Jak uchronić swój związek przed sezonowym zaburzeniem afektywnym

W środku zimy, kiedy światło dzienne ustępuje przed wieczorem, a temperatury ledwo dochodzą do zera, wiele par staje w obliczu różnego rodzaju sezonowych zmian: sezonowych zaburzeń afektywnych. Stan psychiczny znany jako SAD charakteryzuje się poważną depresją, która pojawia się jesienią lub zimą i ustępuje wiosną lub latem.

Około 6% Amerykanów cierpi na SAD w jej najpoważniejszej postaci, a kolejne 14% zmaga się z mniejszymi, ale wciąż znaczącymi „zimowymi smutkami”. Osoby z SAD borykają się z objawami, które mogą naśladować objawy klinicznej depresji: mają trudności z budzeniem się rano, spada ich poziom energii, trudno jest im się skoncentrować, jedzą więcej i wycofują się z rodziny i przyjaciół, stając się bardziej skłonni do hibernacji.

Te zmiany mogą być oczywiście niezwykle stresujące dla osoby ich doświadczającej - ale także dla jej partnera. Nic dziwnego, że SAD może mieć duży wpływ na relacje, mówi Norman Rosenthal, MD, profesor psychiatrii klinicznej w Georgetown Medical School, który jako pierwszy zidentyfikował i nazwał to zaburzenie w 1984 roku. Poprosiliśmy Rosenthala i innych ekspertów o radę, jak poruszać się po SAD jako para, więc Twój związek staje się silny - i słoneczny - na wiosnę.

Czasami partner kogoś z SAD dostrzeże wczesne objawy, zanim jego druga połówka w ogóle je zauważy. To może być niesamowicie pomocne, ponieważ im szybciej zaczniesz leczyć SAD, tym łatwiej będzie ci zapobiec wymknięciu się spod kontroli, mówi dr Kelly Rohan, dyrektor szkolenia klinicznego na wydziale psychologii Uniwersytetu Vermont.

„To nie tak, że pewnego dnia osoba budzi się i ma pełny epizod SAD” - mówi Rohan Health. Jeśli potrafisz rozpoznać to wcześnie, a nawet przewidzieć objawy i opracować plan, zapobieganie jest znacznie łatwiejsze niż leczenie ”. Oprócz zmian w skupieniu, nawykach żywieniowych i wzorcach snu, zwracaj uwagę na pobudzenie, niewyjaśnione fizyczne bóle oraz zaabsorbowanie negatywnymi myślami lub zwątpieniem w siebie. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, powiedz swojemu partnerowi, że jesteś zaniepokojony.

Te same techniki, które zostały udowodnione w leczeniu SAD, można stosować zapobiegawczo, mówi Rohan. Najskuteczniejsze są terapia jasnym światłem (w Internecie można znaleźć duży wybór lightboxów), terapia poznawczo-behawioralna, leki przeciwdepresyjne i dobra samoopieka.

Kiedy ktoś zmaga się z SAD, jest duża szansa spłacają kaucję za plany społeczne, załatwiają sprawy w domu lub w pracy dłużej niż zwykle, a większość wolnego czasu spędzają skuleni pod kocem, bezmyślnie oglądając telewizję. Ale ważne jest, aby pamiętać, że to, co może wydawać się brakiem zainteresowania lub inicjatywy - lub zwykłym lenistwem - jest w rzeczywistości zaburzeniem zdrowia psychicznego.

Jeśli Twoja druga połówka przejawia którekolwiek z tych zachowań, okaż empatię. „Musisz zrozumieć, że ta osoba czuje się naprawdę kiepsko i naprawdę się stara” - mówi Rosenthal. „Ponieważ wygląda na to, że wygląda , że nie próbują. Wygląda na to, że nie robią tego w biegu. Używam tego wyrażenia, ponieważ ludzie ... obwiniają drugą osobę za rzeczy, które nie są winą tej osoby ”.

SAD może osłabić Twój popęd seksualny, ale to nie znaczy, że nie możesz utrzymać fizyczne połączenie w miesiącach zimowych, Monica O'Neal, licencjonowana psycholog kliniczny z Bostonu i wykładowca w Harvard Medical School, opowiada Zdrowie . Jeśli twój partner czuje się zbyt przygnębiony, by odbyć pełny stosunek, „skup się na utrzymywaniu intymności seksualnej w inny sposób”, mówi - na przykład trzymanie się za rękę i flirt. „I pamiętaj, że może być potrzebnych więcej gry wstępnej”.

Poszukaj okazji do wspólnej aktywności i pomóż swojemu partnerowi zwalczyć pragnienie hibernacji. „Im bardziej się wycofujesz i im bardziej się rozmyślasz, tym bardziej stajesz się negatywny” - mówi Rohan. „Mimo że wymaga to dużo wysiłku i wydaje się, że ktoś przenosi góry, aby skłonić kogoś do podjęcia takich kroków, w końcu czują się lepiej, gdy już to robią. Przynajmniej nie czują się gorzej ”.

Oczywiście, jak sugerujesz, że te działania mogą mieć duży wpływ. Na przykład Rosenthal sugeruje, że zamiast mówić: „Wiesz, że masz SAD, dlaczego nie pójdziesz na spacer? Widzę, że właśnie wyszło słońce, „spróbuj”. Właśnie wyszło. Chodźmy na spacer! To byłaby świetna zabawa. Różnica, mówi Rosenthal, polega na tym, że „jedna osoba jest przedstawiana jako sugestia pary; druga to idź się naprawić. ”

Rozważ zaplanowanie wakacji w słonecznym miejscu, mówi Rosenthal. Wycieczki dadzą Tobie i Twojemu partnerowi coś, na co można się doczekać - i zapewnią chwilową ulgę od wczesnych ciemności i mroźnego, ponurego zimowego krajobrazu. Ekspozycja na światło słoneczne może podnieść poziom serotoniny, substancji chemicznej w mózgu regulującej nastrój, która odgrywa rolę w wywoływaniu SAD. Nawet jeśli to tylko długi weekend w słoneczniejszej części kraju, może to bardzo pomóc.

Jako druga połowa osoby z SAD możesz zaoferować nieocenione wsparcie na niezliczone drobne sposoby. „Jeśli twój partner ma trudności z budzeniem się rano, możesz włączyć światło” - mówi Rosenthal. „To może być takie proste. Możesz włączyć światła, powiedzieć: „Hej, a co powiesz na filiżankę kawy? Robię sobie filiżankę ”. Podnieś osobę, ustaw lekkie pudełko przy stole śniadaniowym.”