Jak zachować spokój, który chcesz widzieć na świecie i dlaczego to ma znaczenie

Nie możemy czuć się upoważnieni do tworzenia zmian z miejsca rozpaczy.

Jestem w połowie drogi w dół Mount Rainier, kiedy niebo zaczyna robić się białe.

Widzę, jak się zbliża, jak mgła pokrywająca horyzont, szybko pochłaniająca flagi w oddali, które wyznaczają szlak.

To nie tyle „szlak”, ile sugerowana trasa w górę i w dół pokrytej śniegiem góry, aby uniknąć spadania w szczeliny i zbocza klifów.

Wędrowałem dużo, ale naprawdę nic nie wiem o wspinaczce.

Kiedy moja przyjaciółka Ada zaprosiła mnie na wycieczkę do obozu Muir, który jest tak wysoki, jak można przejść bez pozwolenia na wspinaczkę, nie dałem to dużo myśli. Dorastając jako osoba bardzo niechętna strachowi, było wiele rzeczy, którym odmawiałem, ponieważ się bałem i byłem zmęczony brakiem ich.

Kupiłem kolce śnieżne, do których mogłem dołączyć moje buty trekkingowe, kupiłem ochraniacz na szyję, aby uniknąć poparzenia słonecznego w nosie (to jest rzecz), pożyczyłem zapasowy czekan Adi (co bym z tym w ogóle zrobił?), spakowałem swój ciężar w przekąski i wodę i powiedziałem tak.

Z perspektywy czasu poleganie na wiedzy innych i wspinaczka na ten pokryty śniegiem wulkan bez apteczki, kompasu czy własnego GPS było prawdopodobnie nieodpowiedzialne.

Ale my staliśmy w samym środku białej śnieżycy, kiedy chmury, śnieg i wiatr tworzą warunki, które sprawiają, że prawie niemożliwe jest zobaczenie tego, co jest przed tobą.

Gdy straciliśmy z oczu znaczniki szlaków, polegaliśmy na podążaniu za śladami butów innych, którzy byli przed nami. Zwróciłem się do zawsze przygotowanej Ady, zakładając, że był plan.

Widziałem, że się martwi. Sprawdziliśmy jej GPS i po cichu ruszyliśmy dalej.

Kiedy usłyszeliśmy hałas w oddali i zawołaliśmy, nie otrzymując żadnej odpowiedzi, zapewniłem Adę, że na pewno nie był to niedźwiedź, tylko kilku wędrowców przed nami.

Kontynuowaliśmy śledzenie kropki na GPS i szukanie śladów startowych i wszelkich śladów śladu. Mogliśmy zobaczyć ziemię tylko około 30 cm przed nami.

W międzyczasie podzieliłem się wewnętrznymi błędami swojego umysłu i rozmawiałem jak na każdej innej wycieczce.

W końcu wyszliśmy z tej omdlenia zimni, mokrzy, wyczerpani - i śmiejąc się.

Nie mogę powiedzieć, że wiem, jak udało mi się uniknąć paniki, a na pewno miałem chwile strachu. Mimo wszystko mój zewnętrzny spokój pomógł Adzie się zrelaksować i pomógł nam obojgu bezpiecznie zejść z góry.

Jak emocje mogą być zaraźliwe

Od lekcji jogi i nauczycieli medytacji słyszałem ten pomysł że dążenie do własnego spokoju wewnętrznego może być korzystne dla innych.

Okazuje się, że to, co wielu ludzi może uznać za „woo”, ma swoje podłoże w nauce.

Emiliana R. Simon- Dr Thomas, dyrektor naukowy w Greater Good Science Center na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, mówi mi, że wirusowy wpływ czyjegoś stanu emocjonalnego na napotkanych ludzi nazywa się „regulacją emocji interpersonalnych”.

W szczególności odnosi się do sposobów, w jakie celowo regulujemy własne emocje z korzyścią dla grupy. Został on zbadany w kontekście drużyn sportowych, przywództwa w miejscu pracy, zdrowia psychicznego i nie tylko.

„Gdy zatłoczone wietnamskie łodzie uchodźców napotkałyby burze lub piratów, gdyby wszyscy wpadli w panikę, wszyscy byliby straceni. Ale jeśli choćby jedna osoba na łodzi zachowywała spokój i koncentrację, to wystarczyło. Pokazał wszystkim drogę do przetrwania. ”

- Thich Nhat Hanh

Efekt jest najbardziej wyraźny w przypadku interakcji osobistych, ale możliwe jest również wpływanie na emocje innych osób za pomocą głosu lub komunikacja wideo, mówi Simon-Thomas.

Załóżmy, że rozmawiasz przez telefon z kimś, kto opowiada historię swojego żalu. W ich głosie słychać, jak bardzo są smutni. To prawdopodobnie wpłynęłoby na twój stan emocjonalny w wymierny sposób.

