Jak dwóch pacjentów podjęło operację biodra i kolana

Lekarze często czekają, aż pacjent zdecyduje. To sygnalizuje, że jesteś gotowy na poważną operację. (ISTOCKPHOTO) Stojąc przed wyborem życia z intensywnym bólem lub doświadczeniem zakłócenia poważnej operacji, wielu pacjentów zostaje sparaliżowanych, badając i rozważając dostępne opcje przez miesiące, a nawet lata. Wiele osób osiąga punkt krytyczny, gdy jakość ich życia spadła na tyle, że operacja wydaje się łatwiejszą opcją.

Chirurgia jest często ostatecznością
„Powinno to mieć miejsce, gdy nie powiodło się leczenie zachowawcze, kiedy Twój styl życia jest upośledzona, a ból jest taki, że pojawia się nie tylko podczas ruchu, ale nawet w spoczynku i w nocy '' - mówi Bernard Rubin, DO, dyrektor stypendium reumatologicznego w University of North Texas Health Science Center w Fort Warto.

Powrót do zdrowia po operacji wymiany stawu biodrowego

Pacjenci dzielą się swoimi strategiami łagodzenia bólu i sukcesu. Czytaj więcejWięcej informacji o zapaleniu stawów

„Pacjenci muszą czuć, że wyczerpały się inne dostępne opcje, a te dostępne opcje po prostu nie przynoszą im wystarczającej ulgi ”- zgadza się dr Sharon Kolasinski, tymczasowa dyrektor wydziału reumatologii na University of Pennsylvania. „Nie ma jednego punktu, ludzie osiągają ten punkt w różnym czasie iw różnym wieku”.

To zależy od Ciebie
Większość lekarzy, mówi dr Kolasiński, czeka na do wyrażenia zainteresowania operacją przez pacjenta. To sygnalizuje, że pacjent jest gotowy na długą drogę.

`` Znacznie bardziej prawdopodobne jest osiągnięcie pomyślnego wyniku, jeśli chodzi o kontrolę bólu i dobre funkcjonowanie, u pacjenta znajdującego się na ta sama strona, co ty ”, mówi dr Kolasiński,„ Ktoś, kto mówi: „Przyjmuję to, rozumiem, że muszę uczestniczyć w odwyku, muszę włożyć w to trochę energii”.

Następna strona : Sportowiec nie spieszy się, potem dokonuje dramatycznego wyboru. Sportowiec nie spieszy się, a potem dokonuje dramatycznego wyboru
54-letni Glenn z Chappaqua w stanie Nowy Jork był oddanym biegaczem. Następnie doznał silnego, kłującego bólu w kolanie, który okazał się zapaleniem stawów biodrowych. (Nerwy mogą wywoływać ból, który zaczyna się od biodra, przez udo do kolana.)

Okazało się, że chrząstka w jego lewym biodrze uległa degeneracji w 75%, aw prawym „wszystko zniknęło”. Zmiana stawu biodrowego była logiczną opcją.

Ale Glenn nie spieszył się z podjęciem decyzji. 'Ciągle myślałem:' Czy ból jest naprawdę taki straszny? ' Jednak na przyjęciach koktajlowych ta pozycja była bolesna. Nie mogłem już chodzić po mieście. Nie mogłem myć stóp pod prysznicem - pacjenci z biodrami mają poważne problemy z sięganiem do kostek i stóp. To było poniżające na wiele sposobów. Czułem się około 90 lat. A ból ​​budził mnie co noc trzy lub cztery razy ”.

Według kryteriów doktora Rubina - które obejmują ból nawet w stanie spoczynku - prawdopodobnie nadszedł czas. Ale dopiero po roku, gdy lewe biodro Glenna zaczęło boleć, stanął przed operacją.

Świadomy kosztów, czasu rekonwalescencji i 15 do 20 lat żywotności wymiany stawów, Glenn zdecydował się na skrajny wybór, wykonując oba naraz. „Jestem wystarczająco energiczny” - mówi Glenn. „Jest ciężki i naprawdę cię rozdziera, ale ktoś w moim wieku może załatwić oba naraz”.

Dziesięć lat poprzedzających operację
Dla 66-letniego Charlesa z Grantham w stanie New Hampshire, zajęło mi to 10 lat.

„Zajęło mi dużo czasu, zanim zdałem sobie z tego sprawę. Spędzam dużo czasu jeżdżąc do pracy i coraz trudniej było mi wsiadać i wysiadać z samochodu - mówi Charles. „Miałem ból, ale nie był on ciężki. Dlatego nigdy nie poszedłem do lekarza. Po prostu pomyślałem, że mam kontuzję hokejową lub coś, co być może zaostrzyło się ''.

Jego matka miała zapalenie stawów, a jego babcia ze strony ojca miała ciężki artretyzm, ale Charles nadal nie sądził, że może cierpieć na to sam.

„Myślę, że moje męskie ego w pewnym sensie przeszkodziło mi to zaakceptować. Tak naprawdę nie zaakceptowałem tego, dopóki nie wszedłem do środka i nie miałem prześwietlenia ”.

Jego lekarz przyjął podejście najlepiej znane pacjentowi. „Powiedział:„ Mogę to zrobić teraz, ale powiesz mi, kiedy zechcesz ”- mówi Charles. I w końcu to zrobił, 18 miesięcy później.