Przekazałem 33 z moich jajek, aby ukończyć Strangers za 10 000 $ - i nie żałuję

Kiedy po raz pierwszy szukałem w Google darowizny jajek (z kaprysu) i dowiedziałem się, ile pieniędzy mogę zarobić, moją pierwszą myślą było: pożyczki studenckie . Dziesięć tysięcy dolarów poważnie wpłynęłoby na mój dług. Moja druga myśl, gdy przejrzałem informacje, które pojawiły się na ekranie: Muszę sobie wstrzyknąć gdzie?

Igły zawsze przyprawiały mnie o mdłości. I jako naturalne zmartwienie uważam, że cały proces dawstwa (hormony, monitorowanie krwi, zabieg chirurgiczny) był nieco przytłaczający.

Ale mógłbym pomóc parze w założeniu rodziny , Myślałem. Więc ciągle googlowałem: czy musiałbym zrezygnować z alkoholu? Czy nadal mogę mieć własne dziecko w drodze? A ile strzałów byłoby wymaganych? Odpowiedzi brzmiały tak, tak i dużo.

Kiedy poruszyłem ten temat z moim lekarzem, była sceptyczna. Powiedziała, że ​​długoterminowe skutki oddawania jaj nie są dobrze znane. Specjaliści od płodności, z którymi rozmawiałem, byli bardziej zachęcający. Udostępnili statystyki, które pokazały, że powikłania były rzadkie.

Mój chłopak był na pokładzie i wspierał. A pieniądze były kuszące. Nadal nie byłam w 100% pewna, że ​​oddawanie komórek jajowych jest dla mnie odpowiednie, ale zdecydowałam się zgłosić do pobliskiej kliniki leczenia niepłodności. Podzieliłem się całą moją 22-letnią historią medyczną, przeszedłem testy genetyczne i przesłałem wspaniałe zdjęcia w głowę, a także wyniki SAT i GPA w college'u. Czy ktoś w ogóle zechce moje skromne jajka? Zastanawiałem się

Ale gdy tylko dowiedziałem się, że miejscowa para jest rzeczywiście zainteresowana, wszystkie moje wątpliwości zniknęły. Dowiedziałem się z kliniki, że para od lat starała się o dziecko i że po drodze wielokrotnie pękały im serca. Wybrali mnie (pomimo mojego niskiego wyniku SAT z matematyki), abym dostarczył połowę DNA, z którego powstanie ich dziecko. I chciałem to dla nich zrobić.

Na kilka tygodni przed rozpoczęciem moich zastrzyków natknąłem się na prywatną grupę na Facebooku z kilkoma tysiącami członków o nazwie We Are Egg Donors. Kobiety udzielały sobie nawzajem wskazówek, jak sprawić, by strzały mniej bolały (oblodzenie po naprawdę pomaga!), Ostrzegały o oczekiwanych efektach (np. Wzdęcia) i publikowały zdjęcia dzieci urodzonych przez pary biorców. Anegdoty, które opowiedzieli o całym procesie, otworzyły oczy i poruszały.

W Internecie jest mnóstwo przerażających historii o dawcach. Czytałem o kobietach, które zachorowały na raka reprodukcyjnego i innych, które miały problemy prawne. Ale przy każdym złym doświadczeniu, z jakim się spotkałem, znalazłem inną kobietę, która miała pozytywne, satysfakcjonujące doświadczenie. Niektóre kobiety z grupy na Facebooku przekazały darowizny wiele razy.

Połączyłem się z jedną członkinią, która również miała 20 lat i była na tym samym harmonogramie darowizn co ja. Zachęcaliśmy się nawzajem przez pierwszy zastrzyk („Chciałabym, żeby to były zastrzyki z tequili zamiast zastrzyków” - powiedziała) i wszystko, co nastąpiło później. Rozmawialiśmy przynajmniej raz dziennie, aby uzyskać moralne wsparcie.

Dwa tygodnie poprzedzające procedurę pobrania jaj nie były łatwe. Proces jest podobny do tego, przez który przechodzą kobiety podczas IVF.

Dostałem do domu fiolki z lekami i musiałem wstrzykiwać je do brzucha trzy razy dziennie. Leki pomogły moim jajnikom rosnąć i produkować wiele komórek jajowych. Musiałem też jechać godzinę do kliniki płodności wcześnie każdego ranka, aby wykonać USG w celu sprawdzenia jajeczek i zbadania krwi.

Pewnej nocy wstrzyknąłem się sobie w zatłoczonej łazience barowej, otoczony przez zaciekawione pijane dziewczyny; i innym razem na weselu w plenerze, kiedy przykucnąłem w samochodzie z ściągniętym kombinezonem. Strzały szczypały, a potem piekły, ale szybko przyzwyczaiłam się do tego uczucia.

Po tygodniu mój brzuch był obolały i opuchnięty. (Mój technik USG powiedział mi, że normalnie kobiece jajniki są wielkości orzecha włoskiego, ale moje urosły do ​​rozmiaru grejpfruta). Wszystkie hormony sprawiały, że czułem się humorzasty i miałem skłonność do łez. Płakałam podczas smutnych reklam, po ciężkim dniu w pracy, kiedy nie mogłam znaleźć miejsca parkingowego.

Na szczęście mój chłopak był wyrozumiały i zrobił wszystko, co w jego mocy, aby zapewnić mi wygodę. Wysyłał zachęcające sms-y i gotował dla mnie posiłki.

Członkowie grupy na Facebooku służyli radą, gdy narzekałem na mój dyskomfort. "Powieś tam!" jedna kobieta mi powiedziała. „Jestem prawie pewien, że byłem głównym„ B ”tuż przed datkiem lol! Błogosław i uwolnij. Weź głęboki oddech. Wkrótce to się skończy ”. W życiu osobistym nie powiedziałem wielu osobom o tym, co robię, więc ta grupa cheerleaderek była nieoceniona.

Kiedy badanie USG wykazało, że moje jaja są wystarczająco duże i wystarczająco duże, aby je pobrać, moja procedura była zaplanowane na dwa dni później. Zrobiłem ostatni zastrzyk - „strzał spustowy” w celu wywołania owulacji - i wysłałem parze czekającej na moje jaja kartkę z życzeniami powodzenia.

Sam zabieg był szybki i łatwy. Byłem pod narkozą podczas ekstrakcji 33 jaj. Kilka dni później wróciłem do normy.

Po około miesiącu dowiedziałem się, że para jest w ciąży, a cała operacja zakończyła się sukcesem! Tylko około 48% kobiet korzystających z jaj dawczyń ma pozytywny wynik. A jednak moje DNA pomaga teraz ukształtować osobę, której prawdopodobnie nigdy nie spotkam.

Nie mam wątpliwości, że kiedy urodzi się dziecko tej wiosny, ta para będzie niesamowitymi rodzicami. Nie czuję się w żaden sposób przywiązana do ich dziecka, ponieważ uważam, że rodzina jest czymś więcej niż biologicznym.

Zamiast tego czuję się błogosławiony za wsparcie, które otrzymałem od społeczności nieznajomych i wdzięczny, że mogłem możliwość pomocy innej kobiecie w urodzeniu dziecka. Przechodzenie wraz z nią przez ten trudny i intymny proces - aby tchnąć życie w świat - sprawiło, że poczułem się silny w sposób, którego nigdy się nie spodziewałem.