„W zależności od tego, jak odnosisz się do tego doświadczenia, możesz również czuć się głęboko smutny, możesz przypomnieć sobie o własnych doświadczeniach smutku i straty oraz możesz czuć potrzebę pocieszenia ich ”, mówi.

Z drugiej strony, jeśli zamiast przyłączyć się do nich i wpaść z nimi w żałobną burzę, zachowasz spokój, miałoby to inny efekt .

Zamiast tego możesz ich zapewnić, że ich doświadczenie jest prawdziwe, uzasadnione i ważne, ale przejdzie. Może również nadać im jakiś podstawowy sens w ich życiu.

Twoja zdolność do zachowania spokoju może w rzeczywistości pozwolić im dojść do siebie po ich własnych trudnych doświadczeniach emocjonalnych w konstruktywny sposób, mówi Simon-Thomas.

„Kiedy jesteśmy w stanie utrzymać nasz własny spokój, nasza własna stabilność, nasza własna równowaga, stajemy się źródłem spokoju, stabilności i równowagi dla innych ludzi, których spotykamy na świecie - i to jest usługa ”, mówi.

Jak zachować spokój, gdy na świecie panuje chaos

Niekontrolowana pandemia, niesprawiedliwość rasowa, podziały polityczne i społeczne oraz ekstremalne zjawiska pogodowe wystarczą, aby każdy chciał pochować głowę w piasek.

Może wydawać się Pollyanna, że ​​sugeruje, że spokój powinien być celem, gdy zbieżność tych wydarzeń jest wręcz przerażająca. Kiedy wszystko idzie dobrze, łatwo jest się uspokoić. Prawdziwa praca polega na utrzymaniu tego stanu w trudnych czasach.

Ponadto badania pokazują, że kiedy ludzie czują się dobrze, są bardziej skłonni do podjęcia działań w bieżących sprawach.

„Moim zdaniem radzenie sobie ze stresem i lękiem oraz zmartwieniami , jest naprawdę daleko od pobłażania ”- mówi Simon-Thomas. „Ponieważ kiedy już tam jesteśmy, kiedy już zdobędziemy umiejętności, by znaleźć spokój, znaleźć spokój, jesteśmy w rzeczywistości w znacznie lepszym miejscu, aby podjąć działanie”.

Oto cztery praktyki, które pomogą Ci rozwinąć te umiejętności.

Nazwij swoje emocje

Gdy następnym razem poczujesz nieprzyjemne emocje, spróbuj zatrzymać się i zapytać co czujesz. Następnie przywołaj to do siebie, używając stwierdzenia „Jestem”.

Na przykład, jeśli czytasz artykuł o zmianach klimatycznych, może to wyglądać mniej więcej tak: „Boję się. Jestem zły. Czuję się naprawdę smutny. ”

„ Samo nazwanie emocji jest krokiem w kierunku wyjścia z intensywnych uczuć z nimi związanych i doznań z nimi związanych ”- mówi Simon-Thomas.

W badaniu z 2012 roku w czasopiśmie Psychological Science naukowcy wielokrotnie wystawiali ludzi, którzy bali się pająków, na dużą tarantulę, najpierw z odległości 1,5 metra.

Z każdą próbą uczestnicy zbliżali się coraz bardziej do pająka, aż w końcu zostali poproszeni o dotknięcie go palcem wskazującym.

Niektórzy uczestnicy po prostu przeszli przez to ćwiczenie jako formę terapii ekspozycji, podczas gdy inni zostali poproszeni o nazwanie tego, co czują wokół pająka.

Kiedy naukowcy mierzyli biologiczne oznaki strachu, odkryli, że każdy odniósł korzyści z terapii ekspozycji, ale ci, którzy nazwali swój strach i lęk, poradzili sobie lepiej.

Spróbuj dystansowania się

Aby uzyskać dalsze korzyści podczas nazywania swoich emocji, spróbuj spojrzeć z perspektywy trzeciej osoby. Zamiast „Boję się”, brzmiałoby: „Kristen się boi”.

Badania sugerują, że może to pomóc w oddaleniu się od własnej narracji.

„ To jeszcze bardziej wycisza lub zmniejsza intensywne doznania lub uczucia, które mogą sprawić, że emocja zacznie być destrukcyjna lub przeszkodzić w zrobieniu czegoś znaczącego lub wartościowego ”- mówi Simon-Thomas.

Poświęć trochę czasu na podziwianie otoczenia

Przebywanie na łonie natury budzi podziw, emocjonalną reakcję na rzeczy, które wydają się ogromne i rzucają wyzwanie twojemu poczuciu zwyczajności, mówi Simon-Thomas.

W rezultacie, według badania opublikowanego w 2018 roku w czasopiśmie Emotion, codzienne dawki natury mogą skutkować poprawą samopoczucia i satysfakcji z życia.

