Jak nauczyć się żyć z cukrzycą typu 2

Codzienne radzenie sobie z cukrzycą wymaga czegoś więcej niż tylko leków. (RADE PAVLOVIC / ISTOCKPHOTO)

Cukrzyca typu 2 to poważna sprawa, ale nie jest to wyrok śmierci. Przy odpowiednim zarządzaniu ludzie mogą żyć stosunkowo normalnie. „Myślę, że czasami ludzie nadal rozumieją cukrzycę jako chorobę polegającą na odcięciu nóg i oślepieniu” - mówi dr Thomas Blevins, endokrynolog i założyciel prywatnej praktyki Texas Diabetes and Endocrinology w Austin.

W ostatnich latach leczenie cukrzycy przeszło długą drogę dzięki lawinie badań, większej liczbie opcji leków, postępom w monitorowaniu stężenia glukozy w domu, aw wielu przypadkach wcześniejszej diagnozie. Chociaż cukrzyca stała się łatwiejsza do opanowania, niekoniecznie jest łatwiejsza.

Nauka radzenia sobie
Będziesz musiał radzić sobie z dodatkowymi kosztami zdrowotnymi, wypaleniem cukrzycowym (moment, w którym codzienne zgrzytanie palcami nakłuwanie, monitorowanie jedzenia i ćwiczenia fizyczne mogą cię przygnębiać), funkcje społeczne, takie jak przyjęcie świąteczne w biurze i członkowie rodziny, którzy mogą być mniej niż wspierający - lub nadgorliwi w ich wsparciu.

Odrzucenie drugiej części Ciasto to nie bułka z masłem. Ale być może będziesz musiał poradzić sobie z pokusą, a także rodziną i przyjaciółmi o dobrych intencjach, którzy przekształcają się w „policję żywieniową”, przesłuchując każdy wybór żywności.

Edukacja diabetologiczna
Twój pierwszy sprzymierzeniec w nauce aby żyć z cukrzycą, najprawdopodobniej będzie edukatorem diabetologicznym, pracownikiem służby zdrowia, który uczy podstaw życia z cukrzycą.

Penny, 67-latka mieszkająca w Nowym Jorku, wzięła pięć -tygodniowy kurs samodzielnego leczenia diabetyków w Montefiore Medical Center. Mówi, że to była najlepsza rzecz, jaka jej się kiedykolwiek przytrafiła. Zdobyła znacznie głębsze zrozumienie anatomii i fizjologii cukrzycy; nauczył się czytać etykiety żywności i jeść z umiarem; i zorientowałem się, jak komplikacje i jak im zapobiegać.

„Naprawdę uważam, że każdy diabetyk powinien przejść taki kurs, jak ja” - mówi Penny. „Lekarze nie mają czasu na wyjaśnienie wszystkiego, co wymaga wyjaśnienia”.

Znalezienie wsparcia
Możesz znaleźć innych sprzymierzeńców w społecznościach internetowych lub osobistych grupach wsparcia.

Sheri Gibson, 49 lat, z Chicago, mówi, że „przysięga” na stronę internetową dLife, której przypisuje pomoc w radzeniu sobie z chorobą i zdrowym życiu. Firma Gibson często publikuje wiadomości na forach dyskusyjnych dLife i odpowiada na nie. „Jedną z rzeczy, która wydała mi się najbardziej pouczająca, jest to, że zdajemy sobie sprawę, że nie jesteśmy sami” - mówi. „Chociaż nasze objawy mają różny charakter, wszystkie są zasadniczo takie same”.