Ukryłem swoje „strasznie duże” ramiona przez 29 lat. Oto dlaczego w końcu ich objąłem - i moja własna siła

„No tak” - powiedział. „Twoje ramiona wyglądają tam trochę przerażająco”.

Komentarz - jedna z tych przebiegłej krytyki udającej żart - pochodzi od dwudziestokilkuletniego faceta, z którym byłem wtedy na trzech randkach . Teraz, lata później, to jedyna rzecz, którą naprawdę pamiętam z letniej przygody - nie imię, ale pojedynczy, wycinający sentyment od kogoś, kogo tak desperacko chciałem polubić: byłem za duży.

Oczywiście, przy 5'10 ”i 175 funtach, nie był to pierwszy raz, kiedy usłyszałem komentarz na temat mojego wzrostu: były trener piłkarski juniorów ustawiał mnie na ławce, aż„ trochę straciłem na wadze ”. Kiedy przechodziłem obok, chichotali w podstawówce. Pewien były chłopak powiedział mi, trzymając mnie za brzuszek, że uwielbia, gdy dziewczyny robiły brzuszki i przysiady, a nie wyciskały ramiona i klatkę piersiową.

Zasadniczo zajmuję dużo miejsca - zawsze przeżyłem - i spędziłem większą część ostatnich 29 lat na Ziemi, próbując walczyć z ramą, do której stworzyła mnie natura.

Pierwszą miesiączkę dostałem w wieku 12 lat, a powitanie Nowe hormony były słodko-gorzkie: od razu stałem się atletyczny, górując nad kolegami z drużyny i przeciwnikami w szkole i w piłce nożnej, i byłem uważany za atut na boisku. Ale gdy tylko wyszedłem z siłowni, dokuczano mi, że wyglądam „jak koleś”. Co gorsza, wykiełkowałem dziesiątki dużych cystowych pryszczów - przypadek tak poważny, że mój dermatolog nie mógł leczyć mnie miejscowymi lekami, więc musiałem przejść na lek o nazwie Accutane.

Oczywiście, za to wszystko odpowiedzialne były moje hormony, ale jako 12-latek po raz pierwszy usłyszałem to słowo: hormony. Natychmiast skojarzyłem je z jakimś rodzajem trucizny - ohydnym płynem odpowiedzialnym za nadanie mi takiego wyglądu.

Podczas gdy Accutane oczyszczał moją twarz, robił to tylko tymczasowo. Kiedy miałem dwadzieścia kilka lat, pryszcze powróciły. Mój dermatolog zalecił wizytę u endokrynologa lub lekarza specjalizującego się w hormonach, aby sprawdzić, czy może lepiej dopasować receptę na mój nawracający trądzik.

Kiedy endokrynolog zadzwonił z moimi wynikami, jej głos był poważny- Powiedziała mi, że mam „nienormalnie wysoki” poziom androgenów (lub męskich hormonów, takich jak testosteron) jak na kobietę i natychmiast zaleciłam pigułkę antykoncepcyjną o wysokiej zawartości estrogenu, aby przeciwdziałać efektom ubocznym. (Do Twojej wiadomości: Wszystkie ciała kobiet i mężczyzn wytwarzają androgeny - a ciała kobiet powodują, że te androgeny są przekształcane w estrogen, główny hormon żeński.)

Spędzałem duże poranki przyklejone do lustro o wysokiej rozdzielczości, wyrywające ostatnie zabłąkane włosy na brodzie lub szyi - tylko po to, by później na stałe je wytracić laserem. Stałam się też szczególnie biegła w makijażu, ucząc się, jak zakryć trądzik i dawne blizny nieskazitelnymi efektami.

Mój nowy program ćwiczeń również mnie nieszczęśliwy: biegałam bez celu przez dwadzieścia minut, chwiejąc się z czystego nuda i zmęczone nogi. Czas spędzony na tych maszynach wydawał się monotonny i uciążliwy, a ja nigdy nie czułem się potężny, jak kiedyś, gdy byłem młodszy i uprawiałem sport. Próbowałem też zmienić sposób odżywiania, starając się maksymalnie ograniczyć spożycie i polegając na sałatkach przy jak największej liczbie posiłków. Mięso, ser i chleb - w zasadzie każde pożywienie - były wrogami.

