Jak wychować wdzięcznego malucha

Przeczytaj ten artykuł, zanim spędzisz święta kuląc się z powodu niezbyt dobrych manier i okazywania wdzięczności malucha.

Nawet po zmianie harmonogramu pracy, aby zabrać malucha do parku na specjalną wspólną przygodę na świeżym powietrzu, nadal ma kilka poważnych załamań dotyczących absurdalnie drobnych rzeczy.

Po otwarciu prezentu od mamy maluch krzyczy: „Chciałem drugiego superbohatera!”

Po stwierdzeniu, że świeże mleko, które im dałeś, nie jest wystarczająco zimne, biegną do zlewu i wyrzucają je.

Oprócz tego, że są bardzo zirytowani, jesteś również zaniepokojony że sposób, w jaki maluch nie docenia - ciągłe proszenie o rzeczy, nie dziękowanie bliskim za prezenty, wariowanie, gdy mówisz nie - prowadzi go na zepsute, niewdzięczne terytorium.

Zachowanie Twojego malucha jest całkowicie normalne

Po pierwsze, zanim obwiniasz siebie lub kogokolwiek innego za przemienienie swojego słodkiego dziecka w uprawnionego potwora, „ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że prawdziwa wdzięczność wymaga poziomu rozwoju poznawczego, który jest niedostępny dla małych dzieci” - mówi Denise Goldbeck, MA, doradca prowadzący Kids in the Spotlight, oparty na faktach warsztat artystyczny dla dzieci i rodzin.

Małe dzieci „dosłownie nie mają struktur mózgowych i połączeń neuronowych, które pozwalają im myśleć o potrzebach innych ludzi, opóźniać satysfakcję lub ogólnie myśleć racjonalnie” - mówi dr Laura Froyen, ekspert ds. rodzicielstwa który pomaga rodzicom być skuteczniejszym i spokojniejszym rodzicielstwem.

Ze swej natury, zauważa Froyen, małe dzieci są egocentryczne i zmotywowane do spełniania swoich pragnień. Nie oznacza to, że powinieneś akceptować niedopuszczalne zachowanie; podkreśla raczej, jak ważne jest posiadanie „odpowiednich do rozwoju oczekiwań”, mówi.

Kiedy więc poczujesz wściekłość z powodu niegrzecznych żądań i zachowania malucha, zatrzymaj się, weź głęboki oddech i przypomnij sobie, że są po prostu tym, co Goldbeck sprytnie nazywa „wdzięcznymi”.

I na szczęście możesz z tym popracować!

Wskazówki zwiększające wdzięczność

Nawet jeśli wdzięczność nie przychodzi Twojemu dziecku naturalnie, możesz nadal pomagać im rozwijać wdzięczność na drobne, ale znaczące sposoby, które faktycznie przynoszą korzyści całej Twojej rodzinie (i naszemu światu!).

Autorefleksja

Podczas gdy zachowanie naszych dzieci jest rażąco oczywiste dla nas, nasze własne działania (i nastawienie) są trudniejsze do zobaczenia. Ponieważ dzieci najlepiej uczą się poprzez modelowanie, zastanów się nad własnymi praktykami i przekonaniami dotyczącymi wdzięczności:

Czy jesteś wdzięczny za dary w swoim życiu?
Czy dziękujesz innym (w tym dzieci) za ich dobroć?
Czy znajdujesz czas na wolontariat i pomoc?
Czy angażujesz swoje dzieci w te dobre uczynki?

Wyraź swoją wdzięczność

Postaraj się regularnie dzielić się różnymi rzeczami, za które jesteś wdzięczny.

Według pediatry i trenera macierzyństwa Kelly Luu, MD, może to być tak proste, jak powiedzenie: „Jaki piękny, słoneczny dzień! Jestem bardzo wdzięczny, że możemy spędzać go razem na świeżym powietrzu ”.

Twórz rytuały wokół wdzięczności

Niech wdzięczność stanie się namacalną częścią Twojego dnia. Na przykład poproś wszystkich, aby wymienili jedną rzecz, za którą są wdzięczni podczas kolacji lub poproś malucha, aby podzielił się pozytywną częścią dnia przed snem - mówi Luu.

Możesz nawet zapisać w notatniku wszystkie wdzięczne słowa i regularnie czytać je razem z rodziną, dodaje Froyen.

Komunikuj się z szacunkiem

Jeśli chcemy, dzieci, aby szanować, naturalnie musimy zrobić to samo. Ale jak to wygląda z płaczącym, wrzeszczącym dzieckiem?

Kluczem jest szczere słuchanie dziecka i powtarzanie jego uczuć za pomocą krótkich zwrotów - „Oszalałeś! Szalony! Szalony!" - wyrażać swoją twarz i wykonywać wiele gestów - mówi Harvey Karp, pediatra i autor bestsellerowego „Happiest Toddler on the Block”. (Ten artykuł zagłębia się w tę technikę.)

Ustal granice

Aby jeszcze bardziej zachęcić do zachowania pełnego szacunku, ustalaj granice, będąc konkretnym i pozytywnym, a nie rozpoczynając zdania od „nie - mówi Karp.

