Jak odróżnić atak paniki od ataku lęku

Osoby, które przeszły atak paniki, opisują to doświadczenie w sposób jednoznaczny. Mówią, że jest to fizycznie wyniszczające i, szczerze mówiąc, przerażające, przynajmniej do czasu ustąpienia objawów, zwykle kilka minut później. Atak paniki występuje w dzień iw nocy w porównaniu z rodzajem niepokoju, który dręczy umysł przez dłuższy czas.

Oto jak psychologowie kliniczni wyjaśniają różnice między atakiem paniki a cierpieniem z powodu tego, co niektórzy ludzie mogą nazwij atak lęku.

Cóż, może tak jest, ale „atak lęku” nie pojawia się w Podręczniku diagnostyczno-statystycznym zaburzeń psychicznych, kompendium kryteriów stosowanych przez lekarzy do diagnozowania chorób psychicznych. Psychologowie nie mają tego deskryptora w swoim słowniku. Tak więc naprawdę może to oznaczać wszystko, a dla różnych ludzi oznacza różne rzeczy.

Niektórzy ludzie mogą używać zamiennie „ataku paniki” i „ataku lęku” - mówi dr Lily Brown, dyrektor ds. Badań z Center for the Treatment and Study of Anxiety na University of Pennsylvania's Perelman School of Medicine w Filadelfii.

Inni ludzie mogą używać „ataku lęku” do opisania niepokojących uczuć, które nie osiągają poziomu panika, mówi Russell Hunter, PsyD, psycholog kliniczny z Manassas w Wirginii i autor Attacking Panic: The Power To Be Calm. „Nie mają strachu ani lęku” - mówi, ale mogą czuć się roztrzęsieni lub zdenerwowani.

Wszyscy od czasu do czasu odczuwamy nerwowość lub niepokój. Ale czasami ludzie stresują się rzeczami, które jeszcze się nie wydarzyły, a ich zmartwienia wymykają się spod kontroli.

Hunter widzi wielu pacjentów borykających się z dodatkowym stresem w swoim życiu i nagle wydaje się, że „Słoma, która łamie grzbiet wielbłąda”. Potrzebują kilku umiejętności radzenia sobie, aby pokonać garb.

Z kolei atak paniki jest reakcją organizmu na zbliżające się niebezpieczeństwo, nawet jeśli nie ma oczywistego zagrożenia dla fizycznego samopoczucia osoby. Panika „przypomina strach” - mówi Brown.

Oto inny sposób na odróżnienie tych uczuć. Powiedzmy, że jesteś kimś, kto cierpi na ataki paniki. Jeśli obawiasz się kolejnego ataku paniki, to jest to „niepokój przewidujący - zmartwienie O nie, będę miał atak paniki ” - mówi Brown. Z drugiej strony: „Emocja, którą odczuwam, gdy przeżywam atak paniki, o którym myślelibyśmy, że jest to strach”.

Ważne jest, aby rozróżnić te dwie rzeczy, - mówi, ponieważ istnieją różne strategie radzenia sobie ze strachem i niepokojem.

Każdy, kto kiedykolwiek miał atak paniki, może powiedzieć, czym to może być rollercoaster. Pojawia się nagle, chwytając ofiary w skrajnym strachu i biciu serca, zapierającym dech w piersiach fizycznym cierpieniu. Kilka minut później to koniec. Kiedy ataki paniki występują wielokrotnie, a życie ludzi ogarnia strach przed kolejnym epizodem paniki, może zdiagnozować u nich zespół lęku napadowego.

Doświadczenie osoby, która zmaga się z ekstremalnym lękiem, jest zupełnie inne. Brown ostrzega przed używaniem terminu „napad lęku”, ponieważ objawy lęku zwykle nie są ani szybkie, ani krótkotrwałe. Lęk zwykle obejmuje objawy o niskim nasileniu, które utrzymują się przez dłuższy czas.

„To taki cień w tle, który ciąży na człowieku” - mówi.

Jeśli nieustannie dręczą Cię zmartwienia, możesz zdiagnozować uogólnione zaburzenie lękowe (GAD). Ta choroba psychiczna jest definiowana jako nadmierny lęk i zmartwienie, których objawy występują przez większość czasu i utrzymują się dłużej niż 6 miesięcy. GAD charakteryzuje się takimi uczuciami jak nerwowość, niepokój, zmęczenie, napięcie mięśni oraz trudności z koncentracją i snem.

Osoba z GAD powie Ci, że nie może przestać się martwić, wyjaśnia Brown. Może to być niemal patologiczny poziom zmartwienia. Mogłaby powiedzieć: „Za każdym razem, gdy moje dziecko wychodzi z domu, muszę prosić go, by dzwonił do mnie co pół godziny, aby upewnić się, że wszystko w porządku, a jeśli nie, naprawdę się martwię i zaczynam dzwonić do niego bez przerwy, nawet dzwoniąc do władze ”.

Podczas ataku paniki oddech człowieka przyspiesza, a tętno przyspiesza. Ciało przygotowuje się do walki z wrogiem.

Jednak badania z udziałem osób z zespołem lęku uogólnionego sugerują, że zmartwienie objawia się w inny sposób. Brown mówi, że kiedy ktoś doświadcza epizodów zmartwień, jego aktywność fizjologiczna jest zmniejszona. Ich serca nie mogą walczyć; ich reakcja na pot może być zmniejszona.