Nienawidziłem swojej pochwy. Wtedy dowiedziałem się, że to nie moja wina

Bez względu na to, ilu lekarzy widziałem, ból nie ustępował. Czułam się załamana.

Mojego chłopaka z liceum poznałam przez znajomego. Od razu się nim zauroczyłam. Był kilka lat starszy, poszedł do innej szkoły, prowadził samochód, a nawet miał trochę seksownego zarostu.

Dla mnie dorastającego nie mógł być fajniejszy. Byłem podekscytowany, że on też mnie polubił.

Był pierwszą osobą, z którą uprawiałem seks. Byłem młody i zdenerwowany, ale on był delikatny i miły. Mimo to ból był ogromny.

Czuł się, jakby próbował wepchnąć się do otworu, którego nie było. Kiedy w końcu mnie przeniknął, miałam wrażenie, że mój otwór pochwy był pokryty tysiącem drobnych nacięć z solą wcieraną w rany. Palenie i kłucie było tak nie do zniesienia, że ​​musieliśmy przestać.

„To będzie łatwe” - powiedział mi. „Pierwszy raz jest zawsze najgorszy”.

Ale tak się nie stało. Nie na długo. I przez większość mojej dorosłości nie wiedziałem dlaczego.

Od tego czasu po raz pierwszy spotkałem się z niezliczonymi lekarzami o bólu na przestrzeni lat. Zaproponowano wiele wyjaśnień, ale żadne nie utknęło.

W ostatniej klasie liceum poszedłem do specjalisty, aby wykonać wewnętrzne USG macicy i szyjki macicy. Kiedy sonda została włożona we mnie, powiedziałem sobie, że wszystko będzie dobrze. „Po prostu wytrzymaj ból” - pomyślałem - „a będziesz miał swoje odpowiedzi”. Ale testy okazały się puste.

Lekarz powiedział mi, że wszystko wygląda normalnie. Mogłem go zapewnić - nie było.

„Nie wiem, co się ze mną dzieje” - powtarzałem i płakałem mu w pierś. Czułam się jak porażka w seksie i porażka jako dziewczyna. Chciałem też móc cieszyć się seksem, jak wszyscy wokół mnie.

Złość i nienawiść do mojego ciała zaczęły we mnie narastać.

Uzyskanie odpowiedzi

Podczas studiów nadal obserwowałem stały strumień lekarzy. Najczęściej wysyłano mnie z receptą na leczenie infekcji dróg moczowych (ZUM). Miałem już wcześniej ZUM i wiedziałem, że cokolwiek się ze mną dzieje, jest bardzo, bardzo różne.

Mimo to zobowiązuję się. Nieuchronnie rozwinąłem infekcję drożdżakową od antybiotyków, których nie potrzebowałem, i wróciłem do apteki kilka dni później na kolejną kurację.

Moje życie było jak cyrk lekarstw, które nic nie dały, i atak ból i dyskomfort.

Czułem się samotny, sfrustrowany i uszkodzony.

Czasami próbowałem po prostu poradzić sobie z bólem. Uprawiając seks z partnerem, wchodziłam na górę i wpychałam głowę w poduszkę obok niego, gryząc ją, aby zablokować bolesne ukłucie.

Desperacko chciałem uprawiać seks jak wszyscy inni. Ale bez względu na to, ilu lekarzy widziałem, ból nie ustał. Poczułem się załamany.

Jak się okazuje, nie jestem sama - bolesny seks jest niezwykle powszechny.

W rzeczywistości, według American College of Obstetricians and Gynecologists, 3 na 4 kobiety doświadczają jakąś formę bolesnego seksu podczas ich życia. Istnieje wiele przyczyn, w tym dysfunkcja dna miednicy, wulwodynia, endometrioza, torbiele jajników i włókniaki.

Pewnego dnia trafiłam do kliniki dla kobiet i zdiagnozowano u mnie pochwicę, stan, który powoduje mimowolne kurczenie się mięśni wokół ujścia pochwy podczas penetracji. To sprawia, że ​​seks lub wkładanie tamponu jest wyjątkowo bolesne.

Trudno jest dokładnie określić, ile kobiet żyje z pochwicą, ponieważ stan ten jest często błędnie diagnozowany lub pozostawiony nierozpoznany. Po części dzieje się tak dlatego, że wiele kobiet nie mówi o swoich doświadczeniach. Jednak szacuje się, że 2 na 1000 kobiet doświadczy tego stanu w ciągu swojego życia.

Mój lekarz powiedział mi, że nie ma oficjalnej przyczyny pochwicy, ale zwykle wiąże się to z lękiem, strachem przed seksem lub przeszłą traumą. Jako osoba, która żyje z zespołem lęku uogólnionego, korelacja ta nie była dla mnie wielkim zaskoczeniem. Właściwie to wszystko zaczynało mieć sens.

Przez lata biłem się za coś, co nie tylko wymykało mi się spod kontroli, ale było też o wiele bardziej powszechne niż myślałem.

Nie byłem zepsuty. Byłam po prostu kobietą z niepokojem, poruszającą się po świecie, który nie rozumiał niuansów problemów zdrowotnych kobiet.

Nauka znajdowania przyjemności

Nie było lekarstwa na moją nowo zdiagnozowaną stan, ale było leczenie i zarządzanie. To nie była brzoskwinia, ale to był początek.

Leczenie polega na codziennym ściskaniu i rozluźnianiu mięśni pochwy, nakładaniu kremu odrętwiającego na pochwę i otwarcie pochwy, a następnie dotykaniu, a co najważniejsze, rozmawiać otwarcie o moim stanie z tymi, którym ufam. Dotyczy to mojego lekarza, bliskich przyjaciół i partnerów seksualnych.

Długo trwało, zanim dotarłem do miejsca, w którym mogłem nawet bawić się ideą przyjemności podczas seksu. To zawsze był bolesny ciężar, który trzeba znosić, zamiast cieszyć się nim.

Teraz, gdy miałem plan działania, zacząłem rozumieć, że pomimo mojego stanu mogę być pożądany seksualnie i że mogę mieć przyjemne doznania seksualne.

Cieszę się, że utrzymywałem się z lekarzami do Znalazłem rozwiązanie. Znalezienie odpowiedzi była frustrującą i wyczerpującą podróżą - ale jestem wdzięczny za posiadanie wiedzy o moim ciele i lekarza, któremu mogę zaufać.

Nauka o pochwicy i jej wpływie na mnie spowodowała, że ogromna waga spadła z moich ramion i spomiędzy moich prześcieradeł.

Jeśli doświadczasz bolesnego seksu, zachęcam Cię do zrobienia tego samego. Idź dalej, aż znajdziesz lekarza, który wysłucha i udzieli odpowiedzi, na które zasługujesz.

Bardziej niż cokolwiek innego, zachęcam Cię, abyś był spokojny o swoje ciało i traktował je z życzliwością i miłością.

Ta świadomość pozwoliła mi odejść i nauczyć się kochać swoje ciało, i zamiast tego moja pochwa.