Przeżyłam raka piersi, ale leczenie pozostawiło mi trwałe skutki uboczne, o których nikt nie mówi

Miałem 49 lat i od trzech lat nie miałem mammografii. Postanowiłem dać się złapać. Poszedłem na mammografię i sądząc po reakcji technika na obraz, byłem prawie pewien, że coś wymaga dalszego skanowania. Miałem USG na innej wizycie. Wysłali wyniki do mojego głównego lekarza, który powiedział mi, że mam raka.

Wykonałem rezonans magnetyczny piersi i znaleźli drugi guz w tej samej piersi. Chirurg piersi powiedział mi, że mam też wszystkie objawy zapalnego raka piersi; moje piersi były bardziej zaróżowione niż powinny i promieniowały ciepłem.

Zacząłem chemię miesiąc po mammografii. Chirurg chciał zmniejszyć pierwszy guz przed operacją, ponieważ był duży, a także chciała się upewnić, że rak się nie rozprzestrzeni. Chemia była na to najskuteczniejszym sposobem. Chodziłam na leczenie co drugi tydzień przez pięć miesięcy, potem przeszłam obustronną mastektomię. Kiedy doszedłem do siebie, przeszedłem 40 radioterapii, raz dziennie przez osiem tygodni.

Moje leczenie było intensywne, ponieważ był to bardzo duży guz i istniała możliwość zapalnego raka piersi. Kiedy przeszedłem promieniowanie, miałem 52 tygodnie na Herceptin i byłem na tamoksyfenie przez pięć lat.

We wrześniu będę wolny od raka przez siedem lat. Ale po drodze miałem niewielkie - i poważne - skutki uboczne. Niektóre były tymczasowe, jak nudności po chemii. Moim lekarzom udało się to opanować lekami przeciw nudnościom.

Inne są trwałe. Pierwszą rzeczą, na którą naprawdę zwróciłem uwagę, była neuropatia palców rąk i nóg, którą mam do dziś. Mam mrowienie, drętwienie - moje palce u rąk i nóg nie czują się dobrze. Nie biorę w tym celu żadnych leków, to po prostu coś, czego jestem świadomy i akceptuję. Jestem księgowym, więc na początku bałem się, że nie będę w stanie uruchomić 10-klawiszowego kalkulatora. To było przerażające, dopóki nie dowiedziałem się, że mogę.

Dzięki tamoksyfenowi, mniej więcej raz na miesiąc, odczuwam ból jak rozgrzany poker w kostkach lewej ręki. Trwa tylko kilka minut, po czym ustaje, ale to oślepiający ból.

Kiedy zaczynasz chemioterapię, lekarze mówią ci, że włosy wypadną. Myślisz, że to włosy na twojej głowie, zapominając, że masz włosy na innych częściach ciała. Ciekło mi z nosa i zdałem sobie sprawę, że straciłem wszystkie włosy z nosa. Z drugiej strony nie muszę tak często golić nóg.

Ze względu na intensywne promieniowanie nie mogłam poddać się typowej operacji rekonstrukcji piersi, więc ostatecznie dostałam głęboko dolnego nadbrzusza Perforator tętnicy lub klapa DIEP. Zasadniczo chirurg pobiera tkankę z brzucha i wycina z niej piersi. Mój zabieg trwał ponad 12 godzin. Miałem drugą operację w celu udoskonalenia, a potem kolejną, aby odbudować sutki.

„Chemia mózg” była absolutnym koszmarem. Miałem prawie fotograficzną pamięć, zanim to wszystko się zaczęło. Po chemioterapii spojrzałem na kogoś, kogo znałem ze swojego kościoła od 20 lat i musiałem przeprosić, ponieważ nie pamiętałem jego nazwiska. To takie frustrujące.

Od czasu ukończenia chemii moja pamięć wróciła do prawdopodobnie 98-99% tego, czym była, ale od czasu do czasu nadal będę mieć przypadek, w którym po prostu mam ten blok i Przypisuję to chemii mózgu. Kilka miesięcy temu ponownie zacząłem mieć objawy chemii mózgu, a także zamglenie, niewyraźne widzenie i bóle głowy. Nie byłem w stanie wykonać prostego zadania matematycznego w mojej głowie, który normalnie byłbym w stanie rozwiązać bez namysłu. Mój mózg po prostu nie funkcjonował tak, jak zwykle. Mój onkolog wysłał mnie na rezonans magnetyczny, aby upewnić się, że to nie jest rak mózgu, i na szczęście tak nie było. (Zamglone oczy pochodziły z zespołu suchego oka.)

Aby otrzymywać nasze najważniejsze artykuły do ​​skrzynki odbiorczej, zapisz się do biuletynu Zdrowy tryb życia

Jeszcze raz bałem się, że rak wrócił lub się rozprzestrzenił. Położyłem rękę na piersi i poczułem coś, co wydawało mi się guzkiem w mojej prawej piersi, tej, która miała raka i jest teraz w zasadzie tkanką brzucha. Dowiedziałem się, że to martwica tłuszczu; promieniowanie nadal zabijało tkanki.

Sprawdzano mnie co sześć miesięcy. Jestem bardzo świadomy każdego bólu i bólu w moim ciele. Ale każdego dnia żyję pełnią życia, ponieważ jutro nie jest gwarantowane.