Poza tym, zauważa, bądź przygotowany na to, by wywiązać się z szacunku i rozsądnych konsekwencji, na przykład: „Kochanie, wiem, że naprawdę chcesz zostać w parku, ale musimy iść do domu i zrób obiad. Chcesz teraz wyjść, czy zagrać jeszcze przez 2 minuty? OK, nastawisz minutnik, a kiedy pan Dinger zadzwoni, możesz go wyłączyć i możemy się spakować i wrócić do domu.

Zwracaj uwagę na zachowanie wdzięczności

Oznacz wdzięczność zarówno swojemu dziecku, jak i otaczającym je ludziom, mówi dr LaTrice L. Dowtin, LCPC, terapeuta zabaw oraz niemowlę i wczesne dzieciństwo specjalista w PlayfulLeigh Psyched.

Na przykład mówi, że jeśli Twoje dziecko przytula Cię po tym, jak zrobiłeś dla niego coś miłego, odpowiadasz: „Och, przytulasz mnie, bo pomogłem Ci pokolorować. Musisz być wdzięczny za moją pomoc. ”

Powitaj wszystkie emocje

„Kiedy rodzice są w stanie wspierać wszystkie emocje, dzieci stają się odpowiednio ekspresyjne, akceptują i są wdzięczni” - mówi Dowtin. „Dzieci muszą czuć, że rozczarowanie jest tak samo naturalne i zdrowe jak szczęście”.

Zaczyna się od potwierdzenia emocji Twojego dziecka.

Douglas E. Noll, JD, prawnik i zawodowy mediator, który uczy rodziców, jak wychowywać dzieci kompetentne emocjonalnie, nazywa to „wysłuchiwaniem istnienia dziecka”.

Podobnie jak w przypadku sugestii Karpa powyżej, Noll zauważa, że zamiast powiedzieć swojej 2-letniej córce, która właśnie uderzyła się w palec, żeby przestała płakać i była dużą dziewczynką, możesz powiedzieć: „Och, kochanie, jesteś przestraszony. Twój duży palec u nogi boli. Czujesz się bardzo zdenerwowany. ”

Spraw, by wdzięczność była zabawna

Ponieważ małe dzieci uwielbiają się bawić, pielęgnuj wdzięczność poprzez gry i sprytne projekty.

Allison Wilson, starszy dyrektor ds. programu nauczania i innowacji w Stratford School w Kalifornii, dzieli się tymi słodkimi sugestiami:

Napisz, za co wszyscy są wdzięczni, na ozdobie / dyni / liściu / heart i uczyń go swoim centralnym punktem na świąteczną kolację.
Stwórz miesięczne wyzwanie wdzięczności, każdego dnia wykonując inny akt troski: wykonywanie obowiązków dla ukochanej osoby, nazywanie jedzenia, które kochasz, dawanie komuś komplement, wyobrażając sobie coś, za co jesteś wdzięczny lub tworząc coś, co wyraża to, jak się czujesz.
Wybierz się na poszukiwanie wdzięczności, tworząc listę prostych przedmiotów lub doświadczeń, które każdy może znaleźć w domu lub podczas spaceru.

Zwiększ cierpliwość swojego dziecka

Aby nauczyć malucha mniej impulsywnego i bardziej spostrzegawczego wobec innych, powstrzymaj się od dawania im tego, czego naprawdę chcą, mówi Karp.

Na przykład, mówi, powiedz dziecku: „Jasne!” a następnie „Czekaj, czekaj! Chwileczkę, kochanie, muszę ________. Jak tylko zadzwoni minutnik, mogę ci to dać. "

Ustaw minutnik na 20 sekund, a gdy zadzwoni, wróć natychmiast, pochwal swoje dziecko i daj mu to, czego potrzebuje.

Odkrywaj wdzięczność w opowieściach

Jako rodzina możesz przeczytać określone książki o wdzięczności.

Wilson lubi „Bear Says Thanks”, „Grateful: A Song dziękczynienia ”i„ Otis dziękuje ”.

Lub poszukaj wdzięczności w historiach, które już przeczytałeś.

W każdym razie Wilson sugeruje przedyskutowanie takich pytań: „Jak czuł się główny bohater w podziękowaniu? Jakie działania podjęli bohaterowie, aby wyrazić wdzięczność? Jakie powiązania możemy powiązać ta historia z naszym życiem? ”

Nie narzucaj tego

„ Jeśli chcesz, aby Twoje dzieci były naprawdę wdzięczne, najgorsze, co możesz zrobić, to używaj nagród i kar, aby uzyskać takie zachowania ”- mówi Froyen.

Dlaczego? To uczy Twoje dzieci, aby ćwiczyły wdzięczność i robiły dobre rzeczy tylko wtedy, gdy istnieje zewnętrzny powód - nie dlatego, że jest to po prostu uprzejme.

Podsumowanie

trudno być dobrym rodzicem, radzenie sobie z niewdzięcznym zachowaniem może wydawać się demoralizujące (i doprowadzić do uronienia kilku łez - wszyscy tam byliśmy!).

Możesz także czuć się zawstydzony, zastanawiając się, jakie okropne komentarze szepczą inni o twoim rodzicielstwie lub jego braku.

Jednak, jak mówi Froyen, pamiętaj, że „małe dzieci są naturalnie egocentryczne i wciąż się uczą, a ich brak wdzięczności lub „chamstwo” nic nie mówi o nich, ich naturze ani o tobie. ”

Krótko mówiąc, chociaż twoja frustracja ma absolutnie sens, postaraj się to wyluzować - na swojego malucha i zawsze na sobie.