, kto borykał się z własnymi problemami z wagą, prawdopodobnie otrzyma rady, które zostały przetestowane w prawdziwym życiu, a kiedy jesteś próbując sprostać tym codziennym wyzwaniom, które mogą zrzucić Cię z celu, to jest rodzaj pomocy, której potrzebujesz. Kiedy podjąłem tę pracę, zapytałem jedną z moich przyjaciółek, szczupłą prezenterkę wiadomości, co myśli o redaktorze zajmującym się odchudzaniem ponad 200 funtów. Spojrzała na mnie i powiedziała: „Mogę wierzyć radom od kogoś, kto rzeczywiście musiał z tego skorzystać. Żartujesz? ”

Co sądzisz o tej debacie? Chciałbym również usłyszeć o twoich zmaganiach z utratą wagi io tym, jak sobie z nimi radzisz. Wyślij mi komentarz! Lub śledź mnie na Twitterze.