Jak sobie radzić z OCD - od 4 osób z rozpoznaniem

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne lub OCD to zaburzenie zdrowia psychicznego, w którym dana osoba ma obsesje (niekontrolowane, powtarzające się myśli lub lęki), kompulsje (niekontrolowane, powtarzające się zachowania) lub jedno i drugie. ZO-K zwykle leczy się selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) - rodzajem leku przeciwdepresyjnego - i psychoterapią lub kombinacją obu.

Zdrowie rozmawiał z czterema osobami, u których zdiagnozowano i żyją z OCD, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak sobie z tym radzą.

Kiedy u Laury Kiesel zdiagnozowano OCD jako studentka drugiego roku w szkole średniej, poczuła ulgę. Miała niezliczone niepokojące myśli do tego stopnia, że ​​przeszkadzały jej w codziennym życiu, powodując jednocześnie depresję i niepokój. „Odetchnąłem z ulgą, gdy lekarz zdiagnozował mnie i powiedział, że nie zwariowałem i że mogę być leczony” - mówi Kiesel.

Skutki uboczne leków takich jak Prozac i Xanax przeważały nad korzyściami dla niej; 26 lat po zdiagnozowaniu zidentyfikowała teraz rzeczy, które pomagają jej najlepiej radzić sobie. „Moje niepokojące myśli prawie całkowicie zniknęły” - mówi. „Trzymam ich na dystans, unikając oglądania lub czytania pewnych niepokojących rzeczy, które w przeszłości je wywoływały. Dzięki terapii i wsparciu rodziny nauczyłem się reagować mniej niespokojnie i nie wpadać w panikę, gdy pojawiają się przełomowe, niepokojące myśli, co wydaje się pomagać im nie przejmować władzy.

„Kiedy byłem W szkole średniej bycie aktywnym w klubie teatralnym było kluczowe dla mojego powrotu do zdrowia ”- mówi Kiesel, pisarz i redaktor. „Obecnie uważam, że moje pisarstwo służy podobnemu celowi, co klub teatralny. To rozprasza mój zajęty umysł i daje mi ujście. ”

Dla Dana Collinsa, u którego zdiagnozowano OCD około 28 lat temu, leki pozostają skuteczną częścią jego strategii radzenia sobie i leczenia. „Zacząłem przyjmować Prozac w 1991 roku i chociaż wypróbowałem kilka innych leków - takich jak Lexapro - żaden z nich nie działał tak dobrze jak Prozac, więc nadal go trzymam” - wyjaśnia Collins. Mając ko-diagnozę depresji, Collins wykorzystywał także sport jako narzędzie radzenia sobie w obu przypadkach.

„Do 2016 roku byłem zawodowym szermierzem i muszę przyznać, że sport pomagał. Są to zarówno ćwiczenia aerobowe, jak i beztlenowe, a obecnie istnieje wiele badań, które pokazują, jak ćwiczenia mogą pomóc w leczeniu depresji ”- mówi. Szermierka zapewniła również wytchnienie od myśli i lęków, które powracały z jego ZOK. „Udało mi się uzyskać pewną ulgę, ponieważ te myśli zostały zepchnięte w głąb mojego umysłu, ponieważ w szermierce, jeśli nie jesteś szczególnie skoncentrowany na zadaniu, zostaniesz zamieniony w poduszkę do szpilek. ”

Obecnie radzi sobie będąc dobrze poinformowanym o sobie uczniem. „Nauczyłem się rozpoznawać oznaki i okoliczności, w których mogę być podatny na depresję i OCD” - mówi Collins.

Zdiagnozowana zaledwie kilka miesięcy temu Jennifer Lipsitt-McLean do tej pory przechodziła cotygodniowe terapia poznawczo-behawioralna dla OCD. „To naprawdę pomogło mi zrozumieć moje problematyczne myśli, zachowania i emocje” - mówi Lipsitt-McLean, która prowadzi MomBible. „Uczyłem się również, jak zastąpić moje niezdrowe mechanizmy radzenia sobie, to znaczy moje rytualne zachowania, bardziej pozytywnymi strategiami, takimi jak techniki oddechowe, pomocne myślenie i poznawcze karty radzenia sobie”.

Niezależnie od terapii, Lipsitt -McLean stosuje również inne osobiste strategie radzenia sobie. „Utrzymanie odpowiedniego poziomu stresu i niepokoju w moim życiu jest istotną częścią mojej długoterminowej strategii leczenia. Uważam, że pomaga połączenie codziennych ćwiczeń, medytacji i odpowiedniej ilości snu ”- mówi.

Przed postawieniem diagnozy Lipsitt-Mclean zdołała ukryć przed nią OCD i powiązane zachowania. rodzina i przyjaciele. Jednak od czasu skorzystania z profesjonalnego leczenia ma teraz dostęp do dodatkowego wsparcia zewnętrznego. „Na szczęście, odkąd zgłosiłem się na leczenie, udało mi się teraz przekazać moje problemy najbliższym mi osobom, a otrzymane wsparcie było niezwykle pomocne” - mówi.

Kyle Elliott, u której zdiagnozowano w wieku 20 lat, będąc na studiach, podjął bardzo holistyczne podejście do radzenia sobie ze swoim ZOK.

„Biorę kombinację leków przeciwlękowych i witamin zalecanych przez mojego psychiatrę, medytuję i ćwiczę uważność, ćwiczenia i angażować się w terapię rozmową. Mam też silną sieć wsparcia i otwarcie mówię o życiu z chorobą psychiczną ”- mówi Elliott.

Jego cotygodniowe spotkania z terapeutą szczególnie zmieniały życie, mówi. „Omawiamy moje myśli i uczucia, badamy metody zmiany moich procesów myślowych i zachowań, a ja odpowiadam za swoje cele i cele”.

Radzenie sobie z OCD czasami oznacza przyjęcie diagnozy - i to jest co postanowił zrobić Elliott. „Staram się też być bardziej współczującym dla siebie” - mówi. „Zacząłem rozumieć, jak bardzo mój OCD pomógł mi w mojej firmie jako trenerowi kariery i w życiu. Nie byłbym tam, gdzie jestem dzisiaj bez OCD ”.