Ja to zrobiłem

(KATHERINE ELMORE) Zostanie niepalącym przypomina mi, jak to jest rozpocząć nową pracę. Wiesz, co masz zrobić, ale nie masz pojęcia, jak to osiągnąć. Pierwsze kilka dni spędzasz na zastanawianiu się nad ekspresem do kawy i wkładaniu błędów do niszczarki. Tydzień kończysz żałując, że nie możesz wrócić do swojej starej pracy, w której ludzie rozumieli Ciebie.

Potem sytuacja trochę się poprawiła. Wymyślasz dzbanek do kawy, jakaś dusza pokazuje ci, jak obsługiwać kserokopiarkę i znajdujesz dobre miejsce na lunch. Pochwała od szefa pomaga, ale podejrzewasz recepcjonistkę o próbę sabotowania Twojej pracy.

Po 21 dniach sytuacja diametralnie się zmienia. Opanowałeś bazę danych, a recepcjonistka zdała sobie sprawę, że dasz radę, i przeszła do słabszej zdobyczy. Wygląda na to, że twój pierwszy dzień minął milion lat.

Tak więc teraz jestem. Początek z pewnością był trudny, ale przynajmniej wydaje się, że minęło całe życie. Jestem po drugiej stronie!

Dla mnie było o wiele więcej niż ustalenie daty rzucenia palenia i kupienie gumy nikotynowej. Jest cały nowy zestaw umiejętności do nauczenia się, a następnie opanowania. Wymagało to praktyki i kilku prób i błędów. Każdy mały sukces opierał się na tym, co było wcześniej, aż stał się moim nowym sposobem na życie.

Nauczyłem się, jak zatankować zbiornik paliwa bez wchodzenia do sklepu po naprawę. Wymyśliłem, jak zakończyć dzień bez papierosa i jeździć godzinami bez myśli o paleniu. I tak - zdałem nawet egzaminy w szkole prawniczej celująco.

Jedną rzeczą wspólną dla wszystkich programów rzucania palenia jest to, że absolutnie musisz siebie wynagrodzić. Dużo myślałem o swojej nagrodzie. Jasne, papierosy są drogie, ale biorąc pod uwagę wysokie koszty utrzymania w dzisiejszych czasach, nadal musiałem myśleć na małą skalę. Jednak chciałem czegoś trwalszego niż wakacje lub przyjęcie.

Po wielu namyśle zdecydowałem ostatecznie - choć może się to wydawać nudne - że nie pachnie jak popielniczka i nie muszę mieć tej okropnej potrzeby posiadania papieros w pobliżu jest przyjemniejszy niż cokolwiek, co mógłbym sobie wymyślić. Następnie mam dodatkowe dziesięć funtów jako trwałe przypomnienie moich osiągnięć. Uważam, że każdy centymetr tłuszczu został dobrze i naprawdę zasłużony.

W końcu się skończył i nie żałuję ani minuty. Jeśli cokolwiek powstrzymuje mnie przed powrotem do starych zwyczajów, to jest to pewność, że nigdy więcej nie chcę przez to przechodzić.

To jest ostatni post Katherine o rzucaniu palenia.

Przeczytaj poprzednie posty Katherine:
Rezygnacja podczas egzaminów końcowych: mój najtrudniejszy test (6 sierpnia 2008)
Słoń w pokoju (30 lipca 2008)
James Bond próbował zahipnotyzować Ja rzucić palenie (23 lipca 2008)
Rzucam palenie! (I Think) (16 lipca 2008)
I Quitting Tomorrow (9 lipca 2008)

Przeczytaj także blog Libby o rzucaniu palenia