Dostałem półpaśca jako zdrowy 34-latek i był to najgorszy ból, jaki kiedykolwiek odczułem

Kilka tygodni po moich 34. urodzinach wybraliśmy się z mężem na sobotnią wycieczkę - cotygodniowy rytuał, który rozpoczęliśmy po przeprowadzce do regionu Catskill Mountains w stanie Nowy Jork kilka miesięcy wcześniej. Czułam się trochę źle z pogodą i miałam nadzieję, że świeże jesienne powietrze dobrze mi zrobi.

Nie. Później tej nocy miałem dreszcze, a moja skóra była dziwnie wrażliwa, jakbyś chorował na grypę. Poza tym czułem się, jakbym naciągnął mięsień w plecach lub klatce piersiowej; kiedy oddychałem lub rozciągałem się w określony sposób, dostaję bólu w całym ciele. Winiłem za to jogę.

Przez następne dwa dni moje ciało nadal zdradzało mnie w dziwny sposób. Pod pachą i w dolnej części pleców pojawiły się bolesne czerwone ślady; Na początku przypisałem to do nowego stanika sportowego, który nosiłem podczas wędrówki, ale kiedy zaczęły rosnąć zarówno pod względem rozmiaru, jak i bólu, zastanawiałem się, czy pająk ugryzł mnie we śnie. Kiedy próbowałem pozbyć się piany dziwnego bólu mięśni w plecach i klatce piersiowej, przysięgam, że prawie zemdlałem - moje plecy były jak ogień. W tym momencie zdumiewało mnie moje głupie szczęście: kto ciągnie mięśnie, zachoruje na grypę i zostaje zaatakowany przez robaki (lub naprawdę okropny stanik sportowy) w ciągu tych samych kilku dni?

Wtorek— co było dniem wyborów 2016 - obudziłam się nie czując się lepiej, więc mój mąż zasugerował, żebym wezwała lekarza. „Chcesz się upewnić, że nie masz na przykład półpaśca czy czegoś takiego” - powiedział. Przewróciłem oczami. „Nie mam półpaśca ” - powiedziałem. „Ludzie po trzydziestce nie chorują na półpasiec - przynajmniej nie ci, którzy biegają półmaratony i zarabiają na życie pisząc o zdrowiu”.

Mimo to szukałem w Google. A kiedy przeczytałem opis i zobaczyłem zdjęcia, usta mi opadły. Czerwona, bolesna wysypka na górnej części tułowia, po jednej stronie ciała. Objawy grypopodobne. Wrażliwość na dotyk. Ból w klatce piersiowej. O cholera: miałem wszystkie objawy półpaśca!

Będąc nowy w mieście, znalazłem się w gabinecie pierwszego lekarza, który mógł mnie wcisnąć. Mogłem powiedzieć, że pierwszy lekarz, który mnie zobaczył, zwątpił w siebie- diagnoza. Po obejrzeniu mnie wyszła z pokoju, aby skonsultować się z bardziej doświadczonym lekarzem.

Ten lekarz również był sceptyczny, dopóki nie zobaczył moich pleców. Chociaż wysypka była na wczesnym etapie, potwierdził, że wygląda jak półpasiec. I chociaż było to zaskakujące, zobaczyć to u kogoś takiego jak ja, nie było to niespotykane.

Zapytał, czy ostatnio byłam pod dużym stresem, ponieważ półpasiec i stres są często ze sobą powiązane. Śmiałem się: przeprowadziłem się na północ, aby uciec od stresującego życia w Nowym Jorku!

Z drugiej strony, ostatnio kupiłem dom, wyprowadziłem się od znajomych, zacząłem nową pracę w domu pracę i przeszedł z gospodarstwa domowego o dwóch dochodach do gospodarstwa o jednym dochodzie. (Mój mąż rzucił pracę w mieście i nie znalazł jeszcze nowej). A ja byłem bardziej niż zwykle podekscytowany wyborami, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Tak więc, tak, wydaje mi się, że sytuacja nadal była stresująca.