Przeprowadzka odbiła się na mnie emocjonalnie i czułem, że muszę odkrywać moje nowe miasto w sposób, który pomógłby mi być towarzyski i aktywny, więc zapisałem się do aplikacji treningowych, takich jak ClassPass i MINDBODY.

Zajęcia oparte na sile, które brałem w szczególności, dały mi ujście dla mojej stłumionej energii i rywalizacji. Po raz pierwszy, odkąd dorastałem, kiedy grałem w piłkę nożną, ćwiczenia stały się mniej środkiem do osiągnięcia określonego typu sylwetki, a bardziej sposobem na rywalizację - poprzez większą liczbę powtórzeń, większe ciężary i szybsze sprinty - zarówno przeciwko sobie, jak i tych wokół mnie.

Ale kiedy zacząłem podnosić ciężary, miałem wrażenie, że moje ciało rozkwitło - i niekoniecznie w dobry sposób. Moje ramiona, ręce, plecy, nogi; wszystko właśnie urosło - ale, co zaskakujące, wzrosły też moje poziomy energii i pewności siebie. To był wyraźny kontrast od czasu, gdy spędzałem godziny na orbitreku i ograniczałem spożycie pokarmu. Czułam, że w końcu pogodzę się z faktem, że może nigdy nie będę najchudszą dziewczyną - ale do cholery mogę być jedną z najsilniejszych.

Okazuje się, że jest całkiem prosta odpowiedź: to wszystko wraca do mojego wysokiego poziomu androgenów, mówi Anna M. Cabeca, DO, FACOG, była ekspertka w dziedzinie położnictwa i zdrowia kobiet. Ma też dla nich nieco mniej groźne imię: „geny wojownika” - i nie są to problem, w który dorastałem.

„Kiedy rozmawiam z dziewczynami i kobietami z wyższymi androgenami, chcę, żeby wiedziały, że to nie są„ grube ”ani„ brzydkie ”geny. To etykieta i mit ”- mówi. „Masz niesamowity potencjał genetyczny”, powiedziała mi, zauważając, że kobiety z wyższymi androgenami często mają większą zdolność do budowania mięśni. Istnieją również badania, które to potwierdzają: badanie z 2015 roku w czasopiśmie Gynecological Endocrinology wykazało, że kobiety z zespołem policystycznych jajników (PCOS - stan hormonalny związany z posiadaniem większej ilości androgenów) miały większą siłę mięśni, prawdopodobnie w stosunku do ich wyższego androgenów.

Oczywiście wyższy poziom androgenów u kobiet może mieć również negatywny wpływ na organizm. (Przykład A: moje problemy z trądzikiem i niechciany porost włosów w dzieciństwie). Jednak według dr Cabeca wyższy poziom androgenów może przyczyniać się do większego prawdopodobieństwa otyłości lub nadwagi. W jednym z artykułów przeglądowych z 2019 r. Z czasopisma Frontiers of Hormone Research przedstawiono, że „nadmiar androgenów często wiąże się ze stanami otyłości w każdym wieku”, dodając, że nadmiar androgenów jest najbardziej związany z tłuszczem trzewnym lub tłuszczem, który rozwija się i jest przechowywany w brzucha i jest ściśle powiązany ze zwiększonym ryzykiem chorób metabolicznych, takich jak cukrzyca.

Dr. Sugestia Cabeki, aby moje ciało było silne i zbierało jak najwięcej pozytywów (i jak mało negatywów) mojego wysokiego poziomu androgenów? Aby dalej ćwiczyć - i tak, oznacza to podnoszenie ciężarów - aby uniknąć siedzącego trybu życia i być może przybierać więcej tłuszczu trzewnego niż powinienem.

W głębi duszy zawsze tęsknię za smukłą ramą w kształcie klepsydry - ale moja siła pomogła mi zrozumieć, że moje ciało zostało zaprojektowane w innym celu, który nie polega wyłącznie na estetyce.

Pomaga również uświadomić sobie, jak daleko odeszłam od moich nastoletnich lat, kiedy moje ciało sprawiło, że poczułem się potwornie. Teraz, kiedy testuję swoje maksimum pięciu powtórzeń na mojej siłowni (czyli podnosząc tyle, ile mogę przez pięć powtórzeń), nie czuję się nieporęczny - czuję się jak superbohater.