Utrzymałem kontrolę nad moim leczeniem raka piersi, tocząc się z stemplami

„Możliwość dostosowania się do każdego skrętu i skrętu ma kluczowe znaczenie.” (TWILAH RICHARDSON) W przypadku 51-letniej Twilah Richardson nigdy nie było wątpliwości, że przez cały czas będzie liderem w leczeniu raka piersi. „Nie mogę sobie wyobrazić, jak można przetrwać to doświadczenie w nienaruszonym stanie bez przejęcia kontroli w jak największym stopniu” - mówi. Jak się jednak okazało, kierownictwo czasami oznaczało nauczenie się ulegania nieprzewidywalności choroby.

Plan pierwszy: chemioterapia i lumpektomia
Kiedy pierwszy chirurg Richardson zalecił podwójną mastektomię po 2007 roku rozpoznanie inwazyjnego raka przewodowego, zaprotestowała. „Nie byłam psychicznie przygotowana na obustronną mastektomię” - wspomina 50-letnia Richardson.

Zamiast tego poszła na sugestię swojego chirurga piersi - próbując zmniejszyć guz chemioterapią, aby był wystarczająco mały do lumpektomii. „Ze względu na wielkość guza w stosunku do mojej całkowitej masy piersi, usunięcie całego guza byłoby bardzo oszpecające. Więc kiedy wspomniał mi o opcji neoadiuwantowej, przeskoczyłem przez to wszystko.

Ale w przypadku Richardsona, który mieszka w Allentown w Pensylwanii, sprawy nie poszły zgodnie z planem .: guz. „Co dwa tygodnie wykonywałam zabieg, a następnie po czwartym zabiegu ponownie odwiedzałam chirurga piersi i nie miało to zauważalnego wpływu na guz” - mówi. „Średnica była prawie taka sama”.

Więcej o opcjach leczenia

Plan drugi: podwójna mastektomia
Ostatecznie Richardson musiał usunąć obie piersi w czerwcu 2007 r. „Nie chciałam, żeby w drugiej piersi powróciła i wiedziałam, że kosmetyki będą lepsze. Mój lekarz powiedział, że całkowicie się ze mną zgadza. Jego powody były kliniczne, a moje emocjonalne, ale w tamtym czasie nie było zbyt wiele emocji - szczerze mówiąc czułam się zimno i wyrachowana ”.

Następna strona: Więcej chemii Plan trzeci: więcej chemia (plus radioterapia)
Richardson po raz kolejny wymyśliła swój plan leczenia po wycięciu węzła pachowego w lipcu 2007 r., który okazał się negatywny, kiedy jej chirurg stwierdził, że zakończyła leczenie. „Potem poszłam do mojego onkologa i powiedział, że nie ma już żadnej terapii, którą mógłby zaoferować” - wspomina. Ale Richardson nie skończył.

Poszła na University of Pennsylvania i spotkała się z innym onkologiem, który zalecił więcej chemii, po której Richardson podał 33 radioterapie, które ostatecznie zakończyły się w styczniu 2008 roku.

Wyboista, ale edukacyjna droga powrotu do zdrowia
Richardson przetrwała wzloty i upadki leczenia po nauczeniu się jednej kluczowej umiejętności, mówi: „Umiejętność dostosowania się do każdego zakrętu i zwrotu jest kluczowa. Dowiedziałem się, że onkolodzy tak naprawdę niewiele wiedzą o tej chorobie. Postępują zgodnie z zalecanym protokołem i nie mają pojęcia o wyniku poza opublikowanymi statystykami. ”

A jeśli chodzi o to, czego się o sobie dowiedziała:„ Wyobrażanie sobie, że plan jest prosty, a następnie przekonanie się, że trzeba dostosowywać się, gdy plan zmienia się z powodu nowych informacji. Dowiedziałem się, że my, ludzie, jesteśmy niesamowicie odporni i psychicznie zdolni do powrotu do złych wiadomości ”.