Lekarz powiedział mi, żebym unikał bliskiego kontaktu z kimkolwiek, kto nie miał ospy wietrznej. Półpasiec i ospa wietrzna są wywoływane przez ten sam wirus z rodziny opryszczki, wirus ospy wietrznej-półpaśca, który pozostaje w organizmie do końca życia. Chociaż sam półpasiec nie jest zaraźliwy, każdy, kto jeszcze nie miał wirusa, może zarazić się ospą wietrzną z powodu mojej wysypki. Dobrze, że i tak nie czułem się na siłach odwiedzając mojej małej siostrzenicy i siostrzeńca w ten weekend.

Lekarz przepisał mi także tygodniowe leki przeciwwirusowe wraz z dostępnymi bez recepty lekami przeciwbólowymi i polecił mi „Staraj się unikać niepotrzebnego stresu”. (Czy wspomniałem, że to dzień wyborów? Myślę, że spałem tej nocy dwie godziny.)

W ciągu następnych dwóch dni moja diagnoza stała się potwornie jasna. Wysypka rozprzestrzeniła się od środka moich pleców do środka klatki piersiowej, a ból przy oddychaniu stał się 10 razy gorszy. Dzień po postawieniu diagnozy walczyłem przez cały dzień w pracy, wylogowałem się wcześnie i padłem na łóżko, histerycznie szlochając.

Możesz założyć, że wysypka była najgorszą częścią, ponieważ jest najbardziej widoczna. I tak, to było jak oparzenie słoneczne i silne siniaki w tym samym czasie, a nie mogłam nosić stanika przez tydzień. Ale to uczucie kłucia w mojej klatce piersiowej nadchodziło teraz falami i mógł to być najgorszy, najbardziej przerażający ból, jaki kiedykolwiek czułam. Mój lekarz zapewnił mnie, że to normalna część półpaśca: w zależności od tego, które nerwy są dotknięte wirusem, ból może być czasami mylony z problemami z sercem, płucami lub nerkami.

Na szczęście leki przeciwwirusowe mogą przyspieszyć gojenie, zwłaszcza jeśli zostanie podjęte w ciągu pierwszych trzech dni po pojawieniu się wysypki. Mniej więcej w ciągu następnego tygodnia ból w klatce piersiowej ustąpił, a wysypka narastała i powoli zaczęła zanikać.

W sobotę, tydzień po tym, jak wszystko się zaczęło, udało mi się wyruszyć na łatwą wycieczkę. Minął prawie miesiąc, zanim znów poczułem się na tyle normalnie, by pobiegać lub wykonać bardzo intensywny trening; kiedy w końcu to zrobiłem, pamiętam, że byłem tak wdzięczny, że mogłem oddychać głęboko bez bólu - coś, czego nie doceniasz, dopóki nagle nie możesz! Dopiero po kilku miesiącach wysypka zniknęła całkowicie, ale mogło być gorzej: w niektórych przypadkach półpasiec może powodować trwałe blizny lub długotrwały ból nerwu.

Kiedy powiedziałem ludziom, że mam półpasiec, wielu było zaskoczonych. Ale więcej niż garstka przyjaciół - młodych kobiet w moim wieku - odezwała się, by powiedzieć, że też ją mieli. (Jedna z nich powiedziała, że ​​słyszała nawet o dwóch innych przyjaciołach, u których w tym tygodniu również zdiagnozowano!)

Mój lekarz powiedział mi, że gdy zachorujesz na półpasiec, jesteś bardziej narażony na nawroty. Zasugerował, żebym poszukała szczepionki, która mogłaby mnie uchronić przed zaostrzeniami w przyszłości - ale kosztuje kilkaset dolarów i jest mało prawdopodobne, że moje ubezpieczenie to pokryje, ponieważ jestem taki młody.

Wiem że półpasiec może pojawić się przypadkowo - że prawdopodobnie to nie mój styl życia lub jakiś podstawowy stan spowodował, że zachorowałem. Podejrzewam, że stres mógł się przyczynić, ale myślę też, że bycie zdrowym i sprawnym pomogło mi stosunkowo szybko zwalczyć to.

Wiem też, że utrzymanie mojej odporności jest mądre bez względu na wszystko. Na razie staram się po prostu o siebie zadbać, nawet lepiej niż wcześniej. Oznacza to zdrowe odżywianie, regularne ćwiczenia, utrzymywanie stałego harmonogramu snu i tak, staranie się unikać niepotrzebnego stresu (i politycznych tyrad!), Kiedy tylko mogę.