Jak pomoc społeczna może pomóc w depresji poporodowej

Terapeuci często przypominają matkom z depresją poporodową instrukcje udzielane pasażerom samolotów na temat masek tlenowych. Jeśli podróżujesz z dzieckiem, musisz założyć własną maskę przed założeniem jej na dziecko. Nie możesz pomóc swojemu dziecku, jeśli straciłeś przytomność z powodu braku tlenu. Taka sama zasada obowiązuje w przypadku depresji: zrób to, co najlepsze dla siebie, abyś mógł zrobić to, co najlepsze dla swojego dziecka.

Uzyskanie pomocy na własnych warunkach

„Brak wsparcia społecznego może przyczynić się do depresja poporodowa ”- mówi dr Ann Dunnewold, psycholog z Dallas, która specjalizuje się w depresji poporodowej. „A większe wsparcie społeczne ma kluczowe znaczenie dla uczynienia go lepszym”.

Kluczem, dodaje, jest posiadanie go na własnych warunkach. „Czasami teściowa przychodzi do dziecka, ale nowa mama potrzebuje tego, by zrobiła pranie. Aby pomóc, każdy musi zadać sobie pytanie, czego naprawdę chce mama ”.

Amy Sky, 47, z Toronto, mogłaby napisać książkę o znaczeniu wsparcia społecznego po porodzie. Po ciężkiej depresji poporodowej u swojego pierwszego dziecka, podczas której miała wsparcie męża, ale bez profesjonalnej pomocy, podjęła starania, aby uniknąć tych samych okoliczności.

Zatrudniła położną, która miała depresję poporodową pomóc jej przy porodzie, zatrudniła gospodynię i pielęgniarkę i zobowiązała się do pozostania w łóżku przez sześć tygodni po urodzeniu dziecka. „Planowałam tylko karmienie piersią i spanie, i pozwoliłam naturze iść swoim biegiem” - mówi.

Inwestowanie w pomoc domową opłaciło się

Chociaż znowu cierpiała na depresję poporodową, objawy były o około 30% tak poważne, jak za pierwszym razem. Tym razem zamiast bać się, że tracę rozum, po prostu traktowałem epizody jako przejściowe objawy, które miną.

Grupy wsparcia, grupy psychoedukacyjne i grupy dla rodziców również mogą być niezwykle pomocne, mówi Ruta Nonacs, MD, zastępca dyrektora Center for Women's Health w Massachusetts General Hospital w Bostonie.

35-letnia Suzanne z New Paltz w stanie Nowy Jork mówi, że przynajmniej dla niej odpoczynek jest najważniejszy. „Moja starsza jeszcze wstawała w nocy, kiedy zachorowałem. To była dla mnie ogromna rola. Po tym, jak zdaliśmy sobie sprawę, że mam tę chorobę, mój mąż przejął kontrolę w porze kolacji i w nocy ”- mówi.

Kiedy Katherine Stone, 38 lat, z Atlanty, urodziła drugie dziecko, zdecydowała się nie karmić piersią. aby mogła prawidłowo wypocząć. Ona i jej mąż przyjęli harmonogram na dwie noce z przerwą. - Spałem całą noc dwie noce z rzędu. Naprawdę skorzystałem z gwarantowanego czasu ”- mówi Stone.