Jak przestać się wygłupiać w kwestii tego, co jesz

Lokalizacja: mój dom. Noc dziewcząt. Scena: talerz serów. Wiele butelek wina. I ciągły komentarz wszystkich moich przyjaciół: „Nie mogę przestać jeść tego sera”. „Nie mogę uwierzyć, że nadal jem ten ser”. „W tym tygodniu jadłem bardzo dużo sera. Jestem taki obrzydliwy ”. Do mnie: „Tak mi przykro, że zjadam cały twój ser”.

A potem: „Czy masz więcej tego sera?”

Oczywiście nie zawsze ser. Nie krępuj się wstawić do tego scenariusza chleba, makaronu, ciastek, czekolady lub chipsów. W dobie czystego odżywiania, diet detoksykacyjnych i fobii żywieniowej, istnieje coraz dłuższa lista pokarmów, które zdrowe kobiety czują się okropnie. Jeśli jemy je na osobności, nosimy w sobie ten wstyd, a może wysyłamy SMS-a do znajomego ze zdjęciem pokrytego okruchami następstwa. Jeśli jemy je publicznie, przeprosiny towarzyszą każdemu kęsowi, tak jakbyśmy mogli sobie pozwolić tylko poprzez rodzaj prewencyjnej pokuty. Ale dlaczego czujemy się tak winni - lub przynajmniej uważamy, że powinniśmy czuć się winni - z powodu prostego aktu jedzenia jedzenia i odwagi, by się nim cieszyć?

Dla mnie od lat pokarmy, które najbardziej inspirowały ten rodzaj jedzenia winy były wypiekami. W szczególności ciasteczka. Uwielbiam ciasteczka, ale rzadko wpuszczam je do domu, bo kiedy to robię, patelnia nie wytrzyma dłużej niż jeden dzień. Gdybym spotkał ich na imprezie, mogliby zdominować całą moją noc: Co powinienem zjeść, zanim pozwolę sobie na ciastko? Czy mogę dostać drugą? Może tylko ten zepsuty kawałek? Dlaczego nikt inny na tej imprezie nie je ciastek?

A pod tymi wszystkimi myślami krył się inny, jeszcze bardziej podstępny wątek: byłem pewien, że miałem tak nienormalną obsesję na punkcie ciastek, ponieważ byłem gruby, być może najgrubsza osoba w pomieszczeniu i coraz grubsza z każdym kęsem. „Jako kultura w pełni uwierzyliśmy w mit, że jeśli będziemy jeść„ właściwe ”pokarmy w„ odpowiednich ”ilościach, osiągniemy idealną sylwetkę” - mówi Glenys Oyston, RDN, dietetyk z Los Angeles i założyciel Dare to Not Diet. „Jesteśmy pewni, że to tylko kwestia dostatecznego wysiłku”.

Z drugiej strony jedzenie „niewłaściwego” jedzenia jest nie tylko niezdrowe - uważa się je za ogromną porażkę siły woli. Kiedy kategoryzujemy żywność jako dobrą lub złą, tak naprawdę określamy siebie jako dobrą lub złą, silną lub słabą, wartościową lub niegodną.

Jednak nasza niezdolność do oparcia się zakazanej żywności nie jest moralną porażką. Tak właśnie jest. „Nasze mózgi bardzo silnie reagują na restrykcje”, zauważa Marci Evans, RDN, dietetyk z Cambridge w stanie Massachusetts, która specjalizuje się w pomaganiu pacjentom dochodzącym do zdrowia po zaburzeniach odżywiania. „Im częściej mówimy„ nie, źle ”o jedzeniu, tym bardziej nie możemy przestać o tym myśleć”. A ostatnio nasz katalog „złej” żywności jest coraz większy - gluten! czerwone mięso! wszystko w opakowaniu! - dopóki nie przepraszamy za jedzenie, kropka.

