Zatrudniłem trenera snu - i faktycznie zrobiło to dużą różnicę

Dawno, dawno temu moje fantazje w sypialni dotyczyły George'a Clooneya lub Brada Pitta. W dzisiejszych czasach moim największym pragnieniem jest dobry sen. Próbowałem wszystkiego, od herbaty rumiankowej po środki nasenne OTC, ale nadal walczę o przetrwanie sześciu (najwyżej) niespokojnych godzin. Zbyt wiele dni jest przesiąkniętych wyczerpaniem.

Dlatego zdecydowałem się zatrudnić osobistego trenera snu. Tak, to jest jedna rzecz: wraz z mnożeniem się trenerów życiowych i trenerów fitness ma sens tylko to, że następny będzie sen. Wielu trenerów snu stosuje podejście holistyczne, badając nawyki stylu życia i środowisko domowe, aby stworzyć spersonalizowany plan, który pomoże Ci przetrwać noc. (Każdy, kto cierpi na bezsenność przez ponad trzy miesiące, powinien najpierw udać się do lekarza, aby wykluczyć problem medyczny). Może potrzebuję tylko jednej indywidualnej porady, aby powstrzymać rzucanie i obracanie się.

Jak Ścigam się, żeby przygotować się na wizytę domową Ingrid Prueher, zastanawiam się, czy powinienem zaproponować jej filiżankę kawy, czy też od razu dałoby mi to czarny ślad w jej książce. Wypełniłem już formularz online o mojej historii medycznej, diecie i nawykach związanych ze stylem życia, jak często budzę się w nocy (często) i moim zdrowiu psychicznym (co byłoby o wiele lepsze, gdybym więcej spał).

Kiedy Ingrid przyjeżdża o 11 rano, ma przy sobie prześcieradła, które regulują przepływ powietrza, poduszkę wykonaną z materiału kontrolującego klimat i dobraną do mojego typu ciała i pozycji do spania (obie z Bedgear) - oraz dużą kawę. `` Kofeina jest OK przed 14:00 '', mówi mi z uśmiechem. Swoją łagodną postawą i pięknymi (wypoczętymi!) Oczami natychmiast mnie uspokaja.

Ingrid, certyfikowana przez Family Sleep Institute, rozpoczęła karierę, pomagając rodzicom w szkoleniu ich dzieci, ale kiedy zobaczyła wyczerpanie żniw przyjmowała także dorosłych, poszerzyła swoją praktykę, lecząc niespokojnych śpiących od niemowląt po starców. (Pobiera 250 dolarów za miesięczną paczkę).

„Ludzie dużo mówią o spaniu”, mówi Ingrid, „ale tak naprawdę nie chcą robić nic, aby zmienić swoje przyzwyczajenia”. Zapewniam ją, że jestem gotowa na przemianę, a ona podaje kilka wskazówek: ogranicz cukier, unikaj ciężkich posiłków późno w nocy, przestań pić kofeinę po 14, zrezygnuj z forsownych ćwiczeń po 17, trzymaj się jednego kieliszka wina do obiadu, wyciąć ekrany na godzinę przed pójściem spać i napisać listę rzeczy do zrobienia przed pójściem spać (pomoże mi to uniknąć obsesji na punkcie swobodnych myśli).

Kiedy prowadzę Ingrid z powrotem do sypialni, ociąga się w drzwiach. - Jak się czujesz w tym pokoju? ona pyta. „Spokojnie” - odpowiadam z przekonaniem. Unosi jedną brew. 'Naprawdę?' 'Niespokojny?' Odpowiadam słabo.

„Nie stworzyłeś przystani dla snu i szczęścia” - głosi. Jej głos pozostaje delikatny, ale jest pewność, która nie znosi sporu. „Masz w całym domu rodzinne zdjęcia - dlaczego ich tu nie ma? Musisz umieścić zdjęcie swojego szczęśliwego miejsca, które będzie pierwszą rzeczą, którą zobaczysz każdego ranka. Im jesteś szczęśliwszy, tym lepiej śpisz. ''

Ściany w kolorze khaki i biały dywan przechodzą aprobatę (czerwony byłby zbyt pobudzający), ale kiedy patrzy na mój wentylator sufitowy, jest rozczarowana, że ​​szpieguje kurz na ostrzach. „Konieczne jest częste odkurzanie i sprzątanie, zwłaszcza jeśli w sypialni masz wykładzinę dywanową. Kurz może obniżyć jakość powietrza, co jest ważne dla dobrego snu w nocy.

