Jak zwalczyć piętno cukrzycy typu 2

Osoby z cukrzycą typu 2 czasami unikają rozmowy o tym. (STEWART COHEN / GETTY)

Jeśli masz cukrzycę, możesz napotkać sposób myślenia „winić ofiarę”. Cukrzyca typu 2 - w przeciwieństwie, powiedzmy, do raka - nadal niesie ze sobą pewne piętno.

Chociaż cukrzyca typu 1 jest powodowana przez układ odpornościowy, który niszczy komórki wytwarzające insulinę, typ 2 jest często uważany za chorobę wywoływaną przez zbyt dużo jedzenia i zbyt mało ćwiczeń - i rzeczywiście, może to być zaostrzone przez te czynniki. Ta percepcja niesprawiedliwie przedstawia cukrzycę typu 2 jako problem z siłą woli.

Geny i inne czynniki ryzyka odgrywają złożoną rolę w określaniu, kto zachoruje na cukrzycę typu 2, a kto nie. Chociaż prawdopodobieństwo cukrzycy typu 2 wzrasta wraz z wiekiem i wagą, nie zawsze tak jest. Wszędzie od 10% do 20% wszystkich osób, które mają tę chorobę, nie ma nadwagi. Co więcej, wiele osób z nadwagą nigdy nie choruje na cukrzycę.

`` Ludzie myślą: `` No cóż, zasługujesz na to: przejadałeś się, maltretowałeś siebie i dlatego masz cukrzycę '' - mówi Dr Susan Guzman, starszy psycholog z Behavioural Diabetes Institute w San Diego.

Możesz wahać się przed mówieniem ludziom o cukrzycy
Osoby z cukrzycą typu 2 czasami unikają rozmowy o tym. Na początku 25-letnia Lisa Moore z Austin w Teksasie nikomu nie powiedziała. „To była prawdopodobnie mieszanka bycia świadomą siebie dziewczyną w społeczeństwie, w którym wygląd jest tak ważny, i piętnem cukrzycy” - wyjaśnia.

Czuła, że ​​jeśli powie ludziom, pomyślą to była jej wina - gdyby ciężej pracowała lub jadła lepiej, mogłaby temu zapobiec. Ale kiedy zdecydowała się powiedzieć swoim przyjaciołom, okazało się, że są bardzo pomocni.

Kim Doty, lat 45, z Colorado Springs w stanie Kolorado, w 2006 roku zdiagnozowano cukrzycę typu 2. - mówi - ale twoja przeciętna osoba kojarzy ją z otyłością i nadwagą, a ludzie w pewnym sensie przyjmują postawę, że to twoja wina. Istnieje pewna doza wstydu. ”

Mówienie prawdy może być wzmacniające, dla Ciebie i dla innych.

„ Kiedy zaczniesz mówić, osoba powie: „Mam cukrzycę ”lub„ Znam osobę, która ma cukrzycę ”- mówi 60-letnia Loretha Huff, która mieszka w Chicago. „Otwiera okazję do dzielenia się i daje do zrozumienia, że ​​nie jesteś jedyną osobą w podróży”.

Brak wiedzy przyczynia się do stygmatyzacji
Rozmowa o cukrzycy może pomóc, ponieważ część problemem jest ogólny brak wiedzy na temat cukrzycy.

„Istnieje ważny wkład genetyczny w rozwój cukrzycy, na który ludzie nie mają wpływu” - mówi dr William Bornstein, endokrynolog z kliniki Emory w Atlancie. Po drugie, osobom chorym na cukrzycę może być trudniej schudnąć, co może być częścią choroby.

W niektórych przypadkach u pacjentów mogą wystąpić komplikacje po latach uważnej kontroli krwi cukier i ludzie nadal będą ich oskarżać o powodowanie własnych problemów, ponieważ widzieli, jak, powiedzmy, jedzą kawałek ciasta.

„To wcale nie jest prawda. Mam na myśli, że ich cukrzyca była pod dobrą kontrolą. W takiej sytuacji posiadanie kawałka ciasta nie było dla nich gorsze niż dla kogokolwiek innego ”- mówi dr Bornstein. `` Więc myślę, że to niefortunny aspekt cukrzycy i musimy zrobić lepszą robotę, pomagając zrozumieć, że ta wina nie jest odpowiednia i wcale nie pomaga. ''