Jak praca - w domu i poza nim - wpływa na małżeństwo

Dobra wiadomość dla pracujących kobiet: nowe badanie pokazuje, że problemy finansowe, w tym zdolność żony do samodzielnego utrzymania się, nie są powiązane z wyższą liczbą rozwodów. Jednak to, co przewiduje, czy małżeństwo będzie trwać, to sposób, w jaki pary dzielą obowiązki zawodowe - zarówno płatne, jak i bezpłatne.

Aby zobaczyć, jak trendy w małżeństwach i rozwodach zmieniały się w czasie, profesor socjologii Harvardu dr Alexandra Killewald, porównała dane z ponad 6300 par płci przeciwnej, z którymi przeprowadzono wywiady w latach 1968–2013. Odkryła, że ​​ogólnie rzecz biorąc, samo obciążenie finansowe nie miało wpływu na wskaźniki rozwodów. Ale to, co zrobiło różnicę (i co zmieniło się z biegiem czasu), to kto zarabiał pieniądze i kto został w domu.

W przypadku par małżeńskich przed 1975 r. Kobiety wykonujące większy procent prac domowych wiązały się z niższym odsetkiem rozwód. Jednak małżeństwa po 1975 roku nie przebiegały według tego samego schematu. W przypadku tych par ani zatrudnienie żon w pełnym wymiarze godzin, ani dzielenie się pracami domowymi w bardziej równomierny sposób nie wiązało się z ryzykiem rozwodu.

„Ogólnie rzecz biorąc, mężczyźni wydają się dawać trochę więcej niż kiedyś”, mówi Killewald, „a żony mogą się teraz spodziewać i docenić tego wkładu”. (Jednak zauważa, że ​​żony z grupy niedawno zamężnych nadal wykonywały średnio 72 procent prac domowych. To spadek z 81 procent przed 1975 rokiem).

Badanie odgrywa ważną rolę w obalenie teorii, że kobiety pracujące poza domem są w jakiś sposób szkodliwe dla małżeństwa. „Fakt, że wskaźniki rozwodów wzrosły w drugiej połowie XX wieku w tym samym czasie, gdy kobiety wkraczały na rynek pracy, wywołał spekulacje, że stabilność małżeństwa spadła, ponieważ kobiety nie muszą już być zamężne ze względu na bezpieczeństwo finansowe - mówi Killewald. „Moje wyniki nie sugerują żadnego takiego kompromisu”.

Jedna rzecz, która wpłynęła na ryzyko rozwiązania małżeństwa po 1975 roku? Status zatrudnienia mężów. Mężczyźni, którzy nie pracowali w pełnym wymiarze godzin, częściej się rozwiedli niż ci, którzy mieli stałą pracę. Tak więc, podczas gdy kobiety nie muszą już przyjmować tradycyjnych ról gospodyni domowej, mówi Killewald, małżeństwa nadal wydają się cierpieć, gdy mąż nie wypełnia swoich „stereotypowych obowiązków żywiciela rodziny”.

Killewald szybko zwraca uwagę, że nie wszystkie mężowie domowi są skazani na rozstanie. Jej badanie nie rozdzieliło wyników dotyczących mężczyzn, którzy są bezrobotni z własnej woli, od tych, którzy zdecydowali się zostać w domu, aby wziąć odpowiedzialność za prace domowe i opiekę nad dziećmi, i mówi, że potrzeba więcej badań dotyczących par z tymi nietradycyjnymi sytuacjami.

„ Możliwe, że przymusowe bezrobocie jest szczególnie uciążliwe dla par ”, mówi,„ a pary, które celowo wybierają taki podział pracy, w którym mąż bierze odpowiedzialność w domu zamiast pracy w pełnym wymiarze godzin, nie są narażone na zwiększone ryzyko rozwodu ”.

Wyniki badania sugerują, że małżeństwa są bardziej stabilne, gdy partnerzy pełnią role, których oczekuje się od nich jako męża lub żony, mówi Killewald. Ale pokazują również, że te oczekiwania nie są tym, czym były.

Z tego powodu pary mogą być pomocne, aby rozpoznać, że przykłady „dobrych małżeństw”, które mają z wcześniejszych pokoleń, takie jak ich rodzice - mogą nie stanowić pomocnego planu, gdy poruszają się po swoim partnerstwie w innej epoce, dodaje.

Mogą też chcieć dokładnie przemyśleć, jakie role i obowiązki są dla nich ważne i jak będą pracować razem, aby je spełnić.

„Poszczególne osoby mogą różnie rozumieć oczekiwania małżeńskie” - mówi Killewald. „Innymi słowy, nie ma obiektywnej definicji tego, jaki status zatrudnienia lub jaki wkład w prace domowe stanowią„ dobrą żonę ”lub„ dobrego męża ”.