Ten rodzaj myślenia ma miejsce nawet wtedy, gdy powody, dla których unikasz pewnych pokarmów, mają rzekomo więcej wspólnego ze zdrowiem niż wagą. Stella jest 37-letnią nauczycielką w podstawówce, która stara się nie jeść sera ani lodów, ponieważ mogą sprawić jej kłopoty trawienne tak zawstydzające, że nie chciała używać swojego prawdziwego imienia. Ale czuje też, że jeśli tego dnia ćwiczy, to zasady są inne. „Jeśli idę pobiegać, daję sobie pozwolenie na jakąkolwiek potrawę” - mówi. „Szczególnie ser”. Oyston nazywa to „zdrowiem” i mówi, że to po prostu kolejny przejaw naszej mentalności dietetycznej, w której poczucie zdrowia zależy od czynności lub nawyków, które kojarzymy z byciem szczupłym. W niektórych przypadkach obsesja na punkcie tego, czy należy ograniczyć spożycie niektórych pokarmów, może być wczesnym objawem poważniejszych zaburzeń odżywiania się. „Nawet jeśli nigdy nie robi się na tyle źle, aby można było je zdiagnozować klinicznie, nadal jest to problem, kiedy myśli o jedzeniu zajmują tak dużo miejsca w umyśle, że inne części twojego życia zaczynają cierpieć” - mówi Christy Harrison, RD, dietetyk i intuicyjna. doradca żywieniowy na Brooklynie w Nowym Jorku. Na przykład, gdy myślisz o ciasteczkach tak bardzo, że tęsknisz za dobrą zabawą, jaką inni ludzie bawią na przyjęciu.

Większość z nas nie zamierza przestać jeść sera lub ciastek - ani nie powinniśmy. Karmienie organizmu tym, czego chce i potrzebuje, zamiast ograniczania się, wiąże się z niższym odsetkiem zaburzeń odżywiania, depresji i innych problemów ze zdrowiem psychicznym - mówi Harrison. Sztuczka polega na tym, aby dowiedzieć się, jak zakończyć cykl przeprosin.

Znacznie bardziej zdałem sobie sprawę z tego, jak mówiłem o jedzeniu po tym, jak moja 3-letnia córka powiedziała mi, że „ciasteczka są obrzydliwe, ale marchewki są dobre ”. Chcę, żeby czerpała przyjemność z jedzenia obu - ale nigdy nie osiągnie tego, jeśli wróci do domu i zastanie mnie samobiczującego się wokół wypieków. Przestałem więc przepraszać, krytykować lub usprawiedliwiać to, co jadłem. Całkowicie.

Jedną fajną rzeczą w przepraszaniu mniej głośno jest to, że z biegiem czasu zauważyłem, że mój wewnętrzny monolog również ucichł. Ciasteczka są teraz tylko ciastkami; Mogę je jeść, kochać i bawić się na przyjęciu w tym samym czasie.

Mniej fajne jest to, że teraz jestem znacznie bardziej świadomy, kiedy słyszę, jak inni ludzie się zawstydzają. Jenny McGlothlin jest pediatrą terapeutą żywienia w Dallas, która może być również częścią jednorożca, ponieważ nigdy nie była na diecie i nie wstydzi się jedzenia. Zapytałem ją więc, jak radzi sobie w tych trudnych chwilach. „Zwykle stawiam na połączenie humoru i dobrodusznego wsparcia” - mówi. `` Na przykład, jeśli przyjaciel powie, że jest `` zła '', powiem: `` Cóż, jesteś niesamowity, więc wszystko, co zdecydujesz się zjeść, nie może być złe! ''. Nie mam nic przeciwko temu, żeby ci to powiedzieć, z wyjątkiem kiedy była w ciąży, McGlothlin zachowywała ten sam rozmiar przez całe dorosłe życie. Ale pod wieloma względami to nie ma znaczenia. Jedzenie bez poczucia winy jest po prostu o wiele przyjemniejsze. A to sprawia, że ​​dziewczęcy wieczór jest o wiele lepszy.

Kiedy pracujesz nad pozbyciem się wstydu związanego z jedzeniem, możesz również zauważyć, że jesz bardziej intuicyjnie, co oznacza wybieranie żywności w odpowiedzi na potrzeby i pragnienia twojego organizmu. Oto jak zacząć.