Jak jedna kobieta z rakiem piersi radzi sobie (nadal) z trudnym powrotem do zdrowia

Lesa Sverid jest zmęczona i obolała po chemioterapii, ale uczy się patrzeć z daleka. (SUSAN ASARO) Lesa Sverid, 44, z Plymouth w stanie Massachusetts, przeszła dwie lumpektomie, biopsję węzła wartowniczego i mastektomię - wszystko w tego samego roku. Jest bardziej niż gotowa, aby przejść dalej, ale mówi, że ani ból, ani niedogodności nie były tak złe, jak się obawiała.

1. Drenaż
Jednym z pierwszych wyzwań Sverid po operacji było zajęcie się drenażem, przyrządem, z którym została wysłana do domu po mastektomii, która wyszła z małego nacięcia pod pachą. „Ponieważ wszystko się goi, jest nadmiar płynu, więc zamiast puchnąć, spływa on do przezroczystego węża” - wyjaśnia. Sverid początkowo martwił się, że może przypadkowo wyciągnąć odpływ, ale po obserwowaniu, jak lekarz go usuwa - i zauważeniu, że wszedł w jej ciało na dobre sześć cali - zdała sobie sprawę, że jest mało prawdopodobne, aby wyciągnęła go przez pomyłkę.

2. Igły
Po usunięciu drenu Sverid dwukrotnie udał się do lekarza, aby za pomocą strzykawki pozbyć się nadmiaru płynu. „To było niewygodne - plus dwa lub trzy dni po tym, jak zniosłem drobne bóle po tej stronie”. Ale sama procedura nie zaszkodziła.

3. Blizny
Jeśli chodzi o obszar, w którym usunięto jej pierś, „przez kilka miesięcy po mastektomii swędziło, ale nie można było go wydrapać, ponieważ pochodziło od wewnątrz”. Z drugiej strony: „Myślałam, że będę mieć mniejszy zakres ruchu ramienia” - mówi. „Pomyślałem, że będę musiał wynająć jeden z tych elektrycznych foteli, aby pomóc mi wstać”.

Następna strona: Co zrobiłaby inaczej Co zrobiłaby inaczej: Zwolnij
Sverid mówi, że gdyby musiała to zrobić od nowa, czekałaby dłużej z dopasowaniem odzieży po mastektomii. „Przeszłam przez jakieś trzy tygodnie po operacji i naprawdę powinno się poczekać około trzech miesięcy” - wspomina. „Nadal byłam spuchnięta. Więc teraz mam te wszystkie drogie staniki i kamizelki dla mastektomii, których nie noszę, ponieważ nie pasują.

Więcej o operacji

„Poza tym proteza piersi za 400 dolarów wciąż jest w pudełku, ponieważ nie pasuje już do lewej piersi. Ale i tak nie noszę nic ciasnego wokół klatki piersiowej. Wciąż jest tam delikatna, więc zawsze chodzę bez stanika. Mogę być nierówny, ale czuję się komfortowo. ”

Jeszcze więcej w przyszłości
Zanim Sverid zakończy leczenie Herceptinem, minie przynajmniej styczeń 2009 roku (nie wspominając o pięcioletnim schemacie leczenia tamoksyfenem). zacznie się w lipcu 2008). Zawsze planowała rekonstrukcję, ale przed radioterapią - nadciągającą po miesiącach adriamycyny, cytoksanu i taksolu - wszystko to unosi się w powietrzu.

„Nie mogę wykonać rekonstrukcji, dopóki co najmniej sześć miesięcy przed napromieniowaniem - mówi. „Twoja skóra zmienia się w trakcie i po naświetlaniu. Powiedziano mi, że może się skurczyć i zgęstnieć jak skóra. Dlatego chirurg musi zobaczyć ostateczny wynik i upewnić się, że potrafi nim manipulować ”.

Sverid nauczył się patrzeć z perspektywy czasu. „Zwalniasz i odnajdujesz cierpliwość, o której nie wiedziałeś, że masz” - mówi. „Nie możesz przyspieszyć tego, więc musisz odpuścić. Moją największą skargą w tej chwili jest zmęczenie i bóle stawów, letarg, niewyraźny mózg. Ale akceptuję to wszystko, ponieważ wiem, że moje ciało toczy wielką bitwę i musi odpocząć, aby dojść do siebie. Na końcu tunelu jest światło i będę tańczyć z taką radością, kiedy tam dotrę ”.

Odwiedź blog Lesy Sverid na temat raka piersi pod adresem lesasbreastcancer.blogspot.com