Zapewniam ją, że poprawię zabawę w sprzątanie, utrzymam pokój w temperaturze od 68 do 72 stopni, posypam dyfuzor olejkiem lawendowym przyniosła i prowadziła go bez przerwy przez całą noc. (Podobnie jak w przypadku klimatyzatorów, każde zatrzymanie i wyjście może zakłócić sen. To tyle, jeśli chodzi o „tryb oszczędzania energii”).

Ingrid podchodzi do mojego stolika nocnego i podnosi budzik, który ja celowo wybrał, ponieważ świeci się tylko po naciśnięciu. Amatorski ruch: gdy już jest włączony, cyfry emitują zakłócające sen niebieskie światło. „Czy to nie lepsze niż sprawdzenie telefonu?” Protestuję. „Nie musisz znać godziny” - mówi. - Ustaw alarm i umieść go po drugiej stronie pokoju. Jeśli nie odpalił, nie pora wstawać ”.

Odwraca się do mojego łóżka i kręci głową, słysząc liczbę poduszek. „Większość ludzi śpi z dwiema lub trzema poduszkami, ale kiedy głowa jest tak mocno podparta, ma tendencję do opadania do przodu, blokując przepływ powietrza” - wyjaśnia. „Może również wywierać nacisk na mięśnie ramion i szyi”. Mówi, że jedna dobra poduszka jest idealna.

Nie jest również zadowolona, ​​że ​​śpię na prawym boku: „Najlepiej spać na lewym boku, aby ułatwić przepływ krwi przez całą noc”. Zdesperowany, by uniknąć próby tej zmiany, potajemnie przysięgam, że po wyjściu Ingrid otrzymam drugą, miejmy nadzieję, sprzeczną opinię. (Niestety, moja druga opinia jest zgodna: „Krew pochodząca z dolnej połowy ciała jest doprowadzana do serca przez dużą żyłę po prawej stronie” - mówi dr Neomi Shah, ekspert ds. Snu z Icahn School of Medicine na Góra Synaj w Nowym Jorku. Spanie po prawej stronie może ścisnąć tę żyłę.)

Ingrid zachowuje najsurowszą krytykę na koniec: duży telewizor z płaskim ekranem naprzeciw mojego łóżka musi zniknąć. „Twoje łóżko służy wyłącznie do seksu i snu” - mówi. (Mamroczę, że myślenie o próbie przekonania firmy kablowej, aby przyjechała do mojego mieszkania, nie pozwoli mi zasnąć w nocy.)

Pierwszej nocy włączam dyfuzor i wypróbowuję nową poduszkę, którą jest miękki, fajny i wspierający - zmiana gry. Położyłem zdjęcie mojej córki na stoliku nocnym i rzeczywiście wywołuje u mnie uśmiech. Ale wciąż budzę się wiele razy.

Po trzech nocach zdaję sobie sprawę, że muszę być poważny. Odkładam iPada i telefon na godzinę przed snem, pomijam wino i cukier, czytam zamiast oglądać telewizję - i zasypiam o 21:00. A co najważniejsze, zasypiam przez siedem godzin.

Teraz, po kilku tygodniach, zdecydowanie lepiej śpię. Nabrałem zwyczaju zostawiania otwartych okien (na świeże powietrze), spryskiwania olejkiem lawendowym pod moją jedną idealną poduszką i ograniczania czasu spędzanego przed ekranem.

Są rzeczy, których nie mogę zmienić: Po całym życiu śpiąc na prawym boku, nie mogę przejść na lewo; Mam wskaźnik sukcesu 50-50 polegający na tym, że nie sprawdzam godziny, jeśli budzę się w środku nocy. I nadal nie przestawiłem telewizora (przepraszam, Ingrid!). Ale siedzę na szezlongu i oglądam, zamiast leżeć w łóżku, a kiedy skończę, rzucam koc na plan. Pewnego dnia zastąpię go gigantycznym zdjęciem mojego szczęśliwego miejsca, ale przynajmniej na razie jestem w połowie drogi do mojej przystani.