Nienawidzę swoich ud - dlatego trzymam się krótkich spódniczek

Nienawidzę swoich nóg. Jasne, są stonowane i mocne, ale po tym, jak przyjaciel nazwał je „krzepkimi”, ciężko było mi odsłaniać coś powyżej kolana. Są pierwszym miejscem, w którym przybieram na wadze, ostatnim miejscem, w którym ją tracę, i nawet przy mojej wielkiej wadze nadal mnie prześladują.

Przez lata ciężko pracowałem, aby utrzymać moją zakryte nogi. Do pracy noszę eleganckie spodnie, jeansy podczas spotkań z przyjaciółmi i legginsy do ćwiczeń. Nawet latem zamiast sukienki lub spódnicy wybiorę parę kaprysów lub lekkich spodni. Noszenie sukienki powyżej kolan jest dla mnie stresujące - tak bardzo nienawidzę swoich ud! Jeśli zobaczę, jak duże i umięśnione są moje nogi, wszyscy też to zauważą!

Chociaż mogłem porzucić większość moich niezdrowych nawyków, nadal nie byłem w stanie pozbyć się tej mentalnej blokady. W ostatni weekend udaliśmy się z mężem do Vermont na wesele przyjaciela i spakowałam długą sukienkę, która zakrywała moje „krzepkie” nogi. Ale w chwili, gdy wysiedliśmy z samochodu, uderzyła nas ogromna fala ciepła i wilgoci, i wiedziałem, że pożałowałabym wyboru stroju. Do ceremonii pozostało jeszcze kilka godzin, więc razem z mężem wybraliśmy się na krótką wycieczkę do centrum Burlington, aby znaleźć dla mnie fajniejszą opcję ubrania. Moim pierwszym odruchem było sięgnięcie po najdłuższą tam sukienkę, ale doszłam do wniosku, że na letnim weselu wszyscy będą skupieni na młodej pary, więc nikt nawet nie zauważył, że moje nogi wystają spod sukienki. Przymierzałam kilka krótszych sukienek i ostatecznie (choć nerwowo) kupiłam taką, która mi się podobała.

Spędziłam pierwszą część ceremonii, nie mogąc się doczekać moich nowo odsłoniętych nóg, ale Kiedy zaczęło się przyjęcie, zdałem sobie sprawę, że nikt nie skupia się na rozmiarze moich ud. I wkrótce przyszło mi do głowy, że tak naprawdę nie krępują mnie moje nogi. Najcięższą bitwą było założenie po raz pierwszy krótkiej sukienki. Ukryta pod długą sukienką nigdy nie musiałam myśleć o swojej nienawiści do nich. Ale kiedy znaleźli się na widoku, zdałem sobie sprawę, hej, nie wyglądam tak źle! W końcu te muskularne nogi przebiegły 13,1 mil podczas półmaratonu zeszłej wiosny i przeszły trzy maratony, zbierając pieniądze dla Boston's Jimmy Fund. Tak łatwo jest dać się wciągnąć w małe rzeczy, ale kiedy myślę o tym, jak daleko zaszedłem w mojej podróży odchudzającej, mniej obchodzą mnie drobne szczegóły, a bardziej to, jak się czuję na moim FGW. Te nogi bardzo mi pomogły, więc przynajmniej mogę rzucić im od czasu do czasu kość - i krótką spódniczkę.

Jak nauczyłeś się obejmować swoją najmniej ulubioną część ciała?