Jak postawić dziecku z depresją lub chorobą dwubiegunową dokładną diagnozę

Czasami istnieje cienka granica między wyrazistym dzieckiem a dzieckiem z chorobą psychiczną. (GETTY IMAGES)

Lawina doniesień prasowych i artykułów na temat rosnącej liczby dzieci, u których zdiagnozowano chorobę afektywną dwubiegunową i inne Wielu rodziców wpada w panikę z powodu chorób zdrowotnych.

Kiedy wahania nastroju, napady złości i agresywne zachowanie są oznakami choroby afektywnej dwubiegunowej u dzieci, a kiedy są po prostu normalnym rozwojem? Kiedy chęć spędzenia czasu samotnie jest oznaką nieśmiałości, a kiedy wczesną depresją? W jaki sposób rodzic może znaleźć odpowiedniego eksperta, który pomoże mu zdecydować, czy leczyć swoje dziecko lekami przeciwdepresyjnymi, które zostały zaprojektowane i przetestowane na dorosłych, a nie na dzieciach?

Według ekspertów trudność w odpowiadaniu na takie pytania w National Alliance on Mental Illness (NAMI), pogłębia niezdolność wielu dzieci do opisywania lub wyrażania swoich emocji oraz niedostatek ekspertów w dziedzinie psychiatrii dziecięcej. Poniżej dostosowaliśmy 10 kroków NAMI, aby pomóc rodzicom i ich pracownikom medycznym w postawieniu dokładnej diagnozy choroby psychicznej.

1. Prowadzenie dokumentacji
Organizuj i przechowuj dokładne zapisy związane z historią emocjonalną, behawioralną, społeczną i rozwojową Twojego dziecka. Dokumentacja powinna zawierać obserwacje dziecka w domu, szkole i społeczności. Należy je udostępnić dziecku, aby pomóc w postawieniu diagnozy. Dokumentacja powinna zawierać następujące informacje:

Rodziny najlepiej znają swoje dziecko, a ich wiedza jest niezbędna do ustalenia trafnej diagnozy dla ich dziecka.

Następna strona: Zacznij od lekarza pierwszego kontaktu dziecka

2. Kompleksowe badanie przedmiotowe
Aby postawić trafną diagnozę, ważne jest, aby rozpocząć proces od lekarza pierwszego kontaktu. Należy przeprowadzić kompleksowe badanie fizykalne, aby wykluczyć inne schorzenia, które mogą powodować objawy u dziecka.

3. Stany współwystępujące
Twoje dziecko powinno być ocenione pod kątem współwystępujących chorób, takich jak trudności w uczeniu się, problemy z integracją sensoryczną oraz inne zaburzenia fizyczne i psychiczne, które mogą powodować problemy behawioralne lub słabe wyniki w nauce. Jeśli podejrzewasz, że współwystępujący stan wpływa na zdolność Twojego dziecka do uczenia się, poproś szkołę o przeprowadzenie oceny psychoedukacyjnej.

4. Specjaliści w dziedzinie zdrowia psychicznego dzieci
Po ocenie innych schorzeń fizycznych i trudności w uczeniu się, czas na spotkanie z wykwalifikowanym lekarzem. Lekarz pierwszego kontaktu może skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego. Możesz również poprosić o skierowania od rodzin zaangażowanych w NAMI lub inne organizacje wspierające. Aby znaleźć psychiatrę dziecięcego, odwiedź witrynę American Academy of Child and Adolescent Psychiatry i wyszukaj w jej narzędziu do wyszukiwania psychiatrów dzieci i młodzieży.

5. Proces diagnostyczny i oceny
Medyczne narzędzie diagnostyczne - takie jak badanie krwi, rezonans magnetyczny lub prześwietlenie - które będzie identyfikować choroby psychiczne u dzieci nie zostało jeszcze opracowane. Diagnoza twojego dziecka powinna być oparta na profesjonalnych obserwacjach i ocenie, informacjach dostarczonych przez twoją rodzinę i innych ekspertów oraz kryteriach zawartych w najnowszej wersji Diagnostycznego i statystycznego podręcznika zaburzeń psychicznych . Ta ocena powinna obejmować kompleksowe spojrzenie na wszystkie aspekty życia Twojego dziecka w szkole, z rodziną i przyjaciółmi oraz w społeczności. Lekarz, który ocenia Twoje dziecko, prawdopodobnie poprosi Cię o wypełnienie listy kontrolnej, która zawiera szczegółowy profil Twojego dziecka i wyzwania, przed którymi stoi Twoje dziecko.

Następna strona: Dlaczego możesz chcieć uzyskać drugą opinię

6. Korekty w diagnozie
Zanim postawiona zostanie diagnoza, może minąć kilka wizyt u lekarza psychiatrycznego. Diagnoza może się również zmienić, gdy pojawią się nowe objawy lub zmienią się istniejące objawy. Diagnoza musi zostać potwierdzona z biegiem czasu, a zatem ciągła dwustronna komunikacja między lekarzem a rodziną jest niezbędna do śledzenia i monitorowania stanu i postępów dziecka. Rodziny nie powinny wahać się przed zasięgnięciem drugiej opinii, jeśli nie mają pewności co do oceny dziecka i procesu diagnostycznego. Uzyskanie drugiej opinii może być trudne ze względu na niedobór specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym dzieci.

7. Skuteczne interwencje i wyniki
Jeśli diagnoza nadal się zmienia lub nie można jej od razu postawić, nadal ważne jest, aby skupić się na skutecznych interwencjach, aby zająć się objawami występującymi u dziecka. Celem powinno być osiągnięcie wyników, które są najważniejsze dla dziecka i rodziny.

8. Praca ze szkołą
Rodziny powinny współpracować ze szkołą w celu zidentyfikowania skutecznych interwencji, ułatwień i wsparcia, które promują pozytywne zachowania i osiągnięcia w nauce oraz zapobiegają zachowaniom stanowiącym wyzwanie. Rodziny powinny poprosić swoich dzieci, aby zidentyfikowały interwencje, które można zastosować w szkole iw domu, aby pomóc dziecku w nabyciu pozytywnych zachowań i osiągnięć w nauce.

9. Opcje usług i wsparcia
Poproś swojego opiekuna, aby zalecił skuteczne interwencje psychospołeczne, szkolenie umiejętności, grupy wsparcia i inne opcje, które mogą pomóc dziecku radzić sobie z objawami i rozwijać umiejętności niezbędne do prowadzenia pełnego i produktywnego życia.

10. Znaczenie rodzin
Nigdy nie lekceważ wagi pracy z innymi rodzinami. Jest wiele doświadczonych rodzin, które przeszły ten spacer i chętnie dzielą się swoją mądrością i doświadczeniem z rodzinami próbującymi zapewnić trafną diagnozę i skuteczną pomoc dla swojego dziecka.

Dla niektórych dzieci postawienie diagnozy jest przerażające i mogą być oporni, aby to zaakceptować. Inni odczuwają ulgę, wiedząc, że to, co się z nimi dzieje, jest spowodowane chorobą, że nie są sami i że istnieją opcje leczenia, które mogą sprawić, że poczują się lepiej. Ważne jest, aby znaleźć sposoby wykorzystania mocnych stron i zainteresowań dziecka, aby pomóc mu radzić sobie z trudnymi objawami. Korzyści często czerpią z ćwiczeń aerobowych, sztuk walki, muzyki i sztuk pięknych - wszystkiego, co jest potrzebne, aby zapewnić dziecku terapeutyczną drogę. Diagnoza jest jednym z elementów znacznie większej układanki.