„Nie musi być przed wodospadem Niagara. Możesz po prostu bardzo celowo skierować swoją uwagę - żeby zabrzmiało to trochę banalnie - na cud natury, która jest wokół ciebie w tym momencie ”- mówi Simon-Thomas.

Proste rzeczy, takie jak kształt chmury lub liście na drzewach mogą wzbudzać podziw, gdy są oglądane z zamiarem.

Możesz nie tylko poczuć się lepiej, ale w rezultacie możesz stać się lepszym człowiekiem.

Badania wykazały, że doświadczanie podziwu może sprawić, że poczujesz się bardziej związany z innymi i bardziej skłonny do angażowania się w pomocne i hojne zachowania.

Jak? Przeniesienie uwagi od siebie w kierunku czegoś większego może mieć moc uspokojenia ego, sprawiając, że będziesz mniej skupiony na sprawach zorientowanych na siebie.

„Nagle stajesz się częścią tego większego przedsięwzięcia ludzkości w tych chwilach zachwytu” - mówi Simon-Thomas.

Ćwicz uważność

Podczas ostatniej Kilka miesięcy znalazłem schronienie przed niespokojnym mózgiem poprzez wirtualne zajęcia jogi, podcasty uważności, dziennikarstwo i terapię.

Ponieważ przyszłość wydaje się bardziej niepewna niż kiedykolwiek, opieranie się na praktykach, które pomagają mi łączyć się z chwilą obecną - po jednym oddechu - pomaga złagodzić niepokój o przyszłość.

Zdrowie korzyści z praktyk uważności, takich jak joga i medytacja, są dobrze udokumentowane, od ulgi w stresie po lepszy sen i zmniejszenie lęku.

Badania sugerują również, że uważność może zwiększyć empatię. Rozwijanie umiejętności obserwowania tego, co dzieje się w danej chwili bez osądu lub reakcji, może wzmocnić współczucie dla siebie, które jest ważnym narzędziem wchodzenia w czyjeś buty.

Niestety, większość ośrodków jogi i medytacji musiała zamknąć swoje drzwi lub znacznie ograniczyć liczebność klas, starając się ćwiczyć fizyczny dystans. Zaletą jest to, że obecnie dostępnych jest więcej zasobów internetowych niż kiedykolwiek wcześniej.

Jeśli masz możliwości finansowe, opłacenie zajęć z uważności online może znacznie przyczynić się do wspierania małej firmy w tych trudnych czasach.

Świat potrzebuje Twojej obecności teraz bardziej niż kiedykolwiek

W miarę zbliżania się wyborów i nadejścia chłodniejszych, ciemniejszych sezonów, możliwe, że czeka nas jeszcze więcej przeciwności.

Zdaję sobie sprawę, że moje przywileje jako białej, zatrudnionej, zdrowej, cispłciowej, heteroseksualnej kobiety oznaczają, że oszczędzę wiele bezpośredniego wpływu. Ale nadal jestem przerażony.

Może kusić mnie poddanie się lękowi, przekonanie, że przyszłość jest ponura, nazwanie każdego, kto nie ma takich samych opinii jak wróg, i czuć się całkowicie beznadziejnym .

Jednak paradoksem rozpaczy wobec świata jest to, że chcemy, aby coś się zmieniło, ale nie możemy czuć się upoważnieni do tworzenia zmian z tego miejsca.

„Jest wiele rzeczy, które możemy zrobić w dowolnym momencie, które są uzasadnionym wkładem, choć nie stanowią rozwiązania, w wyzwaniach, przed którymi stoimy” - mówi Simon-Thomas.

Takie rzeczy, jak noszenie maski, rozmawianie (na odległość) z nieznajomym w supermarkecie, zatrzymywanie się przed opublikowaniem czegoś nienawistnego w mediach społecznościowych lub skontaktowanie się z kimś spoza komory echa, to wszystkie sposoby, aby przyczynić się do większe dobro.

„Nie zobaczymy tego ani nie będziemy mieć środków do podjęcia działań, jeśli trawi nas stres, zmartwienie, niepokój, beznadziejność i smutek” - mówi.

W miarę jak wkraczamy i przechodzimy przez tę nową normę, której wszyscy doświadczamy, chcę być zapamiętany jako ktoś, kto wybrał pokój zamiast reaktywności, miłość zamiast nienawiści i nadzieję zamiast strachu.

To nie będzie łatwe, ale wierzę, że razem możemy przejść przez biel.

powiązane historie

• 10 drobnych sposobów na znalezienie radości podczas fizycznego dystansowania się
• Poznaj niepokój przewidujący - powód, dla którego martwisz się o rzeczy, które się nie wydarzyły Jednak
• Korzyści z pozytywnego myślenia i jak to zrobić
• Narzędzia i sztuczki, które uspokoją Twój niepokój i (wreszcie) zasypiają
• Kręci się włosy jako nawyk objawem stanu podstawowego?