Jak autostygmatyzacja boli ludzi z depresją

Osoby cierpiące na choroby psychiczne, w tym depresję, chorobę afektywną dwubiegunową i schizofrenię, stają w obliczu wielu wyzwań: mrocznych nastrojów, niemożności czerpania przyjemności z życia, silnych leków na receptę, izolacji i napiętnowania społecznego. Co gorsza, wielu doświadcza również bólu związanego z autostygmatyzacją, niedostatecznie zgłaszanym stanem, w którym pacjent internalizuje społeczne mity i uprzedzenia dotyczące chorób psychicznych. Eksperci twierdzą, że autostygmatyzacja może utrudniać powrót do zdrowia osoby z depresją lub chorobą psychiczną.

10 rzeczy do powiedzenia (i 10 rzeczy, których nie wolno mówić) osobie z depresją

Co powiesz do kogoś, kto jest w depresji? Zbyt często jest to niewłaściwa rzecz. Oto lista pomocnych rzeczy, które można powiedzieć osobie walczącej z depresją, a co ważniejsze, czego nie mówić. Przeczytaj więcejWięcej pomocy w przypadku chorób psychicznych

Samostygmatyzacja jest obciążeniem, które jest powszechne wśród osób z chorobami psychicznymi, mówi Robert Lundin, pracownik zdrowia psychicznego i pisarz z Chicago, który zaczął mieć urojenia w wieku 20 lat i później zdiagnozowano zaburzenie schizoafektywne, połączenie schizofrenii, manii i depresji. „Diagnoza pozostawiła we mnie bardzo trudne poczucie porażki” - wspomina. „Twoje życie nie układa się dobrze, kiedy zachorujesz na te choroby”. Dodaje jednak, że „nie byłoby piętna, gdybym miał cukrzycę lub niewydolność serca”. W rzeczywistości Lundin jest osobą, która przeżyła raka okrężnicy i nie odczuwa stygmatyzacji związanej z chorobą.

Jak działa autostygmatyzacja
Autostygmatyzacja pojawia się, gdy pacjenci zgadzają się ze stereotypami społecznymi i przyswajają je . Jak mówi dr Amy Watson, adiunkt z Jane Adams College of Social Work, University of Illinois w Chicago, ma to na nich zwykle wpływ na trzy sposoby:

Następna strona: Samostygmatyzacja i społeczeństwo Niektóre z nich założenia stygmatyzujące pochodzą od ogółu społeczeństwa. Lundin, który jest singlem i umawia się na randki, wspomina, że ​​spotkał niedawno online kobietę, która „upuściła mnie jak gorący ziemniak”, kiedy ujawnił jej swoją chorobę psychiczną. Inne pochodzą z bardziej zaskakującego źródła: samych specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym. Catherine Kahr, mama i studentka z Portland w stanie Oregon, która cierpi na poważną depresję, wspomina, że ​​była hospitalizowana z powodu próby samobójczej i gdy jej psychiatra pouczał ją o wartości ulicznych jej leków. Założenie, jak mówi, było takie, że obracała się i sprzedawała leki przepisane jej psychiatrze!

„Myślę, że wielu specjalistów od zdrowia psychicznego przyczynia się do autostygmatyzacji” - mówi Watson. „Słyszałem od niektórych, którzy mówią swoim pacjentom:„ obniż swoje oczekiwania ”, nie próbuj wracać do szkoły. Często nie mówią swoim pacjentom, aby sięgnęli po złoto ”.

Przeciwdziałanie autostygmatyzacji
Chociaż nie ma sprawdzonych sposobów na złagodzenie autostygmatyzacji, Watson mówi, że porusza kwestię autostygmatyzacji i przeciwdziała niedokładne stereotypy to pierwszy krok. „Im większa świadomość stygmatyzacji choroby psychicznej, tym mniej jest ona postrzegana jako uzasadniona” - mówi. Zachęca również pacjentów z chorobami psychicznymi do korzystania z narzędzi poznawczych, takich jak kwestionowanie własnych założeń na temat tego, do czego są zdolni i nie słuchanie wewnętrznych stereotypów.

Najważniejsze, zdaniem ekspertów, jest znalezienie grupy wsparcia i przebywaj z nimi jak najczęściej. „Jeśli zadajesz się z ludźmi, którzy uważają, że twoja choroba jest tematem tabu, ty też to zrobisz” - mówi Lundin. „Jeśli utożsamiasz się z szerokim rynkiem ludzi, którzy współczują z Twoim stanem, to robi różnicę”.